کتاب توکیپونا به فارسی منتشر شد…
https://t.co/6SjClee0Dr
ترجمهی رسمی و قانونی کتابِ توکیپونا، اثر سونیا لنگ، به زبان فارسی در وبگاهِ رسمیِ توکیپونا قرار گرفت.
استفاده از این کتاب برای استفادهی شخصی، تدریس و یا لذتِ یادگیری، آزاد و رایگان اه.
#توکی_پونا#کتاب#ترجمه
@telegram Most of my public channels have turned into private by itself, the links have been disabled and worst of all those IDs aren't “valid” anymore giving error “invalid username” when trying to use the same IDs as before.
How could I possibly take my channel IDs back?
@rastikerdar دمِ شما گرم! من اوایل از ساحل استفاده میکردم، اما مدتهاست که دیگه همهجا، از محیطِ سیستمعامل و مرورگر گرفته تا فایلهای چاپی، از وزیر استفاده میکنم. به گمونام، نسخهی نقطهگرد اش رو بیشتر بپسندم.
@realbardia آقا، استیل ضدزنگ ضدضربه با اسکلت بیرونی (Exoskeleton) یعنی بدون شاسی و فریم رو شما چهجوری طراحی میکنی؟
اینا خارج از چهارچوب فکر میکنن، نمیشه از توی چهارچوب بررسیش کنی.
@realbardia به نکتهی ظریفی اشاره کردی. یولا دیگه چی اه؟ یولا. از ۶ سال پیش هنوز داره آپدیت میده براش. دو بار کلن پوست انداخته رابط کاربریش.
البته بماند که من همین لینیج ۱۴ روی نکسوس ۵ رو ترجیح میدم به زندان.
@mohajeremakous دقیقن جملهیی که بر دفترِ من هم نقش بست. صمیمیشدن انتخاب و کنشِ خودِ ما ـست. جدایی –اگرچه ناگزیر– هم احتمالی اه و هم بخشیش خارج از کنترل؛ به نظرِ من، ارزش نداره درگیرش بشه آدم.
#پورنوگرافی
۱.آدمهای معمولی شبیه هنرپیشههای پورن نیستند. نه ظاهرشان نه تواناییشان در سکس. پورن استارها با کلی عمل، تزریق و تمرینهای سخت بدنی به این شکل در میآیند. قبل از اجرا گریم میشوند و از داروهای محرک و مواد روان گردان برای حفظ قدرت جنسیشان در طولانی مدت استفاده میکنند.
<< نمونهی خوبي که امروز دیدم، این بود:
اسمِ این نقاشی «مامانها» هستش.
که لابد رسمیاش میشود:
اسمِ این نقاشی «مامانها» میباشد.
اما مثلن با داشتنِ راهکارِ سادهیي برای نوشتنِ عامیانهی «است»:
اسمِ این نقاشی «مامانها» اه.
پدیدهیي هست در #زبان_فارسی که من اسماش را «استهراسی» میگذارم؛ به این صورت که در نوشتار – چه رسمی و چه عامیانه – از کاربردِ سادهترین فعلِ فارسی هراس داریم و از جایگزینهایي نظیرِ «میباشد» و «هست/هستش» بهره میبریم. >>
<< دلیلاش، به نظرم، هم میتواند عادت به پرتکلفنویسی باشد، هم مشکلاتِ خط سرِ نوشتنِ عامیانهی «است».
بسیاري از ما، به این دلیل با این دو جایگزین مشکل داریم، که از دیدِ ما به معنای «وجود داشتن» اند و فکر میکنیم استن* و هستن* تفاوتهای معنادار و واضحي دارند. >>
نوشته: «[فلانیها] کیست اند؟»
وقتی اصرار داشته باشیم به #جدانویسی و نفهمیم چی به چی اه، همین میشه. طبیعتن منظورش این نبوده که «کیست» هستند؛ منظورش این بوده که «کی» هستند/استند*، که با حذفِ یکی-دو واج میشه: کیـستند.