کودکان مظلوم میناب و تمام شهدای ایران عزیز را هر لحظه ناظر اعمال و رفتار خود میدانم. آنها ما را میبینند و از ما انتظار دارند.
خدا کند که شرمندهٔ شهدای مظلوم و ملت ایران نباشم و روسفید به یارانم بپیوندم که برای دیدنشان لحظهشماری میکنم.
#Minab168
به یاد بچههای مدرسهٔ میناب
این یک سند تاریخی و پیامی از ایران مقتدر است: صلح در سایه احترام متقابل تحقق خواهد یافت.
جمهوری اسلامی ایران به صلح جهانی با حفظ عزت و استقلال، پیشرفت و همکاری منطقهای همواره متعهد و پایبند است.
این متن، بازتاب صدای ملتی است که عزت و استقلال خود را با هیچ تهدید و فشاری معامله نکرد.
آنچه امروز به ثبت رسید، نتیجه استقامت ملی، عقلانیت سیاسی و دیپلماسی مسئولانه بود.
هوشمندی رهبری و ایثار رییس جمهور، رییس و اعضای هیأت مذاکرهکننده برای تثبیت پیروزی تاریخی مردم و سربازان وطن در برابر دو متجاوز اتمی، شایسته پشتیبانی ملی است.
امیدوارم با تقویت رضایت مردم و ستونهای مادی و معنایی قدرت میهنی، این راه پرگردنه به سلامت طی شود.
جای شهدا خالی
The Islamabad Memorandum of Understanding has never been closer. Pending its finalization, the media should refrain from entering speculation about its content.
In line with our responsible and transparent approach, all details will be shared with the public in due course.
همکاران ما در دولت همواره مراقب بودهاند آرامش روانی جامعه مورد تهدید قرار نگیرد و تاکید من بر حفظ وحدت و تحمل تفاوتهاست، اما وقتی صداوسیما و برخی فعالان رسانهای در شرایط جنگی لبه نقدهای غیرمنصفانه را به سمت دولت بگیرند، مجبور خواهیم بود پاسخ درخور بدهیم، این به صلاح کشور نیست.
دم گرم و آهن سرد!
فکر میکنم زمان آن رسیده و چه بسا بسیار گذشته که ما ایرانیهای داخل کشور از تک تک دستاندرکاران و کارکنان شبکهٔ ایراناینترنشنال بپرسیم که مگر سرزمینی به اسم ایران به شما چه آسیبی رسانده است که اینطور نسبت به آن خشم و کینه به دل گرفتهاید و به اسم مبارزه با جمهوری اسلامی و سرنگونی آن، در صدد کمک به آتش زدن هست و نیست این مملکت برآمدهاید؟
به نظرم هیچ عذری از جمله غم معاش برای اشتغال در این شبکهٔ ایرانسوز دیگر پذیرفته نیست. به خدا قسم که یک عمر گدایی و بیخانمانی و گمنامی در متروهای لندن و پاریس و نیویورک، هزاران بار به عالیترین سطح رفاه و شهرت از طریق کار در این شبکه شرف دارد!
ای آقایان و خانمهای شیکپوش و خوشچهرهای که در این شبکه ظاهر میشوید و مردم داغدیده و رنجکشیدهٔ این کشور را به حمایت از بمباران بیامان خاک ایران ترغیب میکنید! اگر مشکلتان واقعاً جمهوری اسلامی است، هر بلایی که دوست دارید و میتوانید بر سر آن بیاورید، اما تحت این عنوان چرا اصرار دارید که یک کشور باستانی و 90 میلیونی را درگیر و اسیر جنگی کنید که با هر نوع محاسبهای جز اینکه تأسیسات و زیربناها و امکاناتش ویران و مردمش کشته و آواره و سرزمینش به کلی سوخته و از هم گسیخته شود، حاصلی در پی ندارد!
