Afghanistan Security Watch (ASW) was pleased to participate in the Cambridge Afghanistan Series V (CAS-V-2026), held at Jesus College, University of Cambridge, on 4–5 September 2026.
Under the theme “Moving from Vision to Reality: The Roadmaps to Inclusion in Afghanistan,” ASW contributed to a panel examining the Regional and International Dynamics – Opportunities and Constraints for Democratic Transition.
Key topics discussed:
1. Pakistan–Taliban Relations: From Security Cooperation to Military Confrontation, marked by Pakistani airstrikes and drone attacks inside Afghanistan, alongside a rise in terrorist incidents inside Pakistan.
- ASW has recorded 76 Pakistani airstrikes & drone attacks inside Afghanistan since the Taliban’s return to power.
2. China–Taliban Relations: A Pragmatic Approach Focused on Security and Economic Interests.
3. Regional Challenges & Opportunities
ASW remains committed to bringing evidence-based security analysis to discussions on Afghanistan’s future.
@MosaicGFdn
The geographic distribution of ISKP attacks across Afghanistan (Aug 2021- Aug 2025):
- With 35 documented incidents, Kabul stands out in its role as the principal center of the group’s violent activities. This dominance highlights the capital’s strategic and symbolic significance, as attacks in Kabul generate maximum political and media attention.
- Beyond Kabul, provinces such as Herat (7 attacks), Nangarhar (6 attacks), and Balkh (6 attacks) emerged as secondary hubs of ISKP attacks in Afghanistan.
- Then, Baghlan, Kunduz & Badakhshan, each with 4 attacks, also recorded a notable presence of ISKP.
بر مبنای این تحقیق، دولت پاکستان در حملات اخیر خود به خاک افغانستان، بیشتر به دنبال ایجاد فشار حداکثری برای به میان آوردن تغییر در رفتار طالبان بوده اند؛ نه تهدید حیات سیاسی این گروه در کابل.
در واقع پاکستان با اعمال فشار همزمان سیاسی، نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک، تلاش دارد تا بار دیگر از یک سو کنترل طالبان و وضعیت افغانستان را به دست خود گیرد و از سوی دیگر تهدیدات امنیتی ناشی از فعالیت گروه های افراطی بر علیه پاکستان را مهار نماید.
نخستین خبرنامه امنیتی دیدبان امنیت افغانستان (ASW):
این نشریه، مروری کوتاه، مستند و مبتنی بر شواهد بر مهمترین تحولات امنیتی، سیاسی، اقتصادی و منطقهای ماه ارائه میکند که بر افغانستان و محیط پیرامونی آن تأثیرگذار است.
نگاهی به تحولات جولای ۲۰۲۶:
• تشدید فعالیتهای ضدطالبان در بدخشان • ادامه حملات داعش خراسان (ISKP) علیه مقامهای طالبان • افزایش تنشها میان طالبان و پاکستان و تشدید نگرانیها درباره امنیت مرزی • افزایش تمرکز و تمرکززدایینشدن قدرت در رهبری طالبان • تداوم شکنندگی روند بهبود اقتصادی، با وجود رشد محدود شاخصهای کلان اقتصادی
این ساختار غیرمتمرکز به گروه تروریستی القاعده اجازه میدهد که ضمن حفظ دوام و مقاومت شبکه، ظرفیت گسترش خود را نیز تقویت کند. هر هسته میتواند به سرعت از میان نیروهای محلی یا جنگجویان خارجی تازه وارد تکمیل شود و بدون نیاز به ارتباط مستقیم با سطح رهبری ، مأموریت هایش را اجرا نماید.
از دیدگاه امنیتی، این شیوهٔ سازماندهی نشان میدهد که القاعده پس از دو دهه جنگ درس های مهمی در زمینهٔ پنهانکاری، پراکندگی و بقا آموخته است و اکنون با بهره گیری از هسته های کوچک در تلاشِ تقویت جایگاه خود در افغانستان و آمادگی برای گسترش فعالیت های آینده در خارج از این کشور است.
