🦁۲۵۸۵ققنوس👑

یک پادشاهی خواه ، پهلویخواه هستم و رهبری پادشاه را البته پذیرفته ام. شاهنشاه تجلی و تبلور اراده مردم یکپارچه ایران است و اراده مردم ماورای قانون است.

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

مراسم بزرگداشت جاویدنام آروین خیرخواهان (خیرخواه) پنجشنبه ۱۵ مرداد در «وادی‌السلام» شاهرود برگزار شد.

مادر این جاویدنام با قدردانی از حضور چشم‌گیر هم‌میهنان در مراسم که با موزیک و کف زدن به افتخار آروین یاد او را گرامی داشتند، روزهای خوشی برای آن‌ها آرزو کرد.

آروین خیرخواهان، ۱۹ ساله، که در جریان انقلاب ملی شیر و خورشید در دی ماه بازداشت شده بود، ۱۰ مرداد در زندان شاهرود به دست جمهوری اسلامی اعدام شد.

[Mark R. Levin @marklevinshow]

ARM THE IRANIAN PEOPLE!

I have been arguing for arming the Iranian people since the beginning of the war with the Iranian regime.  It is now widely understood and supported by a growing number of people.  It is absolutely necessary if we are to defeat the Iranian regime.  The question is whether that is our objective.  It appears not, at least not now.  The emphasis is on making a deal for a variety of familiar and oft-repeated reasons.

https://t.co/bkkpGCrmcU

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.

The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.

Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.

Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.

Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.

However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.

This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.

Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.

My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.

No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.

[عامل ناشناس @DNA_shadowx]

بر پایه دو منبع معتبر تاریخی، یعنی عهدنامه مودت ۱۹۲۱ و عهدنامه بازرگانی و بحرپیمایی ۱۹۴۰، دریای کاسپین پهنه‌ای مشترک تعریف شده بود

دستاورد مهم محمدرضا شاه پهلوی در این زمینه، حفظ سرسختانه همین رژیم حقوقی مشترک و جلوگیری از تجزیه یک‌جانبه آن در برابر فشارهای شوروی بود؛ ظرافتی که با دیپلماسی مستقل و اقتدار ملی، جایگاه برابر ایران را تا پایان دوران پهلوی تثبیت کرد

جمهوری اسلامی اما این اندوخته را در چهار دهه فرسود: با انزوا و وابستگی به روسیه، اهرم ایران را نابود ساخت. همسایگان منابع بستر را توسعه دادند و ایران حاشیه شد. اکنون همان رژیم در اوج ضعف، کنوانسیون آکتائو را پیش می‌راند تا باقی‌مانده این دستاورد تاریخی را نیز تسلیم کند.

[Reza Pahlavi @PahlaviReza]

جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگران‌کننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.

بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازه‌استقلال‌یافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بین‌المللی ناشی از قراردادها و پیمان‌های آن توسط دولت‌های جانشین تأکید کردند.

بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.

با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافق‌های دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخش‌هایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیش‌بینی کرده است؛ بخش‌هایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شدند.

این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف می‌کند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش می‌دهد.

از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار داده‌ام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود می‌کند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باج‌دهی‌های پی‌درپی تن می‌دهد.

موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران می‌دانم.

هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشم‌پوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیم‌گیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.

پاینده ایران

[Saeed Ghasseminejad @SGhasseminejad]

«موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران می‌دانم.
هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشم‌پوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیم‌گیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.»
شاهزاده رضا پهلوی

[Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms]

دیوید اسپکتور در تازه‌ترین گزارش خود برای نیویورک پست با دو تن از رهبران میدانی انقلاب ملی شیر و‌ خورشید در داخل ایران گفت‌وگو کرده است، افرادی که با به خطر انداختن جان خود، تنها یک پیام برای جهان دارند:

«ما در حال آماده شدن هستیم. از خیزش دی‌ماه درس گرفتیم و مصمم‌ هستیم کاری را که آغاز کرده‌ایم، به پایان برسانیم.»

«ما به‌خوبی می‌دانیم با چه خطرهایی روبه‌رو هستیم، یا این رژیم می‌رود، یا ما.»

بخشهایی از روایت تأثیرگذار آن‌ها در مجموعه پستهای زیر آمده است.

[Saeed Ghasseminejad @SGhasseminejad]

«مایلم خشنودی عمیق خود را از سفر شما به ایران هر چند که کوتاه مدت است بار دیگر ابراز دارم، ولی ما می‌دانیم که حضور شما در کشورتان برای کوشش‌های عظیمی که برای بهبود وضع زندگی ملت خود بکار می‌برید ضرورت دارد. خشنودی ما از مسافرت شما در این منعکس است که تمایل صمیمانه ما را برای هر چه نزدیکتر شدن روابط دو کشور نشان می‌دهد و باید بگویم که این نزدیکی روابط باید همیشه یک امر طبیعی به حساب آید. قرابت‌های بسیاری میان دو ملت ما وجود دارد.»
محمدرضاشاه پهلوی در میهمانی رسمی شام به مناسبت ورود ایندیرا گاندی نخست‌وزیر هند در کاخ نیاوران ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۳

[فصلنامه فریدون @FereydounJRL]

.
فرانک و فریدون در شاهنامه؛ ریشه‌های اسطوره‌ای دیاسپورای ایرانی

تینا قاضی‌مراد

اَمرداد ۲۵۸۵ شاهنشاهی

----

تینا قاضی‌مراد در این یادداشت، با بهره‌گیری از مفهوم معاصرِ «دیاسپورا» می‌کوشد خوانشی تازه از فریدون و فرانک در شاهنامه‌ی فردوسی ارائه دهد و نسبت آن را با مسئله مهاجرت اجباری و مقاومت در ایران امروز بررسی کند.

