Sîma omer

[Sîma omer @_simaomar21]

@tperkins @LindseyGrahamSC The Kurds are grateful for your noble efforts on behalf of the Kurds in Rojava. We thank you for your efforts to support peace and spread security and stability in Syria, and we hope that you will continue your efforts to establish rights.

[Sîma omer @_simaomar21]

@EmmanuelMacron L'expérience nous enseigne à nous méfier de ceux qui nous ont trahis, et les événements récents auxquels le peuple kurde a été et continue d'être confronté le prouvent. Nous espérons que cet accord portera ses fruits sur le terrain.

[Sîma omer @_simaomar21]

@EmmanuelMacron Le peuple kurde vous remercie de vos efforts fructueux pour instaurer la sécurité, la paix et la stabilité en Syrie. Nous espérons que vous continuerez à suivre la situation de près jusqu'à la mise en œuvre effective de l'accord sur le terrain et le respect des droits de tous.

[Sîma omer @_simaomar21]

@LindseyGrahamSC Security, peace, and stability for all free peoples yearning for security, stability, and peace. The Kurdish people are grateful for your fruitful efforts to establish security, peace, and stability in Rojava.

[Sîma omer @_simaomar21]

@nytimes Replacing one framework with another is unacceptable. Support the people against the de facto authorities. Golan factions and Golan tribal forces are attacking and besieging Rojava, which fought ISIS. Support Rojava, protect the Kurds.

[Sîma omer @_simaomar21]

@nytimes Down with dictatorships, forces of darkness, and terrorism! Fight the heads of terrorism! Protect freedoms and democracy! Contribute to spreading peace and security! Save Kobani, which fought ISIS on behalf of the entire world!

[Michael Rubin @mrubin1971]

Çavdêriya Foruma Rojhilata Navîn

Kurdên Sûriyê Pêdivî ye ku Herêma “No-Fly, No-Drive” hebe

Gava ku Tundûtûjiya Mezhebî û Etnîkî Bibe Rêz, Bêhna Bahanelên Al-Sharaa û Apolojîstên Wî Tê Qirandin

29ê Rêbendanê 2026

Michael Rubin

Serokomarê Sûriyê Ahmed al-Sharaa divê bifikire ku Serokomar Donald Trump û Wezîrê Karên Derve Marco Rubio, bê guman Senatoya Dewletên Yekbûyî, hemû bişirûv in. Dema ku ew li ser reform û Sûriyeyeke toleransdar û aştiyane diaxive, Al-Sharaa terorîstekî berê yê têkildarî Al-Qaeda bû ku carekê xelata 10 milyon dolarî ya hukûmeta Dewletên Yekbûyî li ser serê wî hebû.

Her çend Al-Sharaa şêwazê xwe, zimanê xwe û taktîkên xwe guherandibe, lê hêj delîlên kêm hene ku wî îdeolojiyê xwe guherandibe. Di rêwîtiyekê de ku di Cotmeha 2025’an de min çû Geliyê Bekaa ya Lubnanê, min navenda Birêveberiya Komîseriya Bilind a Neteweyên Yekbûyî ji bo Penaberan (UNHCR) û kulîlkên ku ji bo hatûyên nû ji Sûriyê hatibûn avakirin, ziyaret kir. Elewîyên ji Lataqiya û Homsê ne tenê li ser hatina hêzên Al-Sharaa axaftin, lê wan vîdyoyan jî nîşan da ku tê de qulpandin, lêdan û gulebarankirina sivîlên bêçekan piştî wê hatibû tomar kirin. Kesên ku hatin hevpeyvîn kirin ne sûcdarên şerê serdema Esed bûn; UNHCR penaberan tê çavdêriya xwe digire da ku karûbaran tenê ji bo ne-şerkeran bin, û Beşar al-Esed jî jinên pîr li leşkerê xwe neşandibû. Di rêwîtiyên min de bo Sûriyê û Ermenistanê, Dûrzîyên ji Suweyda û Xiristiyanên ji Helebê jî gelek ji wan çîrokan gotin.

