خلاصه آپدیت خبرنامه:
فشار قانونی روی اداره مهاجرت داره به اوج خودش میرسه. هفتههای اخیر چند تا دادگاه دیگه هم اومدن و قانونِ متوقف کردنِ فلهایِ پروندهها رو کوبیدن زمین. تا الان حداقل ۱۸ تا پرونده به نفع متقاضیها حکم گرفته و اوضاع طوری شده که USCIS واسه اینکه پاش به دادگاههای بعدی باز نشه، در چند مورد خودش داره خارج از دادگاه به وکلا شاکیها توافق میکنه.
اما قضیه بالا گرفته و بوی توطئه میاد! توی یه پرونده بزرگ به اسم «Doe علیه ترامپ» با ۳۰۰ تا شاکی، وکلا مدارکی به دادگاه دادن که نشون میده اداره مهاجرت عمداً داره حکم دادگاه رو دور میزنه. جالب اینجاست که خودِ افسرهای اداره مهاجرت اعتراف کردن و گفتن: «مدیرهامون مستقیماً دستور دادن که دست به پروندهها نزنیم و بذاریم تو حالت تعلیق بمونن!» یعنی رسماً دارن جلوی حکم قاضی وایمیستن.
حالا در این حین، همه توجهها به کنگره و جلسه چهارشنبهست جایی که وزیر امنیت داخلی (Mullin) قراره بیاد کنگره جواب پس بده. الان بهترین وقته که همه به نمایندههای مجلسشون فشار بیارن تا تو این جلسه یقه وزیر رو بگیرن و بپرسن:
۱. چرا وقتی دادگاهها میگن کارتون غیرقانونیه، باز هم به این سیاست مسخره ادامه میدید؟
۲. تکلیف اون بیشتر از ۱ میلیارد دلاری که به عنوان هزینه ثبتنام از مردم گرفتید و الان در ازاش هیچ کاری نمیکنید چی میشه؟
دوستم پارسال ادمیشن گرفت و پروندشو به بهترین شکل ممکن آماده کرده بود.
سفارت ریجکتش کرد و مجبور شد بمونه و بره سربازی.
تو جنگ پادگانشون رو زدن و زخمی شد و چند روز نرفت خدمت.
الان دادگاهی شده و براش حکم حبس بریدن.
گاییدمتون که مسیر زندگی یه نفر رو انقدر راحت عوض کردید.
شاید به نظرتون مسخره بیاد ولی:
مادر من خانه داره.
از صبح تا شب کارای خونه رو میکنه و همه چیز رو جفت و جور میکنه.
همه دلخوشیش این بود که شب به شب ۱ ساعت بشینه و توی اینستاگرام بچرخه و با خواهرزادههاش فیس تایم کنه
دیگه هیچ کدوم رو نداره
اینترنت حق مادر منه ....
۴ از ۴:
وکیل دولت میگوید:
«ما داریم این پاز را کمکم برمیداریم، فقط روندش آهسته است.»
قاضی پاسخ میدهد:
«تا حالا حداقل هشت دادگاه گفتهاند این پاز غیرقانونی است. چند دادگاه دیگر باید همین را بگویند تا شما متوجه شوید؟ شما باید بعد از آن رأیها خودتان این policy را متوقف میکردید. اما چون این کار را نکردید، این شکایت class action شکل گرفت و ما امروز اینجا هستیم.»
قاضی ادامه میدهد:
«وقتی دادگاهها به شما میگویند این تصمیم غیرقانونی است، باید آن را جمع کنید. نه اینکه فقط برای همان پرونده خاص عقبنشینی کنید چون class action نبوده، اما بقیه مردم همچنان در pause بمانند و آسیب ببینند.»
وکیل دولت عملاً دچار تردید و مکث میشود و پاسخ مشخصی نمیدهد.
قاضی میپرسد:
«بالاخره چه زمانی میخواهید این pause را کاملاً بردارید؟»
وکیل دولت جواب میدهد:
«نمیدانم. اما اینکه کسی قانونی وارد آمریکا شده، به این معنا نیست که قانون شامل حالش نشود، ما به اطلاعتی که از این ۳۹ کشور بهمون میرسه اعتماد نداریم چون حتی یکی از این کشورها حاکی دولت تروریسمه.»
قاضی پاسخ میدهد:
«این policy اگر قرار بود اجرا شود، باید individual میبود. اما شما همه را pause کردهاید. شما تمام benefits را حتی برای افرادی که گرین کارت دارند و فقط میخواهند آن را تمدید کنند هم متوقف کردهاید.»