چرا خود را پشت داغ و درد داغدیدگان حوادث خونبار دیماه پنهان میکنید و با ادعای دلسوزی و همدردی با آنان، در جهت داغدار شدن ميليونها خانوادهٔ دیگر ایرانی تلاش میکنید؟
آن کدام جنگ تمیز و یا کمهزینه است که بر اثر آن، جمهوری اسلامی ساقط و در عوض ایران و مردمش آزاد میشوند که این همه در بارهاش افسانهسازی و تودههای به ستوه آمده از فقر و فلاکت را گمراه میکنید؟
این چه خشم و کینهای است که چشم شما را به روی واقعیات عریان بسته و به این سطح از بیرحمی نه علیه نظام حاکم بلکه علیه ایران و مردمش رسانده است؟
متأسفانه آنقدر از همهٔ موازین اخلاق حرفهای دور شدهاید که انگار هیچ دم گرمی در آهن سردتان اثر ندارد و برای هشدار و انذارتان هیچ راهی جز این نوع اشتلمهای ناخواسته باقی نمانده است!
یک ملت، یک پرچم، یک رهبر (پیشوا).
رضا پهلوی در پاسخ به این سوال که چرا گشایش سیاسی نمیکند و با دیگر گرایشات سیاسی در ایران ائتلاف نمیکند، با لحنی پرخاشگرانه میگوید: "آیا مردم اسم کس دیگری را صدا زده اند؟ مردم من را صدا میزنند."
این موضعگیری، انکار و تحقیر گرایشات سیاسی متنوع در جامعه ایران است و در بطن خود، تلاشی برای خاموش کردن مخالفان سلطنت طلبی و جاانداختن رهبری بلامنازع وی در سپهر سیاسی اپوزیسیون است. یعنی، اپوزیسیون ايران، نه متکثر و متنوع، بلکه تکصدایی است.
دراین دستگاه فکری، ائتلاف واقعی همان نشست مونیخ است که افرادی با سابقه سیاسی متنوع، رهبری وی را دربست پذیرفته و با آنچه وی "انقلاب شیر و خورشید" مینامد بیعت کرده اند.
#از_دموکراسی_بگو
#پوپولیسم_راست_افراطی
مطلبی مفصل در مورد دلایل و ابعاد «عملیات ویژه» آمریکا علیه مادورو، نظریه معامله مسکو، واشنگتن، هاوانا و بخشی از ساختار رژیم بولیواری در مورد برکناری مادورو و مساله توان اطلاعاتی و ضد اطلاعاتی کوبا، و پاسخ به حاشیهسازی سازماندهی شده پیرامونی کلیپی تقطیع شده از اینجانب در برنامه آزاد؛
در این مطلب مفصل، ابتدا به چند رکن مهم خواهم پرداخت:
اول: تلاشهای پیشین آمریکا برای دستگیری مادورو خصوصا عملیات گیدئون و نقش ضد اطلاعات کوبا در خنثی سازی آن
دوم: نقش مهم ضد اطلاعات کوبا در بازسازی بخش اطلاعاتی-ضداطلاعاتی ونزوئلا و تبدیل DIM به DGCIM
سوم: بررسی کیسهای بزرگ رسوایی جاسوسی کوبا از آمریکا و خصوصا فلوریدا و دلیل وحشت آمرکا از توان اطلاعاتی و ضد اطلاعاتی کوبا
چهارم: نسبت کوبا و روسیه در حفاظت از مادورو
پنجم: ساختار جناحهای سیاسی در دولت ونزوئلا
ششم: دلایل احتمال معامله روسیه بر سر مادورو
هفتم: دلیل احتمال درگیر بودن کوبا در این معامله
هشتم: دلیل مشارکت بخشی از حاکمیت ونزوئلا در این معامله
نهم: دلیل انتخاب رویکرد «عملیات ویژه اطلاعاتی» به ونزوئلا توسط آمریکا به جای جنگ و عدم پذیرش ریسک جنگ و معامله با ذی نفعان
دهم: نقش مهم دن کین (رییس جدید ستاد مشترک) در هماهنگی دلتافورس و CIA
یازدهم: چرا ضربه به ونزوئلا میتواند مقدمه برخورد با کوبا باشد.