Îro ev yek li bakur-rojhilata Sûriyê jî tê dubare kirin, gava ku leşkerê Al-Sharaa tê herêma ku ji berê ve ji aliyê Rêveberiya Xweser a Bakur û Rojhilata Sûriyê ve tê birêvebirin. Piştî ku hêzên Al-Sharaa kontrola Reqa’yê girtin—bajarê tevlihev ê Ereb û Kurd û sermayeya berê ya Dewleta Îslamî, ku Meclîsa Demokratîk a Sûriyê ya bi piranî Kurd di dehsalê dawî de birêvebiribû—leşkerên Al-Sharaa û veteranên Dewleta Îslamî yên ku wan tevlî leşkerê xwe yê nû kiribûn, derî bi derî çûn û Kurdên ku neçûbûn qetl kirin. En nêzîkî ya paqijkirina etnîkî ya ku Al-Sharaa îro tê de têkildar e, Iraqa Saddam Huseyn e.

Gava ku ev tundûtûjiya mezhebî û etnîkî bibe rêz û ne istîsna, bahanelên Al-Sharaa û yên ku li Tirkiyê û di nav hin think tankên Washingtonê de wî diparêzin, hêrs dikin. Elçiyê Amerîkayê ji bo Sûriyê Tom Barrack xeyalekî serokatiya bihêz û navendî li seranserê Rojhilata Navîn qebûl kiriye, ku tê de serdarên bihêz ewlehiyê dabîn dikin û veberhênêr dikarin aborîyê mezin bikin. Ev xwendinekî safî ya Rojhilata Navîn e ji ber du sedeman: Yekem, ew îdeolojiyê têk dixe. Wekî veberhênêr û pêşesazê malê, şert û şertên bazirganî û qezenc girtin dibe ku Barrack motîv bikin, lê vê yekê li ser Îslamîstanan projekte kirin safî ye. Mêrên wek Serokomarê Tirkiyê Recep Tayyip Erdoğan û Rêberê Bilind ê Îranê Ali Khamenei dikarin bi milyaran dolar dixapînin, û Al-Sharaa jî bi danîna birayê xwe li ser serokatiya veberhênanan û peymanên Sûriyê dibe ku bi heman awayî xwestekê hebe, lê armancên wan ji bo hukûmet û civakê kêm ne maddî ne.

Duyem, Barrack dîrokê şaş xwîne. Serokatiyên bihêz û navendî bi kêmî caran aştiyê û ewlehiyê tînin, dersê ku serokên wek Saddam, Esed û Ali Abdullah Saleh ê Yemenê fêr bûn. Bi berevajî, her çend têkoşîna siyasî bi tundî tê kirin, federalîzm û demokrasî her du jî Iraqê aram dikin. Dema ku fermîyên Amerîkayê li ser pêşerojeka Sûriyê ya ku tê de hukûmet mafên kêmeyanên olî û etnîkî û jinan rêz dike û hevalên xwe ne xetere dike, diaxivin, ew pergalekî bi herêmên ku ji aliyê Kurdan ve tê birêvebirin re nêzîk diafirînin, ne ya ku Al-Sharaa îro dişopîne.

Encamên berdewamkirina hedefgirtina Kurdên Sûriyê ji aliyê Al-Sharaa û peyrewên wî yên radîkal re dikarin herêmê bêaramiya mezin bidin. Ji bilî serketinparêziya Tirkiyê, Kurdên Sûriyê cihê ku biçin tune ne. Ew ne hêzekî Marksîst an jî terorîst in, wek ku dijberên wan wan nîşan didin; akademîsyenên ku sloganên Şerê Sar dubare dikin, tenê xwe nîşan didin ku bilindkirina gotinên partîzanî bi lêkolîn û karê qada têkilîdar tevlîhev dikin. Partiya Karkerên Kurdistanê (PKK) rakirina xwe ne wek teslîmbûnê, lê wek nîşaneke normalîzasyonê dît. Wan bawer kir ku dawîya etiketa terorîzmê dê Kurdistana Sûriyê wek entîteyeke qanûnî biparêze û ku Kurd bikarin bi azadî di siyaseta Tirkiyê û Sûriyê de beşdar bibin. Ger Tirkan û Al-Sharaa Kurdên—ku yek jî cihê din tune ye—bi hêzê bikevin şer, wê hingê dibe ku tenê li Sûriyê ne, li Tirkiyê jî insurgensî dubare vegere. Erdoğan dikare qehqeh bike, lê ger Tirkiya ew qas bihêz bû ku Barrack û Erdoğan bawer dikin, wê hingê wê karibû insurgensiya Kurdî bişikîne, ne ku bi çar dehsalan re, bi teçhîzatê pir baştir, li rewşa têkçûnê bimîne.

