bu olayı yorumlamak için en doğru konsept habitus sanırım. bu gibi habitusların oluşumu da temelinde bir paradoks. böyle bir ruh olduğu için böyle bir kalıp üretiliyor, sonra bu kalıp kullanılarak o ruh pekişiyor ve yayılıyor
Ülkenin özeti: Yap yap, özür dile.
Herhangi bir kimliği hedef alma niyeti taşımadan “o gafı” yapmış olabilirsiniz ama bu meseleyi çözmüyor; çünkü sizinkisi ülkenin habitus’üne sinmiş (bkz. Pierre Bourdieu), niyetten önce gelen toplumsal bir refleksi yansıtıyor.
Bu gaflar asla masum değildir; sınıfın ve egemen kimliğin bedene işlemiş halidir. Kişi hedef almadığını söylerken bile hangi kimliklerin fıkra malzemesi yapılabileceğini zaten çoktan öğrenmiş oluyor masmaalesef.
deneyimsiz yolcu: marmaraya gidiyo mu
sofor: evet
ben: hayır
kadın beni dinleyip binmedi sonra sofor dedı nasıl gitmiyo ben dedım nasıl gidiyo megerse sofor marmaray anlamıs ben marmara hastanesi.
kadıköy permakültür atölyemize pek fazla talep olmadığından zamanın ruhuna uygun olarak matcha atölyesi yapmaya karar verdik, ilgilileri bekleriz
#matcha
Bana mı sordun lisede taylan kaya bestesi dinlerken geçen günlerini amk. Senin yaşıtın dirsek çürüyüp o ortamlardan uzak kalıp itüden mühendis çıktıysa sen kasiyer olacaksın o da sağdaki konutlarda oturacak işte. Hayata ne verdiysen onu alacaksın.