اظهارات کمسابقه سناتور تام کاتن درباره وقایع مرداد ۱۳۳۲ در برنامه هفتگی پربیننده مارک لوین در شبکه فاکسنیوز
«اوباما ادعا کرد که ما نخستوزیر منتخب دموکراتیک ایران را در ۱۳۳۲ سرنگون کردیم. این یک افسانه کامل است. او (مصدق) نخستوزیر دموکراتیک نبود. او اساسا سرنگون نشد...۱/۲
@MehdiHajati در این سریال فرمانده تندرو سپاه ترور میشه تا فرمانده ملایم تری جاش رو بگیره، حال و روز الان ماست.
البته این سریال رو دموکرات ها ساختن و بیشتر هدفشون زدن جمهوری خواهان بوده با تاکید بر اینکه به جای جنگ با سیاست دنیا رو بهتر کنیم. که البته سیاست های ضدجنگشون رو هم دیدیم
🚨And you wonder why things continue to go south on Iran… it is because the analytical frame is totally off.
First the public was told (by press and analysts against intervention) that the 40-Day War killed off the restraint oriented leadership in Iran and instead promoted “hardliners and the IRGC.”
BUT this thinking misread or ignored (depending on how charitable you want to be) the fact that Khamenei Sr. — who had just ordered the killing of ~40 K Iranian protestors this January and for decades has promoted hardline and confrontational policies like nuclear hedging, missile expansion, unequivocal terror support as well as hardline people for 37 years — was also hardline. He also supported the IRGC’s rise.
Such reportage and analysis missed the fact that Khamenei, the hardline clergy, and the Guard Corps are partners in power in the Islamic Republic.
Then when major fighting ended this spring and Iran began to reshuffle deck chairs on the titanic, we were told to be wary of this “new” class at the helm. Specifically, analysts trotted out the anecdote that the new SNSC Chief Zolghadr was so hardline that even former IRGC-QF Chief Soleimani had issues with him!
This same class kept talking about a “younger” generation at the helm too. This again missed the fact the the most important personalities in Iran are cut from the same cloth, largely ideological 50-70 (-ish) year old Islamist males mostly not from Tehran whose formative experience was the 1980-1988 Iran-Iraq War.
Now we are to believe that the musical chairs in Tehran today are the result of the deep-state and old-guard reconsolidating control. Here’s the secret: they never gave it up. The changes you see in Iran are the result of the 12-Day War and 40-Day War having THINNED THE HERD of military and security elites in Iran. Vahidi and Rezaie were involved in Iran-Contra back in the day (the crisis most of Washington has forgotten about). Both of them are also wanted for the 1994 AMIA bombing in Argentina. Both are IRGC veterans.
Iran policy by tweet, truth social, or Axios leak will miss all of this.
https://t.co/kuhUoa3PPB
@AA16305871 نفت خلیج فارس به شرق و جنوب آسیا نمیرسه و نفت غرب عربستان به اروپا. تجارت چین به خاورمیانه هم عملا قفل شده. پلن امریکا برای سروری دلار در دنیا به خوبی داره پیش میره. این وسط ج.ا جدید و حوثی ها هم با آمریکا دستشون توی یک کاسه است
@pesaresorkhposh سکوت نکردن، کارشون رو دارن روی برنامه پیش میبرن. الان نفت خلیج فارس به شرق و جنوب آسیا نمیرسه و نفت عربستان از دریای سرخ به اروپا. سروری و آقایی آمریکا و دلار یک بار دیگه باید تثبیت بشه. این وسط ج.ا و حوثی ها هم وسیله ن
پسر محسن رضایی رو چه کسی کشت؟ قتلهای زنجیرهای رو چه کسانی انجام دادن؟ حرم امام رضاتون رو چه کسانی منفجر کردن؟ دانشمندان هستهای رو چه کسانی ترور کردن؟ اکبر هاشمیرفسنجانی چطور کشته شد؟
قبل از اینکه برای دیگران پروندهسازی کنید، یه بار برید صحبتهای شکوریراد، همین اصلاحطلبها، رو گوش کنید و اینقدر گوه نخورید.