Ger Trump dixwaze Xelata Aştiyê ya Nobelê bistîne, divê wî Kurd, Xiristiyan, Dûrzî û kêmeyanên din biparêze, ne ku wan peyda bikin, û li şûna wê herêmên no-fly û no-drive li Lataqiya, Suweyda û bakur-rojhilata Sûriyê biafirîne. Pêşînek heye. Di sala 1991’an de, bingehê parastina ewlehiyê ya Kurdên Iraqê ji aliyê Serokomarê Tirkiyê Turgut Özal ve hat, ku dixwest pêlên penaberan asteng bike. Ew parastinên destpêkê paşê bû herêmeke no-fly ya mezin ku li Saddam qedexe kir ku bi helîkopterên xwe Kurdan bombebike. Neteweyên Yekbûyî jî herêma no-drive qebûl kir ku li bakur û başûrê Iraqê li ser wesayîtên leşkerî qedexe dida, her çend hevalên koalîsyonê ew her dem bi ciddî neynextandin. Di demên nêzîk de jî, Tirkiyê ramanê herêmeke buffer ya bi heman şêwazî li Îranê, ger rejîma Khamenei hilweşe, pêşkêş kiriye.

Îro Tirkiya ne hevalekî bi domdar a Rojavayê ye û dibe ku ne destûr bide Dewletên Yekbûyî ku ji bingehên xwe yên balafiran herêmeke no-fly û no-drive bi cih bîne. Lê Erdoğan—ego û Barrack ji nêzîkî ve—mafê veto li ser siyaseta Amerîkayê tune ye. Dewletên Yekbûyî vebijarkên din hene. Îsraîl jî dikare bingehêkê ji bo herêma no-drive li Suweyda peyda bike. Bingeha Balafirgehê ya Muwaffaq al-Salti ya Urdinê îro F-15E Strike Eagle yên Amerîkayê dihewîne. Ew welat jî F-16 Fighting Falcon û A-10 Thunderbolt II “Warthog” yên kevn-tir dihewîne, ku pir caran ji bo piştgiriya erdê têne bikaranîn. Kurdistana Iraqê û Balafirgeha Navneteweyî ya Hewlêrê jî dikarin amûrên Amerîkayê bi xwe re bigirin da ku Kurdên Sûriyê biparêzin. Her çend Barzanîyan Kurdan wek hevrêkê dibînin, ew ê zor bibin ku ji Dewletên Yekbûyî re bêjin na an jî piştgirî ji birayên xwe li dijî xetereyekê hebûna wan qedexe bikin. Heta ger Serokwezîrê Kurd Masrour Barzanî an jî mîrê wî yê pêşeroj Areen bibê na, Dewletên Yekbûyî vebijarkek din hene li Silêmanî, ku rêberên wê Bafil û Qubad Talabanî pir bi Kurdên Sûriyê re dilsoz in.

Barrack û Erdoğan dikarin gotin ku herêma no-fly/no-drive dê federalîzma de facto biafirîne û ezmûna Iraqê dubare bike, lê di wê rewşê de jî ew vebijarkek din hene: qetl û qirîna rawestînin, leşkerê Sûriyê vegerînin li rojavayê Firatê, wan kesan ku di vîdyoyan de sûcên şer nîşan didin bi destê destûrên Kurdî bidin, û hem serdarên fermandar ên ku ew di bin wan de xizmet kirine û hem jî cîhadîyên ne-Sûrî yên ku Al-Sharaa berê wan hemwelatî kir û tevlî kir, ji kar derxin.

Ji bo pêşeroja Sûriyê, mîrata Trump, xwestên Rubio û hebûna Kurdên bi xwe, dem hatiye ku Trump û Barrack li Erdoğan û Al-Sharaa şert û şertan bidin, ne ku bi ser re bêhnînin.

[Sîma omer @_simaomar21]

@mrubin1971 Tom Barrack, who supports the al-Julani government and the al-Julani tribal forces attacking and besieging Kobani, the city that defeated ISIS, must be held accountable.

