اصلا کارفرما گفت تهران رو مثال بزنید،چطور دلت اومد درباره وطنت حتی تصور کنی که بمباران اتمی چه بلایی سرش میاره؟! چطور وجدانت قبول کرد دونه دونه اسم محله های تهران رو بیاری و بگی این تعداد خاکستر میشن؟! حتی تا آخر شنیدنش برام سخت بود چطور با لبخند خوندی؟!
چرا طالبانسلطنت عصبانیاند؟
چون اینها سالها از هنرمندان خارج از کشور بهعنوان «راندهشدگان از ایران» استفاده سیاسی میکردند و بازگشتشان ثابت میکند تبعید یک وضعیت مطلق نیست و این برای جریانهایی که هویتشان را بر «��ازگشت منتظرالسطنه و سقوط نظام» بنا کردهاند، ضربه حیثیتی است.
صبح دیروز برای دومین بار در چند ماه گذشته ماموران اطلاعات به منزل پدر و مادرم حمله کردند. جستجوها بیش از ۶ ساعت در منزل و محل کار پدرم ادامه داشت. ۸ مرد و یک زن همه جا حتی تا خاک گلدانها و کیسهی برنج را گشتند. از اثاثیهی منزل (تلویزیون و جاروبرقی و جعبه ابزار…) تا طلا، اشیای قیمتی (وسایل ارتباطی و حتی اسباببازی برادرزادهام) و… را در چمدانها و کیفهای پدر��مادرم گذاشتند و بار وانت کردند و به همراه خودروی سواری خانواده بردند. در پاسخ مادرم گفتند که «اینها مال حرام است.» و اضافه کردهاند «بار اول ادب نشدید...» یعنی «دین خود را عوض نکردید!»
همهی اینها به دلیل بهائی بودن!