@realZalmayMK با بقدرتآمدن طالبان افغانستان عملآ در محاصره پاکستان قرار گرفته. پاکستان میداند که جنگ با افغانستان به نفع اش نیست اما اجماع منطقهیی را برضد طالبان بوجود آوردند. و دو قدرت بزرگ دنیا را نیز در این راه به همراه خویش دارد.
بازیخودت دربعدداخلی وخارجی به شکست آنجامید. مامورناکام
- The geography of attacks inside Afghanistan reflects the group’s attempts to maintain influence across the east, west, north & northeast of Afghanistan.
قرائن نشان میدهد مرگ رهبر طالبان نزدیک است اما تا هنوز تصمیم بر سر جانشینی و جلوگیری از نزاع برسر رهبری اتخاذ نشده. شبکه حقانی در صدد گسترش ارتباطات با مخالفین سیاسی خارج از افغانستان است. شبکه قندهار در صدد گرد آوری چهره های بازمانده از جمهوریت در کشور اند.
یافته های دیدبان امنیت افغانستان در خصوص رویدادهای امنیتی ماه آگست:
مجموعاً 16 رویداد امنیتی در افغانستان گزارش شده است که از این میان 10 رویداد توسط منابع مستقل تأیید شده اند. از میان رویدادهای تأیید شده، 4 مورد توسط جبهه آزادی، 1 مورد توسط داعش خراسان، 2 مورد در عملیات های طالبان، 2 مورد حملات هوایی توسط پاکستان با استفاده از درون در ولایت های خوست و ننگرهار، و 1 مورد با عامل ناشناخته ثبت شده است.
@jawad60307584 میدان افغانستان همیشه در دست غربی ها بوده و هیچگاهی از دستنخواهند داد، کشور های همسایه و قدرت های نزدیک به جغرافیایی افغانستان توانایی تحکیم نظام در افغانستان را ندارند.
@thedaoudnaji گرچه تا هنوز این اثر در دسترسام قرار نگرفته. ولی آنچه برای نسل جوان هویدا است ناجی اقتدار بکجنبش و یک حرکت را در بدل ماموریت معامله کرد آیا نوشته اینچنین شخص میتواند مرحمی برای زخم ناسور این ملت باشد ؟
ارزیابی روابط خارجی طالبان با کشورهای خارجی در جریان ماه جولای:
- بر اساس ارزیابی های مطالعاتی دیدبان امنیت افغانستان، طالبان در ماه جولای توانسته اند در عرصه سیاست خارجی به موفقیت هایی دست یابند که مهم ترین آن شناسایی رسمی این گروه از جانب حکومت روسیه و کاهش تنش و تلاش برای بهبود روابط با اسلام آباد است. به نظر می رسد مسکو به منظور ایجاد آسودگی خاطر از مرزهای جنوبی، کنترول مواد مخدر و مبارزه با تروریزم، آماده به رسمیت شناسی و پیشکش این امتیاز به طالبان شده باشد.
- همچنان، روابط تهران و طالبان با وجود اخراج گسترده مهاجران افغان همچنان در یک سطح پایدار قرار دارد.
- با این حال، بهرغم تلاشهای طالبان برای مشروعیتبخشی از طریق تعامل خارجی، شکاف میان عملکرد داخلی سرکوبگرایانه و سیاست خارجی فعال، چالش اصلی در مسیر پذیرش جهانی طالبان باقی مانده است.
۷. انزوای سیاسی بی سابقه:
در دور اول حاکمیت طالبان، دست کم سه کشور این رژیم را به رسمیت شناختند؛ اما در این دوره، پس از چهار سال، تنها روسیه چنین اقدامی کرده است. حتی این تصمیم نیز با اختلاف نظر جدی میان نهاد های امنیتی و وزارت خارجه روسیه همراه بوده است. یک حلقه مشخص در وزارت خارجه روسیه محرک اصلی این اقدام بوده، اما نهاد های امنیتی روسیه همچنان نگران حضور و فعالیت گروه های تروریستی در افغانستان هستند.