[Sîma omer @_simaomar21]

@mrubin1971 Trump and his envoy, Tom Barrack, must fulfill their moral obligation to Kobani, which fought ISIS on behalf of the entire world and is now under attack by the al-Julani government and its tribal forces. Save the Kurds! Save Kobani!

[Michael Rubin @mrubin1971]

Orta Doğu Forumu Gözlemcisi

Suriyeli Kürtlerin Uçuşa ve Geçişe Yasak Bir Bölgeye İhtiyacı Var

Mezhepsel ve Etnik Şiddet İstisna Değil Kural Haline Gelirken, El-Şara ve Onu Savunanların Bahaneleri İnandırıcılığını Yitiriyor

29 Ocak 2026

Michael Rubin

Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed el-Şara, ABD Başkanı Donald Trump ile Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun, hatta ABD Senatosu’nun aptal olduğunu düşünüyor olmalı. Reformdan ve hoşgörülü, barışçıl bir Suriye’den söz ederken, El-Şara geçmişte El Kaide bağlantılı bir teröristti ve bir dönem başına ABD hükümeti tarafından konmuş 10 milyon dolarlık bir ödül vardı.

El-Şara tarzını, dilini ve taktiklerini değiştirmiş olsa da ideolojisini değiştirdiğine dair çok az kanıt var. Ekim 2025’te Lübnan’ın Bekaa Vadisi’ne yaptığım bir gezide, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) tarafından yönetilen tesisleri ve Suriye’den yeni gelenler için kurulmuş derme çatma yerleşimleri ziyaret ettim. Lazkiye ve Humus’tan gelen Aleviler yalnızca El-Şara’nın güçlerinin gelişini anlatmakla kalmadı, aynı zamanda silahsız sivillere yönelik sonrasında yaşanan tacizleri, dayakları ve silahlı saldırıları gösteren videolar da sundu. Görüşülen kişiler Esad dönemi savaş suçluları değildi; UNHCR, hizmetleri yalnızca çatışmaya katılmamış kişilere sınırlamak için mültecileri tarar ve Beşar Esad yaşlı kadınları ordusuna almamıştı. Suriye ve Ermenistan ziyaretlerimde, Süveyda’dan Dürziler ve Halep’ten Hristiyanlar da benzer birçok hikâye anlattı.

Aynı durum şimdi, El-Şara ordusunun uzun süredir Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi tarafından yönetilen topraklara ilerlemesiyle Suriye’nin kuzeydoğusunda da yaşanıyor. El-Şara’nın güçleri, büyük ölçüde Kürtlerin öncülük ettiği Suriye Demokratik Konseyi’nin son on yılın büyük bölümünde yönettiği, Arap ve Kürt nüfusun iç içe yaşadığı ve IŞİD’in eski başkenti olan Rakka’nın kontrolünü ele geçirdikten sonra, El-Şara birlikleri ve yeni ordusuna kattığı IŞİD gazileri, ayrılmamış olan Kürtleri kapı kapı dolaşarak katletti. El-Şara’nın bugün giriştiği etnik temizliğin en yakın tarihsel karşılığı Saddam Hüseyin’in Irak’ıdır.

Mezhepsel ve etnik şiddet istisna olmaktan çıkıp kural haline gelirken, El-Şara’nın ve onu Türkiye’de ve Washington’daki bazı düşünce kuruluşlarında savunanların bahaneleri giderek zayıflıyor. ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, Orta Doğu genelinde güçlü ve merkezi bir liderlik vizyonunu benimsedi; bu vizyona göre güçlü adamlar güvenliği sağlar ve yatırımcılar ekonomileri büyütür. Bu, Orta Doğu’ya dair iki nedenle naif bir okumadır. Birincisi, ideolojiyi göz ardı eder. Bir yatırımcı ve emlak geliştiricisi olarak Barrack’ı ticari anlaşmalar ve para kazanma motive ediyor olabilir, ancak bunu İslamcılara yansıtmak saflıktır. Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve İran’ın Dini Lideri Ali Hamaney gibi isimler milyarlarca doları zimmetlerine geçirebilir; El-Şara da kardeşini yatırımların ve Suriye sözleşmelerinin başına getirerek benzer bir hedef güdüyor olabilir. Ancak onların devlet ve toplum için hedefleri maddi olmaktan çok ideolojiktir.

