Bluesette

به کجا تعلق دارم؟

[Bluesette @almostblueone]

تا قبل از این صفحه‌ام خالی بود. خیالی هم نداشتم که چیزی بنویسم. اما حالا که هم‌صدا شده‌ایم، حالا که تیغه‌ی شمشیر جلاد روی گردن‌ همه‌ی ماست، در همین صفحه‌ی خالی از تماشاگر می‌نویسم: #اعدام_نکنید
این از اولین توییت من. حرفی که ارزش گفتن دارد.

[Bluesette @almostblueone]

تماس‌های سختم رو گرفتم، چای و کوکی خوردم و بالأخره یه نفس راحت کشیدم؛ تا تماس‌های سخت بعدی.

[هانس 🗽 @Call_me_Hans]

ببینین بی‌تعارف بگم، مسأله‌ی شما همون چیزیه که این امنیتی‌زاده‌ی بی‌شرف گفته: دایره‌ی هزینه دادن اون قدر وسیع نشه که احتمال درگیر شدن شخص من بالا بره. برای همینه که جنگ براتون از آخوند ترسناک‌تره، و برای همینه که دی ۹۸ براتون از آبانش تکون‌دهنده‌تر بود.

[Bluesette @almostblueone]

کاش این تحلیل‌گرایی که قبل از این با ژست خر دانا و با قطعیت برامون عدم وقوع جنگ رو پیش‌بینی می‌کردن الان درمورد این‌که «کسی به فکر ما نیست» و «آخر اینم یه آتش‌بس دیگه‌ست» گه نخورن و کلاً یه مدت خفه شن.

[Bluesette @almostblueone]

۱۴ فوریه باعث شد بیش‌تر از همیشه دلم بخواد فردای آزادی رو ببینم. کاش ببینم.

[Bluesette @almostblueone]

قلبم آتیش می‌گیره وقتی می‌بینم پدران و مادران داغ‌دیده دارن یکی‌یکی صفحات مجازی باز می‌کنن تا اسم و تصویر عزیزشون رو به دنیا برسونن.

[Bluesette @almostblueone]

من با شنیدن اولین صدای شلیک گلوله از نزدیک دست همراهم رو گرفتم و دویدم. فقط دویدم و از ترس پشت سرم رو هم نگاه نکر‌دم. بعد این‌جا فیلم مردی رو می‌بینم که یک‌تنه می‌ایسته تا جلوی مزدورای خون‌خوار پشت در رو بگیره. یعنی الان کجاست؟ چی به روزش اومده؟

[Bluesette @almostblueone]

بخش بزرگی از این سوگ برای وقتیه که بعد از ساعت‌ها دوباره دسترسی کوتاهی پیدا می‌کنی تا ویدئوها رو ببینی و روایت‌های پراکنده رو بخونی. تا همیشه داغ‌دار آدم‌هایی هستی که هرگز ندیدی و نشناختی.

[Bluesette @almostblueone]

@ProfessorTofty 🫂🤍

[Bluesette @almostblueone]

از خاموشی مطلق بیرون اومدم و مبهوتم. حرفی نمونده. کشتند و بردند و تنها راه ارتباطی چند دقیقه تماس تلفنی‌ای بود که گاهی برقرار می‌شد.

[Bluesette @almostblueone]

دلم خواست سیگار بکشم و نیمه‌مست پیش کسی حرف بزنم؛ بی‌سروته، پراکنده و بی‌تکلف.

[Bluesette @almostblueone]

بهار ما گذشته شاید، آقای عزیز.

[Bluesette @almostblueone]

بارها بهم ثابت شده که این دغدغه‌م برای تعریف مرزهام با دیگران نه‌تنها بی‌جا نیست بلکه برای آدمی با خلقیات من لازم و حیاتیه.

[Bluesette @almostblueone]

می‌دانستم. گلبرگ‌ها گوش‌زد کرده بودند که دوستم نداری.

[Bluesette @almostblueone]

تمام پلی‌لیست‌هام به لطف درس خوندن غیرقابل‌تحمل شدن و پیشنهادای اسپاتیفای هم تکراری و بیخودن. وقتی برای تمرکز و ادامه دادن دست‌وپا می‌زنم خیلی آزاردهنده‌ست.

[Bluesette @almostblueone]

چه غریبه‌ی زیبایی بودی. با آن خطوط دل‌نشین که خیره می‌ماندم. چه چیز در تو مطلوب چشم‌های من شد و چرا آدم نمی‌تواند آگاهانه کسی دیگر را بخواهد؟ یک انتخاب معقول‌‌تر، بی‌دلهره و نگرانی، بدون لرزش دست‌ها و گزش لب‌ها. نمی‌شود؟

[Bluesette @almostblueone]

کاش فن‌های عقب‌مانده‌ی حسین دست از سرمون بردارن.

[Bluesette @almostblueone]

هربار که مجبور می‌شم با استادم تماس بگیرم نیاز دارم قبلش چند دقیقه در خودم گریه کنم.

[Bluesette @almostblueone]

صحنه‌هایی توی ذهنم مونده‌ن که ممکن نیست هیچ‌وقت فراموشم بشن و صادقانه بگم، بعضی چیزهایی که اخیراً می‌بینم و می‌شنوم آب خنکن رو آتیش خشم چندین‌وچند ساله‌م.

[Bluesette @almostblueone]

من اگه تو این جنگ بمیرم تنها آرزویی که قبل از مرگم در این مدت کوتاه بهش رسیدم، شنیدن خبر سقط شدن یه‌عده جنایتکار رذل و پست‌فطرته. وحشتی که به جون‌شون افتاده و احساس ناامنی شدید فعلی‌شون دربرابر رنجی که سال‌ها به ما تحمیل کردن هیچه.

[Bluesette @almostblueone]

ما با هزارویک بدبختی به اینترنت جهان آزاد وصل می‌شیم تا ببینیم یه‌عده خارج‌نشین عقب‌مانده توی این اوضاع چه کثافتی برامون بهم زدن. ای تف.