در ادامه، وکیل دولت دوباره تلاش میکند بهجای دفاع از اصل pause، صلاحیت organizationهایی که شکایت را مطرح کردهاند زیر سؤال ببرد. او استدلال میکند که آسیب مستقیم به افراد وارد میشود، نه به خود organizationها؛ بنابراین این سازمانها صلاحیت لازم برای شکایت ندارند.
وکیل دولت میگوید:
«افرادی که شخصاً آسیب میبینند میتوانند مثل پروندههای قبلی شکایت کنند و اگر دادگاه به نفعشان رأی بدهد، ما به درخواستشان رسیدگی میکنیم. کسانی که آسیب میبینند میروند و شکایت میکنند. پس چرا این organizationها باید شاکی باشند؟»
او همچنین اضافه میکند:
«ما با این pause در واقع داریم زمان میخریم تا vetting و screening را بهتر و قویتر کنیم.»
قاضی پاسخ میدهد:
«اگر قرار است چنین اختیاری وجود داشته باشد، باید کنگره آن را به شما داده باشد؛ نه اینکه خودتان برای خودتان چنین اختیاری ایجاد کنید.»
در ادامه، وکیل دولت توضیح میدهد که:
«ما از اکتبر ۲۰۲۵ روی این pause کار میکردیم. تیراندازی آن فرد افغان فقط باعث شد اجرای این policy سریعتر شود. اینطور نبود که یکشبه قانونی ساخته باشیم.»
پس از پایان زمان وکیل دولت، قاضی از او تشکر میکند.
در پانزده دقیقه پایانی، وکلای شاکیان دوباره آسیبهای واردشده را مرور میکنند و توضیح میدهند که افراد دقیقاً چگونه در زندگی روزمرهشان آسیب میبینند و اداره مهاجرت اختیار قانونی اجرای این سیاست رو نداره.
سپس قاضی میپرسد:
«پاسخ شما به حرف دولت چیست که میگوید اطلاعاتی که آن ۳۰ کشور ارائه میکنند قابل اعتماد نیست و بنابراین نمیتوان به متقاضیان آن کشورها اعتماد کرد؟»
وکیل شاکیان پاسخ میدهد:
«در قانون چنین چیزی وجود ندارد که دولت بتواند بگوید به یک کشور اعتماد داریم و به کشور دیگر نه. چنین اختیاری تعریف نشده است. اگر نگرانی امنیتی وجود داشته باشد، باید بهصورت individual بررسی شود، نه اینکه همه افراد بهصورت کلی و جمعی تحت پاز قرار بگیرند.»
جلسه دادگاه در پایان تمام میشود و قاضی اعلام میکند که رأی در اولین فرصت صادر خواهد شد.
آنچه آنها از قطعی اینترنت میخواهند: روزها بگذرند، ما خسته شویم، همهچیز عادی شود و به فراموشی سپرده شود.
آنچه ما انجام میدهیم: فراموش نمیکنیم، عادت نمیکنیم، و حق مسلم مردم ایران را فریاد می زنیم.
نمیدونم چرا همهمون پیگیر از قطعی ۸۳ روزه اینترنت و حق دسترسی مردم نمینویسیم؟
غیر از اعدامها چه چیزی واقعا از این مهمتره؟
#نه_به_اعدام#اینترنت_حق_منه
یه کابوس هست که فقط دانشجوی ایرانیِ آمریکا میفهمه چیه. خواب میبینی کنار خانواده و دوستاتی، یهو یادت میافته:
«من که ویزام سینگل بود! حالا چطوری برگردم؟ چرا موقع اومدن اصلا به این فکر نکردم؟ جواب استادم رو چی بدم؟ اصلا مگه ویزا میدن الان؟ دبی برم یا ارمنستان؟»
عرق سرد😰
این خبرهای مربوط به باز شدن دونهای سایتهای مختلف، هولناکه.
هر یه دونهای که میخونم، که فلان چیز هم باز شد، وجودم رو وحشت فرا میگیره که "پس واقعا قرار نیست اینترنت رو باز کنن" و واقعا از بلک لیست، رفتن به وایت لیست.
و ما؟ دستمون به هیچ جا نمیرسه!
بچهها، متأسفانه بیماری ام اس به مرحله ای رسیده که دارو دیگه جواب نمیده و دارم بیناییمو از دست میدم. تنها راه درمان پلکس هست که هزینش خیلی بالاست ولی با کمک شما بیشترش جمع شده. فقط یه مقدار کوچیک مونده،ممنون میشم تو این قدم آخرم پشتم باشید.
https://t.co/BVJqFWTI86
رفتم سوپرمارکت برای دخترم بستنی بخرم از این سالار شاتوتیا برداشت، کارتو که دادم مغازهدار برگشت گفت اینا ۱۰۰ تومنیهها، گفتم میدونم بکش، بمیرید ایشاله که دیگه قیمت بستنی رو هم با آدم چک میکنن