Memleketin En Büyük Sorunu: Öğretmenin Tatili!
Memlekette herkesin bir derdi var. Kiminin maaşı yetmiyor, kiminin çocuğu iş bulamıyor, kimi yıllardır doğru dürüst tatil yapamıyor.
Ama hepsinin ortak bir derdi var: Öğretmenin tatili!
Enflasyon bu kadar tartışılmadı, işsizlik bu kadar konuşulmadı, eğitimin sorunları bu kadar dert edilmedi.
Ama öğretmenin tatiline gelince maşallah, herkes uzman! Gününü sayıyorlar, haftasını hesaplıyorlar.
Kendi çalışma koşullarının neden kötü olduğunu sorgulamayanlar, öğretmenin neden tatil yaptığını sorguluyor.
Bir saat ders anlat demiyorum. Gel, bir ders boyunca arka sırada otur. Sonra öğretmenin kaç gün tatil yapması gerektiğini yeniden konuşalım!
🚨 SON DAKİKA:
UEFA tarafından cezalandırılmasına rağmen, Celtic taraftarları bir kez daha tribünleri Filistin bayraklarıyla kapladı.
Celtic taraftarları dünyanın en kaliteli taraftar grubudur; bu konuda tartışma yoktur!
Geleceği geçmişten ayan-beyan gören gözler vardır,
Tanpınar gibi.
Ümerâmız bu seslere kulak vereydi,bugün bu sorunlarla boğulmuyor "olacaktık".
Geç kalmış değiliz,bu seslere kulak vermeliydik/vermeliyiz
Zira "tarih, geçmişi öğrenmek için değil,
Geleceği kurmak için öğrenilir."
Gerçekten anlam veremiyorum.
Öğretmenliğin zorluğundan, taşıdığı ağır sorumluluktan, fiziksel ve zihinsel yükünden, mesai içi ve dışı yoğunluğundan, yıllar içinde insanı nasıl yıprattığından, okulun, sınıfın, öğretimsel ve yönetimsel görevlerin, görülen ve görülmeyen iş yüklerinin gerçeklerinden ve maalesef her türlü toplumsal, yönetsel ve bireysel baskının kolaylıkla uygulanabildiği bir meskek olduğundan bihaber bir güruh, tatil! ve iş kolaylığı! üzerinden öğretmenliğe, özür dileyerek söylüyorum, sallayarak rahatlıyorlar ya da etkileşim devşirme peşindeler. Bir meslek hakkında bu kadar bilgisiz olup, bu kadar pervasızca konuşabilmek de ayrı bir meziyet! Cehaletin özgüvenle birleştiğinde nasıl bir seviyeye ulaşabildiğine dair ibretlik örnekleri izliyoruz.
Biraz anlamak isteyen!, gördüklerine inanmıyorsa ya da gördüklerini yanlış yorumluyorsa ya da gördüklerini görmezden geliyorsa, okuduklarına inanabilirler diye bazı yayınlar bırakalım aşağıya:
Baeriswyl, S., Bratoljic, C., & Krause, A. (2021). How homeroom teachers cope with high demands: Effect of prolonging working hours on emotional exhaustion. Journal of School Psychology, 85, 125–139. https://t.co/XSLjzTWCyD
Baghban, K., Golmohammadi, G., & Asadollahpour, F. (2025). The worldwide prevalence of voice disorders among schoolteachers: A systematic review and meta-analysis. Journal of Voice. Advance online publication. https://t.co/K736kO4Bh8
Creagh, S., Thompson, G., Mockler, N., Stacey, M., & Hogan, A. (2025). Workload, work intensification and time poverty for teachers and school leaders: A systematic research synthesis. Educational Review, 77(2), 661–680. https://t.co/zeF6d0W1Tn
Jackson, P. W. (1968). Life in classrooms. Holt, Rinehart and Winston. https://t.co/oieyYT1v4j
Li, Y., Chen, J., Lu, J., & Wang, X. (2025). A meta-analysis of teacher well-being: A job demands and resources perspective. Educational Research Review, 49, Article 100719. https://t.co/ngZVSCpS8F
Madigan, D. J., Kim, L. E., Glandorf, H. L., & Kavanagh, O. (2023). Teacher burnout and physical health: A systematic review. International Journal of Educational Research, 119, Article 102173. https://t.co/GrrfLI7IlU
Morris, C., Agbo, B., Osman, M., Basketts, J., & Kyriacou, T. (2026). The components and implications of teacher workload: A review. Educational Research, 68(2), 173–194. https://t.co/pXYgmWPxXa
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2025). Results from TALIS 2024: The state of teaching. OECD Publishing. https://t.co/yxzuigyb7f
Skaalvik, E. M., & Skaalvik, S. (2017). Dimensions of teacher burnout: Relations with potential stressors at school. Social Psychology of Education, 20(4), 775–790. https://t.co/H7md1ueLPu
Steiner, E. D., Levine, P. R., & Doan, S. (2026). Teacher well-being, pay, and intentions to leave in 2026: Selected findings from the 2026 State of the American Teacher Survey (Research Report RR-A4404-2). RAND Corporation. https://t.co/S4Q6sMB4WZ
Tahernejad, S., Hejazi, A., Rezaei, E., Makki, F., Sahebi, A., & Zangiabadi, Z. (2024). Musculoskeletal disorders among teachers: A systematic review and meta-analysis. Frontiers in Public Health, 12, Article 1399552. https://t.co/3Acl7nC4ok
Zhou, S., Slemp, G. R., & Vella-Brodrick, D. A. (2024). Factors associated with teacher wellbeing: A meta-analysis. Educational Psychology Review, 36, Article 63. https://t.co/YjWVVkPncj
Katılım: Katılmak işi, iştirak.
