زمانی بیدار میشویم که منطق را جایگزین احساسات کنیم و بپذیریم اپوزیسیون هم در آن فجایع نقش داشت. حکومت جنایت کرد اما اپوزیسیونی که با فراخوان فرصتطلبانهاش فریاد زد در راه بازگشتیم، اسراییل پشت مردم است، آمریکا کمک میکند و دهها هزار نظامی ریزش کردهاند، برای تيربارهای حکومت خشاب تهیه کرد؛
زمانی بیدار میشویم که بتوانیم بپرسیم بر اساس کدام سند و مدرک تعداد قربانیان را ۲۰ هزار و ۳۰ هزار و ۴۰ هزار و ۵۰ هزار نفر میدانید؟ مگر چند هزار کشته فاجعه کمی است؟ تفاوت با جمهوری اسلامی چیست اگر به جای پرسشگری فضای ترس و تنفر ایجاد کنیم؛
و زمانی بیدار شدهایم که زیر این پست، حتی از آدمهای به ظاهر منطقی، به جای توهین، نقد محکمهپسند بخوانیم.
قولنامه رو امضا کردند. یکشنبه میرن محضر سند میزنن. امیدوارم که آغاز دوره بابرکتی برای کشور ایران باشه و چشم همه آنهایی که به دنبال نابودی این کشور بودند دربیاد.