در مناظره منتشره از اینجانب در ۱۷ دسامبر، بنده ضمن اشاره به محدودیتهای واشنگتن در راه اندازی «جنگ» علیه ونزوئلا به مساله محافظین کوبایی مادورو و توان عمل اطلاعاتی کوبا در فلوریدا اشاره کردم و سپس پیش بینی خود را در مورد نحوه عمل ترامپ بیان کردم. اینکه «جنگ» به نفع ترامپ نیست و او ترجیح میدهد ابتدا با رویکرد ریگانی «صلح از طریق اعمال قدرت» درون ونزوئلا شکاف ایجاد و با یک «عمل حداقلی» کار را تمام کند، امری که دقیقا اتفاق افتاده است. ابتدا متن سخنان خود را عینا اینجا می آورم:
«ببینید کوبا یک کشوریست که از لحاظ حوزه ضد اطلاعات تقریباً در دنیا نظیر ندارد. یه کشور کوچک است. این کردیت (اعتبار) این حرف مال آقای صمدزادهست که ما از ایشون ما یاد گرفتیم، خوب است اینجا بگویم.
چند بار سی. آی. ای. رفت برای ترور کاسترو؟ خیلی شد، عدد بالایی است. همهش خنثی شد. شوروی سابق خیلی خوب به اینها ضد اطلاعات را در حد خودشان یاد داد. همان تیمها الان هم هستند.
چرا آمریکا علیه کوبا اقدام نظامی نمیکند؟ با وجود اینکه کوچک است ... دلیلش این است که کوبا یک شبکه [جاسوسی] در فلوریدا دارد، در آمریکا دارد، که اینها رو اگر فعال کند خب آمریکا خیلی عذاب میکشد. میدانند که این شبکه قدرتمند را دارند؛ در جمعآوری اطلاعات و عملیات ویژه.
برای همین خاطر الان نرفتند صاف سراغ کوبا. کوبا الان ضد اطلاعاتش در کاراکاس است. اصلاً مادورو بعضی روایتها داریم که محافظینش کوبایی هستند. (قهرمانپور:)کوباییِ روسی. خراتیان: بله، یعنی تاپترین آدمهای ضد اطلاعات در دنیا الان اطراف مادورو رو گرفته اند.
آمریکا میداند که «جنگ» راه انداختن در ونزوئلا اینطوری نیست که به ونزوئلا لزوماً محدود بماند؛ ممکن است موجش بیاید در فلوریدا. باید به اینها فکر کند. ترامپ دنبال این است که با ریختن ناوگانها و فلان و این حرفها.. از همون دکترین «صلح از طریق اعمال قدرت»، همون دکترین ریگانی... [عمل کند]
... نکته اینجاست که ترامپ میخواهد با اون رویکرد تهاجمی، از درون، ونزوئلا بلرزد، اپوزیسیون ... کاری کند که بتواند توجیه کند که با یک «عمل حداقلیای» کار جمع بشود. میگیرد یا نمیگیرد؟ «فیها بحث» (جای بحث دارد). فعلاً که مادورو از اون چیزی که اول به نظر میآمد سمجتر نشان داده است.»