Sağlamak: Bir işin olması için gerekli durumu, şartları hazırlamak.
Katılım Sağlamak: SAYFA BULUNAMADI❌
Neden Türkçenin yardımcı fiillerini gereksiz yere kullanıyorsunuz ya da kullananların anlayacağı dilde söyleyeyim, kullanıyor oluyorsunuz?
Mesela birisi, bir mekâna "girer", "giriş" "yapmaz". "Girmek" eylemi, "yapılan" bir şey değil. "Girmek" zaten eylem.
Birisi bir davete "katılır" ya da "iştirak eder", "katılım" "sağlamaz".
"Ziyaret gerçekleştirenler" var bir de...
"Ziyaret"i "gerçek duruma getiriyorlar." Harika.
Kimse kimseyle herhangi bir şeyini "paylaşmıyor" artık, farkında mısınız? Herkes sadece "paylaşımda bulunuyor".
Türkçeyi bu tarz kullananlar, resmî yahut kurumsal bir dil kullandıklarını zannediyor ancak bu, Türkçeyi bilmemekten başka bir şey değil ve Türkçeleşmiş yabancı kökenli kelimelerin kullanılmasından daha zararlı bir durum.
Kılıçdaroğlu’nun bu konuşması, yüreği yangın yerine dönen vicdan sahibi herkesin yüreğine dokundu.
Kırmadan, dökmeden, incitmeden, kardeşlik ruhunu koruyarak yapılmış çok şık bir tavsiye.
Dilinize sağlık.
Bu satırları her okuduğumda Bilge Kağan’ı hayal ederim ve onun o an ki ruh halini iliklerime kadar hissederim.
Kardeşim Köl Tegin öldü. Kendi kendime düşüncelere daldım. Görür gözüm görmez gibi, bilir bilgim bilmez gibi oldu. Kendi kendime düşündüm. Zaman ve Tanrı şöyle demiş: "İnsanoğlu hep ölümlü yaratılmış" öylece düşündüm. Gözden yaş gelse engelleyerek gönülden ağıtlar gelse (ağıtımı) bastırarak düşündüm. İyice düşündüm".
Müşteriyi kazıklamak: “Ticari zekâ”
Halkı kandırmak: “Siyasi zekâ”
Ambulansın peşine takılmak: “Pratik zekâ”
Şikeyle kazanmak: “Sportif zekâ”
İyi niyeti sömürmek: “Kıvrak zekâ”
Bunları zekâ sayan bir toplumun, zekâdan önce AHLAKA ihtiyacı vardır.
Değerli dostlarım, bu bir kamu hizmetidir! 🌸
Aşağıda yer alan iki önemli çalışmayı verdiğim linklerden indirebilirsiniz!
https://t.co/FOIXlQYB7J
https://t.co/StFuAkFQq2
https://t.co/rQLBDh4nFI
Başkasına yakınlaşmak için önce kendimize yakınlaşmalı, kendimizi iyi tanımalıyız. Kendi iç dünyamızı tanımadan başkasıyla gerçekten derin bir bağ kuramayız.
İlişkilerde yaşadığımız sorunların çoğu aslında karşımızdaki kişiyle değil, çocukluktan taşıdığımız yaralarla ilgili. Örneğin çocukken görülmemiş biri, yetişkinlikte eşinin en küçük ilgisizliğini bile terk edilmek gibi yaşayabilir. Bu tepkinin kaynağını bilmezse, sorunu hep karşı tarafta arar.
"Kendimize yakınlaşmak" tam olarak bu kaynağa bakabilmek demek: neden belli insanlara çekildiğimizi, neden aynı kavgaları tekrar tekrar yaşadığımızı, hangi korkularımızın bizi uzak tuttuğunu fark etmek. İçimizdeki o korkmuş, utanmış ya da görünmez kalmış çocuğu tanıdığımızda, onun tepkilerini sevdiğimiz insana yüklemeyi bırakırız.
Kendimizden kaçtığımız, yaralarımızdan saklandığımız sürece başkasına da tam olarak yaklaşamayız. Çünkü o zaman ilişkide biz değil, geçmişimiz konuşur.
‘Kendini tanı !’ kadim bilgeliğin en temel öğüdü.