@RosaCarnina@plaque99 نمیفهمم آویزون کردن بچه به پستان چه ربطی به فمینیسم داره. تو داری اونو تو محیطی میاری که براش خوب نیست. باید بتونی بچهها رو به سن مهدکودک برسونی و بعد که میری سر کار، شغلت برات آماده باشه. تمام!
بدن زن همیشه خط مقدم جنگهای مردانه بوده و جامعهٔ انسانی نیز به این واقعیت خو گرفته. اما رنجِ دشمنیِ زن با زن، زخمی به جا میذاره که هیچوقت عادی نمیشه.
ازین وضع خسته شدم، کلاس نقاشی ثبت نام کردم. یادمه نقاشی و ریاضی همیشه برای من فرار بود. تمام ناراحتی و دلهره رو روی کاغذ میبردم. حقیقتا این زندگی سهم ما نبود و نیست. ولی حالا که این شده من نمیذارم اینجوری ادامه پیدا کنه.
وطن من زیستگاه من نمیشه. ولی تا وقتی نفس میکشم امید هست و باید جنگید. گاهی با شعار، گاهی نامه نگاری، گاهی هم نقاشی.
یه سری فعال داریم که از فعالیت فقط املاشو بلدن. نشسته به مردم میگه چرا با فراخوان پهلوی رفتین بیرون؟ چرا پهلوی مردم رو فرستاده به سمت گلوله؟
زن/مرد حسابی، زورت به مردم رسیده؟ بفرما یقه آقای پهلوی رو بچسب. دادخواهی رو از آقای جا داشته باش. زورت به اونا نمیرسه میخوای عرض اندامی هم داشته باشی، میری یقه مردم رو میچسبی؟
کار من اینجا اینکه کامنت بنویسم و save to draft کنم. تازه اینجا پر حرفم. در زندگی واقعی قبل از دهن باز کردن میگم: so what? و اگر جواب منطقیای نداشتم چیزی نمیگم.
بهش میگن بالاترین سطح از محرومیت هیجانی. اینقدر در کودکی بابت اظهار نظر نکوهش میشی که دیگه از یه جایی به بعد برای تنبیه نشدن ساکت میمونی.
مشکل اینکه دور و بریها فکر میکنن من introvert م. اینطور نیست.