شما سالهاست با خون و خشونت حکومت کردید؛ شما خونخوارترین موجودات تاریخ هستید که هیچخط قرمزی ندارید، و برای بقا حاضرید حتی فرزندان خودتون رو بکشید، بعد از ۴۷ سال جنایت و سرکوب، برای مردمی که خودشون همهچیز رو با چشم دیدن، نقش قربانی بازی نکنید و مظلومنمایی رو کنار بذارید.
Iran's Rights in the Caspian Sea Are Not Negotiable.
The Islamic Republic, amid profound structural weakness and a deep crisis of legitimacy, is seeking to advance and implement the Convention on the Legal Status of the Caspian Sea (the Aktau Convention). This effort, undertaken without the mandate of the Iranian people and without a clear and comprehensive guarantee of Iran's historic rights, is deeply concerning and constitutes a serious threat to Iran's national interests.
Under the 1921 and 1940 treaties between Iran and the Soviet Union, the legal regime governing the Caspian Sea was founded on the parties' shared rights and the principles of mutual agreement and common interests.
Following the dissolution of the Soviet Union, the newly independent states reaffirmed, in the Alma-Ata Declaration (December 1991), their commitment to the treaties of the former Soviet Union and to fulfilling the international obligations arising from those agreements through the successor states.
Accordingly, any fundamental change to the legal status of this strategically vital body of water must be made with the agreement of all littoral states and with full respect for Iran's rights.
However, the Aktau Convention provides for the conclusion of bilateral and multilateral agreements among the littoral states concerning portions of the seabed and subsoil of the Caspian Sea, areas that were previously part of the shared waters of Iran and the Soviet Union.
This sets a dangerous precedent. By circumventing the principle of consensus among all littoral states, it effectively weakens Iran's historic position and diminishes the country's role in determining the future legal status of the Caspian Sea.
Since the signing of the Aktau Convention in 2018, I have repeatedly warned that "national interests cannot be safeguarded from a position of weakness." At the time, I also stressed that the criminal clique ruling the Islamic Republic sacrifices the interests of the Iranian nation and homeland for its own survival, and that its foreign policy repeatedly resorts to concessions and appeasement from a position of weakness.
My position on the current process remains unchanged. I consider the Islamic Republic's attempt to ratify this convention to be contrary to Iran's national interests.
No decision concerning Iran's resources, borders, or sovereign rights in this strategic body of water can possess legitimacy without the genuine participation and consent of the Iranian people. Iran's rights in the Caspian Sea are not negotiable, nor can they be relinquished. Any action that undermines these rights will be recorded in the historical memory of the Iranian nation, and those responsible will ultimately be held accountable by the people of Iran.
جمهوری اسلامی در شرایط ضعف شدید ساختاری و بحران مشروعیت، قصد پیشبرد و اجرای «کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین» (کنوانسیون آکتائو) را دارد. این تلاش رژیم، بدون پشتوانه اراده ملت ایران و بدون تضمین روشن و کامل حقوق تاریخی کشور، اقدامی نگرانکننده و تهدیدی جدی علیه منافع ملی ایران است.
بر اساس معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی، رژیم حقوقی دریای کاسپین بر پایه حقوق مشترک طرفین و اصل توافق و منافع مشترک شکل گرفته بود.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای تازهاستقلالیافته در «اعلامیه آلماتی» (دسامبر ۱۹۹۱) بر پایبندی به معاهدات شوروی سابق و تضمین اجرای تعهدات بینالمللی ناشی از قراردادها و پیمانهای آن توسط دولتهای جانشین تأکید کردند.
بر همین اساس، هرگونه تغییر اساسی در وضعیت حقوقی این پهنه آبی راهبردی باید با توافق مشترک همه کشورهای ساحلی و با رعایت کامل حقوق ایران انجام شود.
