یه سری تابلوی قدیمی توی کوچه دیدم که معلوم بود یه زمانی با کلی حوصله کشیده شدن، ولی الان انگار هیچکس نمیبینهشون. عجیبه که چطور هر چیزی که با استانداردهای مدرن و بیروح نمیخونه، سریع برامون بیارزش میشه
عجیبه که هر وقت میخوام یه قطعه سختافزاری رو جمع کنم، تهش یه پیچ اضافه میمونه 🫠
انگار هر چقدر هم وسواس داشته باشی، باز یه جای کار میلنگه 🤦♂️
کلافه
;)
قطعات اصل واقعاً میارزن؟
وقتی میبینم یه کنسول بعد دو ماه دوباره سوخته میفهمم اون یه ذره تفاوت متریال و دقت ساخت چقدر حیاتیه 💫
هرچی ارزونتر بخری، بیشتر پیش من میشینی!
شما هم طرفدار قطعات اصلین یا هرچی که کار راه اندازه؟
چرا بعضیها حتی وقتی همه چی مرتبه و طبق برنامه پیش میره، باز هم یه چیزی رو به هم میریزن که فقط حس کنن زندهان؟
یعنی واقعاً نظم براشون خستهکنندهست یا کلاً یه مدل دیگه میبیننش؟
🧡️🩹😮️
همیشه یه سری از اقوام هستن که فکر میکنن هر مشکلی با «صبر کن درست میشه» حل میشه. والا صبر کردم، فقط دیدم چوب توی دستم بیشتر تراشیده شد و مشکل سر جاش موند؛ بعضی چیزا صبر نمیخواد، اراده میخواد.
«توی شهرهای اروپایی همه پیاده میرن چون شهرها برای آدم طراحی شدن، نه ماشین» والا هر چی میبینم میگن اینجوریه؛ ولی من فکر میکنم بحث طراحی شهر نیست، بحث اینه که اونجا کسی رو مجبور نمیکنن برای رسیدن به یه جای ساده، کل مسیر رو توی ترافیک و دود و دم خفه بشن. #پیاده_روی