در وهله اول ریدم تو این مملکت داری
در وهله دوم کیر تو بخت خودم که حتی کوچکترین کار ساده هم که خواستم بکنم هیچکس پشتم نبود از خانواده و دوست و رفیق بگیر برو جلو
صرفا چسناله بود وگرنه تا اخرشم فک کنم وان من آرمی باشم
بالاخره بعد از ۱۰ سال ، چوب خط یکی دونفر پرشد. اونقدری نیست که الان بیخیال ارتباطه شم صرفا کمترش میکنم ولی دیگه چقدر باید عقب باشن که این همه هینت دادم و نفهمیدن