با این حال، کنوانسیون آکتائو امکان انعقاد توافقهای دوجانبه و چندجانبه میان کشورهای ساحلی درباره بخشهایی از بستر و زیربستر دریای کاسپین را پیشبینی کرده است؛ بخشهایی که قبلاً بخشی از پهنه آبی مشترک ایران و اتحاد جماهیر شوروی محسوب میشدند.
این بدعتی خطرناک است که با دور زدن اصل اجماع همه کشورهای ساحلی، عملاً جایگاه تاریخی ایران را تضعیف میکند و نقش کشور را در تعیین سرنوشت دریای کاسپین کاهش میدهد.
از زمان امضای کنوانسیون آکتائو در سال ۲۰۱۸، بارها هشدار دادهام که «پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست». همان زمان نیز تأکید کردم که فرقه تبهکار جمهوری اسلامی، منافع ملت ایران و میهن را قربانی بقای خود میکند و در سیاست خارجی، از موضع ضعف به باجدهیهای پیدرپی تن میدهد.
موضع من درباره روند کنونی همان است. تلاش جمهوری اسلامی برای تصویب این کنوانسیون را اقدامی مغایر با منافع ملی ایران میدانم.
هیچ تصمیمی درباره منابع، مرزها و حقوق ایران در این پهنه آبی، بدون رضایت و مشارکت واقعی ملت ایران، از مشروعیت برخوردار نخواهد بود. حقوق ایران در دریای کاسپین قابل معامله یا چشمپوشی نیست. هرگونه اقدام در جهت تضییع این حقوق، در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت و تصمیمگیرندگان در برابر ملت ایران پاسخگو و بازخواست خواهند شد.
پاینده ایران
هممیهنانم،
امروز، سالروز امضای فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵، برای ما یادآور یکی از بزرگترین جنبشهای تاریخ معاصر ایران است، جنبشی که از دل اندیشه و تلاش دهها سالهی ایراندوستانی برخاست که از عقبماندگی و نابسامانی ایران در دوران قاجار رنج میبردند.
آرمان مشروطیت بر سه اصل بنیادین استوار بود:
حاکمیت قانون،
حاکمیت ملی و اراده ملت،
و پیشرفت و ترقی ایران.
مشروطهخواهان بهخوبی دریافته بودند که بدون قانون، دادگستری مدرن و سامان اقتصادی، استقلال و پیشرفت کشور امکانپذیر نخواهد بود. شاید بتوان سخن ابوالحسنخان پیرنیا، نماینده تهران در جلسه ۱۵ شهریور ۱۲۸۶ نخستین مجلس شورای ملی، را چکیده و تجلی خواست آنان دانست:
«ایرانیان را دیگر جان به لب رسیده است؛ دو چیز لازم داریم، یکی مالیه و یکی عدلیه.»
کتاب «یک کلمه» اثر میرزا یوسفخان مستشارالدوله نیز همین حقیقت را یادآور میشد: راز پیشرفت کشور در یک کلمه خلاصه میشود، قانون.
اما این مبارزه با مقاومت مشروعهخواهانی روبهرو شد که حاکمیت شرع و فقها را بر قانون و حاکمیت ملی برتری میدادند. آن جریان فکری، دههها بعد در قالب جمهوری اسلامی و ولایت فقیه بر ایران حاکم شد. تأسفبار آنکه امروز نیز برخی جریانهای سیاسی، هرچند با ظاهری متفاوت، همچنان با اصل حاکمیت ملت و پذیرش رأی مردم بهعنوان مرجع نهایی تعیین نظام سیاسی آینده ایران مخالفت میکنند.
