من برای آدمایی که برام مهمن، فقط ناراحت نمیشم؛ واقعاً فرو میریزم، میتونم دو شبانه روز گریه کنم، غذا نخورم و بازم نتونم توضیح بدم چقدر دلم گرفته، چون وقتی کسی برام مهم میشه، دیگه نصفه نیمه دوستش ندارم تمام وجودم بههم میریزه.
اصلا برام مهم نیست این موضوع متقابل هست یا نه اما من دلم برای ادما تنگ میشه؛ برای جاها، حس هایی که داشتم، روزایی که گذروندم، چیزایی که تجربه کردم. و این همیشه برام غم میاورده.