در دوران جمهوریت، روابط خارجی افغانستان در بالاترین سطح قرار داشت و مقامات کشور های مختلف جهان، از جمله روسای جمهور، پی درپی به کابل سفر میکردند؛ اما پس از سقوط نظام جمهوریت و حاکمیت طالبان، تمام دستاورد های دیپلماتیک کشور نابود شد. تعاملات کنونی طالبان با معدود کشورها، عمدتاً در سطوح پایین و ناشی از نگرانی های امنیتی است.
فروپاشی نظام بهداشت، ناتوانی در حل مشکلات معضلات با همسایگان، قتل های فراقانونی، نقض حقوق کودکان، افزایش افسردگی و خودکشی، همگی تصویری هولناک از حاکمیت طالبان ترسیم میکنند. با این حال، پس از گذشت چهار سال، طالبان همچنان فاقد مشروعیت داخلی اند و تلاش میکنند با خشونت، کاستی ها و واقعیت ها را پنهان کنند.
نتیجه گیری و راهکار های ضروری:
با در نظر داشت آنچه که در فوق ذکر شد، مبارزه برای رسیدن به آزادی کامل و رهایی از این فاجعه امر ضروری و برحق است. مردم افغانستان بصورت روزمره این درد و رنج را تجربه میکنند و مسوولیت هر فرد جامعه است تا در قسمت تأمین عدالت، اعاده حقوق تمام اتباع کشور، برقراری صلح و ثبات دایمی در سطحی که میتوانند از هیچ نوع تلاش دریغ نکنند. تصویر کاذب ساخته شده برای سفید نمایی طالب در چهار سال گذشته از بین رفت و حالا همه میدانند که جز راه مبارزه و آزادی مردم از تمام این مشکلات چارهء دیگری ندارند و انتظار از هر نیروی بیرونی برای کمک مردم افغانستان برای رهایی از این وضعیت محال است.
۴. فروپاشی نظام اقتصادی و گسترش فقر و بیکاری:
اقتصاد افغانستان پس از تسلط طالبان، با وجود دریافت کمک های ایالت متحده امریکا و اتحادبه اروپا، دچار بحران شدید شده است. تولید ناخالص داخلی از ۲۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱ به ۱۴.۵ میلیارد دلار کاهش یافته است. نبود شفافیت مالی و پنهانکاری در بودجه ملی، سرمایه گذاری داخلی و خارجی را کاهش داده و رشد اقتصادی را محدود کرده است. قطع کمک های بشردوستانه آمریکا خطر تشدید این بحران را افزایش داده است. برکناری گسترده کارمندان، تعطیلی نهادهای غیردولتی و انتصاب افراد غیرمتخصص در پست های کلیدی، چشم انداز آینده اقتصادی کشور را تیره ساخته است.
۵. گسترش فساد اداری:
گزارش ها نشان میدهد که فساد اداری در اداره طالبان به طور گسترده در تمام سطوح در حال افرایش است. بر اساس آخرین گزارش «سازمان شفافیت بینالملل»، افغانستان تحت حاکمیت طالبان، با وجود ادعاهای مبارزه با فساد، در قعر فهرست و از جمله فاسدترین کشورهای جهان قرار دارد. حتی برخی مقامات ارشد طالبان متهم به غارت میلیون ها دالر از عواید منابع طبیعی شده اند.
۶. مهاجرت گسترده:
طبق گزارش سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)، بیش از ۸ میلیون افغان در کمتر از چهار سال گذشته کشور را ترک کردهاند. تنها به ایران، روزانه چهار تا پنج هزار نفر مهاجرت میکنند. بسیاری دیگر نیز به دلیل نداشتن پاسپورت، منابع مالی یا سایر موانع فنی، هنوز قادر به ترک کشور نشده اند. هرچند یکتعداد هموطنان ما بشکل غیر داوطلبانه و تحت فشار از کشور های ایران و پاکستان بیرون ساخته شدند ولی آمار ها نشان میدهد که حتی افراد اخراج شده بنابر مشکلات جدی اقتصادی و نبود کار دوباره راهی این کشور ها میگردند.