اگرچه آشفتگیهای سالهای پایانی حکومت قاجار، و کارشکنی مخالفان مشروطه مانع از تحقق کامل آرمانهای این نهضت شد، اما بخش مهمی از آن آرمانها در دوره حکومت دو پادشاه پهلوی تحقق یافت و به اجرا درآمد، از جمله با تأسیس دادگستری مدرن، احداث راهآهن سراسری، نوسازی ارتش، تأمین امنیت کشور، بنیانگذاری بانک ملی، ساماندهی امور اقتصادی و مالی و ایجاد دیگر نهادهای بنیادین توسعه.
امروز پاسداشت انقلاب مشروطه یعنی تأکید بر حاکمیت قانون، رأی و اراده ملت، جدایی کامل دین از حکومت، و بازگرداندن ایران به ریل ترقی و تمدن.
بر همین اساس، برنامه من برای هدایت ایران در دوران گذار بر برگزاری انتخابات آزاد، حاکمیت رأی ملت، تشکیل مجلس مؤسسان برای تعیین مسیر آینده کشور و فراهم آوردن زمینه شکوفایی و رفاه برای همه ایرانیان تأکید دارد.
سالروز صدور فرمان مشروطیت گرامی باد و یاد همه تلاشگران راه آزادی، قانون و پیشرفت ایران جاودان.
🔴فقط طی یک هفته ی گذشته:
۱-دست بوسی عادل فردسی پور
۲-کتک زدن خانمها در لایو
۳-زن بیژن!!
در آنسو:
۱-اعدام
۲-اعدام
۳-اعدام
فقط کافیست با خود تکرار این جمله کنیم که:
#ایران و ایرانی هرگز از سلبریتی خیر ندید،
لازم نیست به زن بیژن و زن داوود و زن دیگران یا شوهرانشان بپردازیم و یا از عملکردشون شوکه بشیم، نگاه به پشت سر، کافیست!
🟢در تمام درازنای تاریخ معاصر ایران، قشر سلبریتی اعم از آل احمد و زنش، ایدین اغداشلو و زنش- شاملو- شریعتی گرفته تا الهام چرخنده و غفوریان و ده نمکی و پرویز پرستویی و ... هرگز و هرگز بجز شعله ور کردن اتش خشم جامعه ی سرخورده، بجز همراهی با رژیمی به جد جنایتکار، قدمی در حمایت از ملت ایران برنداشتند و صدایشان در حمایت از جنایت ها، رساتر بوده تا حمایت از ایرانی.
🟠همیشه به این جمله احترام تام میگذاریم:
حضور هنرمند در عرصه ی سیاست، وضع یک مملکت بحران زده را، بحرانی تر میکند اگر به صرف شهرت در این عرصه قدم گذارد و وقتی که حامی حکومت باشند که دیگر #هیچ!
و برای چاشنی مطلب کافیت تا یاداور صحبت «شیطان سعید حجاریان» بیوفتیم، که در آنصورت حتی لازم نیست به این جماعت رسوا بپردازیم:
«ما باید صحبت ها و خواسته هایمان را از دهان سلبیریتی ها به جامعه بگوییم»
پ ن:
درسته که ما تیم مدیا نداریم، درسته که سازوکاری در قبال تقابل با پروپاگاندای رژیم نداریم، اما منِ جلال حتما توان استفاده از تجربه هامو دارم و میتونم حداقل یک خط در میون ملعبه ی دست رژیم در فضای سوشال مدیا بشم!
نمیتونم؟
#پسرعاقل_نوح
📢 📷
🔻🌟👈 شاندیز؛ نگرانی از صدور احکام سنگین برای بازداشتشدگان اعتراضات و خطر اعدام دو جوان اهل شاندیز
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۱۰ مردادماه ۱۴۰۵ - گزارشهای منتشرشده از #مشهد حاکی از آن است که پرونده شماری از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در 👇
عبدالجلیل شهبخش، اعدام شد.
خداوند خاوران همچنان بیدار است و جان میستاند.
بیهوده نیست که میگوییم این حکومت باید سرنگون شود. با هر ابزاری.
تاکید میکنم با هر ابزاری.
هیچ جنگی، ویرانگرتر از بقای این حکومت نیست.