Κι όμως. Στα υγρά μάτια κρύβεται η πιο αληθινή αγάπη. Δεν μας έχουν μείνει πολλά. Αλλά ούτε χρειαζόμαστε και πολλά. Ας είμαστε περήφανοι που ακόμα μπορούμε και δακρύζουμε.
https://t.co/d3CRfFyHJL
Δε χρειάζεται πολύ για να ανοίξει η ψυχή, αρκεί να την αφήσεις να παίξει βιολί στο ρυθμό που μπαίνει απ’ το μπαλκόνι.Αυτή η λεπτή κυριαρχία απάνω της,ίσως να είναι κ η μόνη αληθινή δύναμή μας.Η πίστη πως όσο δίνεσαι στη στιγμή τόσο πιο δική σου την κάνεις.
https://t.co/LVlSZC9fVy
«Η πολιορκία είναι αναμονή Αναμονή πάνω σε μια σκάλα γερμένη μες στην καταιγίδα» - Ένα αφιέρωμα στην Παλαιστινιακή ποίηση και την "Κατάσταση Πολιορκίας" που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά.
Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης
Ένα συγκλονιστικό πεζό του Ευγένιου Αρανίτση που μιλάει για την πατρότητα κ δίνει φως σε πολλά δύσκολα συναισθήματα και παραδοχές. Από ψυχολογικής ματιάς, το κείμενο αυτό μπορεί να λειτουργήσει προβλητικά για πολλούς
https://t.co/aedzCQqpYE
https://t.co/pQqZ2zix6c
To ‘Χιου Σέλγουιν Μώμπερλυ' μπορεί επάξια να θεωρηθεί σταθμός στην πορεία της ποίησης. Ένα κείμενο για τη δίγλωσση έκδοση από τον οίκο "Πατάκη" από τον Σίμο Ανδρονίδη για τα Αποτυπώματα.
https://t.co/ZLcJbgdCz8
Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές»./Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους»./Το προϊόν την «ανάγκη» / Βία γεννάει η Βία. /Μη ρωτάς. Μη με σταματάς. / Είναι τώρα ν’ αποκαταστήσουμε /του ηθικού δικαίου την υπέρτατη πράξη. /Να κάνουμε ποίημα τη Ζωή. /Και τη Ζωή πράξη
Μερικές φορές θέλω να υποδυθώ αυτόν που δεν περιμένει·
επιχειρώ να απασχοληθώ κάπου αλλού, να φτάσω καθυστερημένος. Μα στο παιχνίδι αυτό βγαίνω μονίμως χαμένος. Η μοιραία ταυτότητα του ερωτευμένου δεν είναι άλλη απ’ αυτήν: είμαι αυτός που περιμένει.
https://t.co/e8BL6lqQQj
..παραμύθια από ψηλά.
Κ αν υπήρξες ένας απ´αυτούς που ένιωσαν έστω κ για 1 στιγμή πως συγγένεψαν μαζί του,τότε δε μπορεί. Θα το βλέπεις πως, όσο κ αν χρειαστεί ν’αδειάσει το φεγγάρι για νά´ρθει η πανσέληνος,πάντα θα υπάρχει μιά παρανυχίδα του ξεχασμένη εκεί στον ουρανό. (part 2)
Όσο κ αν οι άνθρωποι (αδύναμοι καθώς είναι ν’αγκαλιάσουν τον σκιώδη εαυτό τους)επιμένουν να σου δείχνουν πως αυτό το παραμύθι είναι χαμένο από χέρι κ έχει μόνο κακούς λύκους,εσύ μη σταματάς ποτέ ν’ακούς βιολί.
Να θυμάσαι πως ο μικρός πρίγκιπας θα κοιτάει όλα τα υπόλοιπα..(part 1)
https://t.co/8R0qSqj5ao
[υπάρχει όμως πάντα ένα τραγούδι
που κολυμπάει ανάμεσά μας
κάτι μεταξύ θέλω να σαγαπήσω
και πάτα το μηδέν
-πάτα το καλά να τα’ ακούσω να σπάει•] @DAthinakis
Οι αληθινές σχέσεις δε χρειάζονται κανένα like για να επιβεβαιωθούν. Η εμπιστοσύνη & η αποδοχή κτίζονται με 100άδες ώρες επαφής σε πραγματικό χωροχρόνο. Εκεί όπου μπορείς ν'αγγίξεις τα δάκρυα ή τον φόβο κάποιου. Που μπορείς να μυρίσεις την ανάσα & την αγωνία του κ έτσι να ενωθείς
"Εν μέσω μίας εξελισσόμενης πανδημικής κρίσης, με τις προεκτάσεις που αυτή αποκτά, και που πλέον αρθρώνονται εντατικά στο πεδίο της οικονομίας, η ποίηση δύναται να συμβάλει σε μία εφευρετική επανεπινόηση της ανθρώπινης κατάστασης."Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης
https://t.co/rJ2d4agA9E
Η Ελβετίδα ψυχίατρος Elisabeth Ross άφησε σπουδαίο έργο, μεταξύ άλλων και τη διάσημη θεωρία για τα στάδια του πένθους. Έχει πει μεταξύ άλλων, "Οι ασθενείς, μου δίδαξαν όχι πώς να πεθάνω, αλλά πώς να ζήσω...Οι όμορφοι άνθρωποι δεν συμβαίνουν έτσι απλά."
https://t.co/ZycTokTBaS
"Οι άνθρωποι είναι σαν τα παράθυρα βιτρώ. Γυαλίζουν και αστράφτουν όσο ο ήλιος φέγγει απ’ έξω, αλλά όταν πέσει το σκοτάδι, η πραγματική τους ομορφιά αποκαλύπτεται μόνο από ένα εσωτερικό φως."
Elisabeth Kübler-Ross- Ελβετίδα ψυχίατρος