جریان معلوم الحال که از اتاقهای فکری در داخل حمایت میشوند با خلط دو مفهوم «جنگ» و «عملیات ویژه اطلاعاتی» (که از خباثت یا بیسوادی ناشی است)، و حذف بخش اصلی حرف اینجانب که ناظر به نحوه «عمل حداقلی» ترامپ به پشتوانه دکترین ریگانی و ایجاد شکاف در ونزوئلا است، در عملی غیراخلاقی چنین بازنمایی کرده اند که «خراتیان گفته است به دلیل محافظت مادورو توسط خبره ترین افراد ضد اطلاعاتی جهان، مادورو ساقط نخواهد شد». این در حالیست که اولا همین عامل ترامپ را از جنگ به عملیات ویژه و عدم اسقاط رژیم بولیواری و حتی معامله سوق داد؛ ثانیا هم در برنامه آزاد و هم در مطالب مفصل پیشین خصوصا مطلب مفصل «دکترین ترامپ» که یک سال قبل منتشر شد، توضیح دادیم که چرا ترامپ نسبت به مونرو تهاجمی تر و به ویلیام مکینلی و تئودور روزولت متمایل است و حتی اگر لازم باشد تا تغییر رژیم در ونزوئلا پیش میرود. و حتی به کشورگشایی روزولت هم اشاره شد.
در این رشتو که نگارش آن چند روز طول خواهد کشید، با جزئیات و ادله غیرقابل انکار تاریخی و ارجاع به کتب و مقالات معتبر نشان خواهیم داد که تک تک گزاره های گفته شده صحیح بوده و همچنین پیش بینی گفته شده بنده در برنامه آزاد ناظر به «عمل حداقلی ترامپ» در ونزوئلا عینا محقق شده است.
در ادامه از صبر شما سپاسگزارم و ممنون میشوم در دیده شدن حداکثری این مطلب، بنده را یاری فرمایید./۱
مسئول هر خونی که ریخته می شود کسانی هستند که پس از جنگ ۱۲ روزه علیرغم اصرار همگان به تغییر ریل و اصلاحات سریع و بنیادی در پاسخ به گذشت و بزرگواری مردم، به همان تنظیمات سرکوبگرانه و روش های شکست خورده قبلی برگشتند و امروز به ترامپیاهوی جنایتکار فرصت عرض آندام دادند.
استقبال میلیونی ازمستند زیبای ترانه علیدوستی ساخته هنرمندانه پگاه آهنگرانی دو گروه را ناراحت و غافلگیر ساخته: سلطنتطلبها که هیچ ردی از شاهزاده در آن ندیدند؛ و نوادگان دایی جان ناپلئون حکومتهای عدالتخواه که پشت هرجریانی توطئه مرفهین را میبینند بخصوص که پای بی بی سی هم وسط باشد.
یکی از نمایندگان مجلس گفته است: «مردم ایران در برابر بیحجابی خودشان وارد میدان خواهند شد.»
صریح تر بگوید منظور ایشان از مردم ایران چه افراد یا گروههایی هستند؟
در شهر، مترو و ... تردد کنید تا ببینید عموم مردم با انواع پوشش ، هیچ مشکلی با هم ندارند.
مشکل نوع نگاه و تفکر شماست!
کشور در حال «پیشرفت» است؟
دلار ۱۳۰ هزار تومانی،
ریالِ بیارزشترین پول جهان،
هوای سمی، محیطزیست رو به فنا،
تورم کمرشکن، فقر و تبعیض،
فسادهای میلیارددلاری،
ناترازی آب و انرژی،
سیل مهاجرت،
ورشکستگی بانکها،
حذف از بازارها، کریدورها و گردشگری جهانی، …
این پیشرفت است یا سقوط آزاد؟
مدل حکومتی خط سفید:
اینترنت رو برای مردم فیلتر کن←خط سفید بده بردهها
واردات خودرو ممنوع کن←مجوز واردات بده وفادارها
واردات با ارز شخصی ممنوع←ارز ترجیحی بده الیگارشها
نرخ بهره دستوری پایین بیار←وام کم بهره بده خودیها
زمین ها و کارخانهها ملی کن←واگذار کن به حرف گوش کنها
اینکه اوج هنرش برهنه شدن تو کنسرت و تنها افتخارش یه مقام سومی مشترک تو «بفرمایید شام» بود!
اون یکی اکانت هم از شدت دریوزگی دست به دامن آرشیو کیهان شده...
لقمهی گندهتر از دهنتون برندارید