İkincisi, Barrack tarihi yanlış okuyor. Güçlü ve merkezi başkanlıklar nadiren barış ve güvenlik getirir; Saddam, Esad ve Yemenli Ali Abdullah Salih gibi liderlerin öğrendiği ders budur. Buna karşılık, siyasi tartışmaların sertliğine rağmen, federalizm ve demokrasi Irak’ı istikrara kavuşturuyor. ABD’li yetkililer, dini ve etnik azınlıklara ve kadınlara saygı duyan, komşularını tehdit etmeyen bir Suriye geleceğinden söz ettiklerinde, El-Şara’nın bugün izlediği modelden ziyade Kürtlerin yönettiği bölgelere benzeyen bir sistemi tarif ediyorlar.

El-Şara ve onun aşırıcı yandaşlarının Suriye Kürtlerini hedef almaya devam etmesinin sonuçları bölgeyi istikrarsızlaştırabilir. Türk zafer söylemleri bir yana, Suriyeli Kürtlerin gidecek başka yeri yok. Onlar, karşıtlarının tasvir ettiği gibi Marksist ya da terörist bir güç değildir; Soğuk Savaş klişelerini tekrarlayan akademisyenler, sahadaki çalışma ve araştırmayla partizan söylemlerin yankılanmasını birbirine karıştırdıklarını sadece kendileri açığa vurur. Kürdistan İşçi Partisi (PKK), tasfiyesini bir teslimiyet olarak değil, bir normalleşme işareti olarak gördü. Terörizm yaftasının sona ermesinin Suriye Kürdistanı’nı meşru bir yapı olarak güvence altına alacağına ve Kürtlerin hem Türkiye’de hem de Suriye’de siyasete özgürce katılabileceğine inandılar. Eğer Türkler ve El-Şara, gidecek başka yeri olmayan Kürtleri savaşmaya zorlarsa, yalnızca Suriye’de de��il Türkiye’de de bir isyanın geri dönüşü söz konusu olabilir. Erdoğan alay edebilir, ancak Türkiye Barrack ve Erdoğan’ın düşündüğü kadar güçlü olsaydı, çok daha üstün donanıma rağmen kırk yılı aşkın bir süredir çıkmaza giren Kürt isyanını çoktan yenmiş olurdu.

Eğer Trump Nobel Barış Ödülü’nü istiyorsa, zulmedenleri desteklemek yerine Kürtleri, Hristiyanları, Dürzileri ve diğer azınlıkları korumalı; bunun için Lazkiye, Süveyda ve Suriye’nin kuzeydoğusunda hem uçuşa yasak hem de geçişe yasak bölgeler oluşturmalıdır. Bunun bir emsali vardır. 1991’de Irak Kürtleri için güvenli bölgenin doğuşu, mülteci akınını önlemek isteyen Türkiye Cumhurbaşkanı Turgut Özal’dan gelmişti. Başlangıçtaki güvenli bölge, Saddam’ın helikopterleriyle Kürtleri bombalamasını önlemek için daha geniş bir uçuşa yasak bölgeye dönüştü. Birleşmiş Milletler ayrıca, kuzey ve güney Irak’ta askeri araçları yasaklayan bir geçişe yasak bölgeyi onayladı; ancak Koalisyon ortakları bunu tutarlı biçimde uygulamadı. Daha yakın zamanda Türkiye, Hamaney rejiminin çökmesi halinde İran’da benzer bir tampon bölge fikrini de gündeme getirdi.

Türkiye artık tutarlı bir Batı müttefiki değil ve ABD’nin hava üslerinden bir uçuşa ve geçişe yasak bölgeyi uygulamasına izin vermeyebilir. Ancak Erdoğan—egosu ve Barrack bir yana—ABD politikasını veto etme gücüne sahip değildir. ABD’nin alternatifleri vardır. İsrail de Süveyda’da bir geçişe yasak bölge için üs sağlayabilir. Ürdün’deki Muwaffaq al-Salti Hava Üssü hâlihazırda ABD F-15E Strike Eagle uçaklarına ev sahipliği yapıyor. Krallık ayrıca F-16 Fighting Falcon’ları ve çoğunlukla yakın hava desteğinde kullanılan daha eski A-10 Thunderbolt II “Warthog” uçaklarını da barındırıyor. Irak Kürdistanı ve Erbil Uluslararası Havalimanı da Suriyeli Kürtleri savunmak için ABD varlıklarına ev sahipliği yapabilir. Barzaniler Kürtleri bir rekabet unsuru olarak görse de, ABD’ye hayır demeleri ya da varoluşsal bir tehdide karşı kardeşlerine destek vermeyi reddetmeleri zor olur. Kürt Başbakanı Mesrur Barzani ya da veliahtı Areen hayır dese bile, ABD’nin Süleymaniye’de bir alternatifi vardır; buranın liderleri Bafil ve Kubad Talabani Suriyeli Kürtlere çok daha sempatiyle bakmaktadır.