او در بخش‌هایی از این یادداشت در «فریدون» می‌نویسد:

- تاریخ و اساطیر ایران همواره در پیوندی ناگسستنی با یکدیگر زیسته‌اند. شاهنامه‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی، صرفا روایتی از گذشته‌های دور نیست، بلکه نقشه‌ای ساختاری از روان‌شناسی سیاسی و اجتماعی جامعه ایران در مواجهه با استبداد است. یکی از درخشان‌ترین و در عین حال غریب‌ترین فرازهای این شاهکار، داستان هجرت فریدون است. فریدون را می‌توان نخستین نمونه از «دیاسپورا» یا مهاجرت اجباری ایرانیان در تاریخ اساطیری دانست.

- با کشته شدن آبتین، فرانک، مادر فریدون، برای حفظ جان فرزند و آینده ایران، تصمیمی تاریخی می‌گیرد. او تن به مهاجرت و غربت می‌دهد. فردوسی که عاشق ایران است، از زبان فرانک، ایرانِ ضحاک‌زده را که مسخ شده و تحت سیطره پروپاگاندای استبداد است، «خاک جادوستان» می‌نامد:

«ببُرم پی از خاک جادوستان / شوَم با پسر، سوی هندوستان»

این تصمیم، فریدون و فرانک را به نخستین نمونه دیاسپورای ایرانی در شاهنامه بدل می‌کند. فرانک، فرزندش را در غربت و به دور از آلودگی‌های نظام ضحاکی پرورش می‌دهد تا اصالت، هویت و توان او برای روز موعود حفظ شود. این هجرت، نماد زنده ماندن شعله مقاومت در خارج از مرزهای جغرافیایی است؛ بستر و پناهگاهی امن برای سازماندهی مجدد نیروهای اصیل.

- در دنیای معاصر، ایرانیان خارج از کشور نقشی مشابه کاوه و یاران او ایفا کرده‌اند که یاری‌رسانانِ فریدون بودند. در نقطه‌ی مقابل جبهه بیداد جمهوری اسلامی، جامعه‌ی چند میلیونی دیاسپورای ایرانی ایستاده است که در پیشانی و خط مقدم آن، شاهزاده رضا پهلوی به عنوان فریدون زمان، نماد پیوند با اصالت تاریخی و محور همبستگی ملی تلقی می‌شود.

----
صورت کامل این مطلب را در «فریدون» بخوانید:
https://t.co/AGPBPDives

«تینا قاضی‌مراد» دبیر سیاسی و سردبیر پیشین خبر در شبکه «منوتو» بوده است. او اکنون به عنوان مدیر دفتر ارتباطات و رسانه‌ی شاهزاده رضا پهلوی فعالیت می‌کند. تینا قاضی‌مراد در سال ۲۰۱۶ جایزه «زن موفق آسیایی» در بریتانیا را در بخش رسانه از آن خود کرد. در کارنامه او ساخت مستند برجسته «آریامهر» نیز به چشم می‌خورد.

@TinaGhazimorad

[Tina Ghazimorad @TinaGhazimorad]

ضحاک تنها با زور حکومت نمی‌کرد، با «نیرنگ» حکومت می‌کرد. جمهوری اسلامی نیز بقای خود را مدیون شبکه‌ای چندلایه از فریب است: از اصلاح‌طلبی و سلبریتی‌های عادی‌ساز تا نیروهای صادراتی، لابی‌های رسانه‌ای و «ملی‌گرایی جعلی». نیرنگ ضحاک برای هر صدای اصیل، نسخه‌ای بدلی ساخته است.

در یادداشت تازه‌ام برای نشریه فریدون، با بازخوانی داستان فرانک و فریدون در شاهنامه، به نسبت میان مهاجرت اجباری، مقاومت و نقش دیاسپورای ایرانی در نبرد امروز پرداخته‌ام. جادوی رژیم زمانی باطل می‌شود که نیرنگ‌هایش را بشناسیم، با مروجان پروپاگاندای آن مرزبندی کنیم و نیروی داخل را به توان دیاسپورا در خارج پیوند بزنیم.

آنگاه ایران به صاحبان راستینش، یعنی ملت ایران، بازخواهد گشت.

یادداشت کامل را در نشریه @FereydounJRL بخوانید.
https://t.co/t9uBoz74Wk

[Marc Fisher @mffisher]

How Donald Trump Silenced the Voice of America https://t.co/TqL5GA03P3

[IranianPatriot @Enigma2200]

@mffisher Ali Javanmardi is working against the interests of the USA. VOA Persian is now a censorship and propaganda network against Iranian freedom fighters and their leader Crown Prince Reza Pahlavi.
@POTUS @marklevinshow

[Sahar Tahvili, Ph.D.| سحر تحویلی @sahartahvili]

🚨 نیویورکر در یک گزارش تحقیقی مفصل می‌نویسد بخش فارسی صدای آمریکا به «نمایش یک‌ نفره» تبدیل شده بود. کارکنان می‌گویند علی جوانمردی همه مهمانان را شخصاً تأیید می‌کرد، برای خبرنگاران «دستور روز» صادر می‌کرد و نام و شعارهای مرتبط با شاهزاده رضا پهلوی سانسور یا حذف می‌شد. روایت یکی از خبرنگاران: «دیوار استقلال تحریریه کاملاً فرو ریخته بود.» #صدای_آمریکا

[محسن بنائی @MazdakBAMDADAN2]

خر عیسی گرش به مکه برند
چون بیاید هنوز خر باشد

صدای آمریکا که جای خود دارد!
#قبیله‌گرایی
#عقده_پهلوی
#فاشیسم_قومی