Barrack ve Erdoğan, uçuşa/geçişe yasak bir bölgenin fiili federalizm yaratacağını ve Irak deneyimini tekrarlayacağını savunabilir. Ancak bu durumda da bir alternatifleri vardır: katliamı durdurmak, Suriye ordusunu Fırat’ın batısına çekmek, videolarda savaş suçu işlediği görülenleri Kürt yetkililere teslim etmek ve hem bu suçların işlendiği birliklerin komutanlarını hem de El-Şara’nın daha önce vatandaşlığa alıp entegre ettiği Suriyeli olmayan cihatçıları görevden almak.

Suriye’nin geleceği, Trump’ın mirası, Rubio’nun hırsları ve Kürtlerin hayatta kalması için artık Trump ve Barrack’ın Erdoğan ve El-Şara’ya boyun eğmek yerine bir ültimatom vermesinin zamanı gelmiştir.

[Sîma omer @_simaomar21]

@BBCWorld The Kurds are children of light and sun, while Salafists and jihadists worship darkness and are shrouded in black. Save besieged Kobani. Support Rojava. Protect the Kurds.

[Sîma omer @_simaomar21]

@LindseyGrahamSC Saudi Arabia, Turkey, and Qatar support al-Julani's authority and tribal forces in their fight against the Syrian Democratic Forces, who defeated ISIS, seeking to revive ISIS.

[Sîma omer @_simaomar21]

@LindseyGrahamSC Nous espérons que l'Arabie saoudite cessera de combattre le Rojava. Elle finance et soutient les forces tribales du Golan qui attaquent et assiègent Kobani et s'en prennent aux villes du Rojava.

[Sîma omer @_simaomar21]

@LePoint Soutenez les Kurdes de Syrie, protégez le Rojava, protégez Kobané assiégée, soutenez les peuples libres, mettez un terme au gouvernement du Golan et à ses factions. Le Rojava est attaqué par des islamistes salafistes et des djihadistes du Golan. Sauvez Kobané.

[Le Point @LePoint]

Dans les rues désertes de Hassaké, les forces kurdes se préparent au pire. Malgré un cessez-le-feu, la menace d’une offensive gouvernementale plane sur le Kurdistan syrien.

➡️ https://t.co/V1yTWCqQNy
Par @GuillaumPerrier

[Sîma omer @_simaomar21]

@BrianMastFL The Kurds who fought ISIS on behalf of the entire world are now under attack by the al-Julani government and tribal forces. Protect Rojava! Protect your partners, the Syrian Democratic Forces, who fought ISIS! Save besieged Kobani!

[Sîma omer @_simaomar21]

@mrubin1971 Kobani, which fought ISIS on behalf of the entire world, is besieged and under attack by Salafist Islamists and the Golan Heights Kurdish tribal forces. The Kurds in Rojava are under attack by the Golan government and its tribal forces. Save the Kurds! Save Kobani!

[Sîma omer @_simaomar21]

@AmbJohnBolton The Old Continent is only concerned with its internal security and the stability of its interests.

[Sîma omer @_simaomar21]

@SenatorRisch The al-Julani government is an extension of the Taliban and Salafist-jihadist ideology. Support freedoms and democracy. Support free peoples. Curb the power of Islamists and dictatorships in the Middle East.

[Sîma omer @_simaomar21]

@LindseyGrahamSC @SenBlumenthal We hope you will continue your efforts to support the Kurds and spread security and peace, as well as stand against the Golan tribal forces, Salafist Islamists, and jihadists in the Golan interim government. Protect the Kurds.