Ankit Khadgi

The Madhuri Dixit of Nepali journalism.

Currently based in Chicago

|26| Cinema| Culture| Feminism| Queer activism | Caste |

He/They

[𑐬𑐸𑐎𑑂𑐳𑐣𑐵 𑐎𑐥𑐵𑐮𑐷 (Rukshana Kapali) @RukshanaNPolicy]

A Bold Promise Before the Silence.

As we enter the Silence Period at midnight, I am concluding my campaign by celebrating Nepal’s true strength: our diversity. I have published my manifesto in 70+ mother tongues — a historic first in our election history.

This isn’t just about votes; it’s about language rights, identity, and a promise to bridge the gap between Law, State, and our native voices.

🗳️ If you want a representative who will champion our language, culture, and identity, please vote for the 'EYE' symbol in the Proportional Representation category and extend me the opportunity to serve you.

https://t.co/STo87mMG0w

#RukshanaInPolitics
#RukshanaLovesLanguages

[𑐬𑐸𑐎𑑂𑐳𑐣𑐵 𑐎𑐥𑐵𑐮𑐷 (Rukshana Kapali) @RukshanaNPolicy]

मौन अवधि अघिको एक मुखर संकल्प !
आज रङ्गहरूको पर्व होली । नेपाल संवत्‌को पाँचौँ महिना 'चिला' महिनाको 'पुन्हि' अर्थात् पूर्णिमा । नेवाः समुदायमा आज 'अबिरया होलि' (अबीरको होली) मनाइन्छ भने अन्य विभिन्न समुदायहरूमा रङ्गहरूको उत्सव । रङ्गहरूको यो उत्सवसँगै आज आसन्न निर्वाचनको प्रचारप्रसारको अन्तिम दिन पनि हो ।
मध्यरातबाट मौन अवधि सुरु हुँदैछ । त्यससँगै म यो चुनावी अभियानलाई नेपालका ७० भन्दा बढी विविध भाषाका रङ्गहरू छर्दै समापन गर्न चाहन्छु ।
नेपालको भाषिक विविधतालाई सम्मान गर्दै मैले आफ्नो चुनावी पर्चा ७० भन्दा बढी भाषाहरूमा प्रकाशन गरेको छु । मेरो लागि यी भाषाहरू केवल संवादको माध्यम मात्र होइनन्, हाम्रो पहिचानका विविध रङ्गहरू हुन् ।
नेपाल बहुभाषिक मुलुक हो भन्ने यथार्थ हामी सबैलाई थाहा छ, जुन कुरा संविधानमा पनि लिपिबद्ध छ । तर, विडम्बना, व्यवहारमा भने नेपालका सबै भाषाहरूले फक्रिने र फुल्ने समान अवसर पाएका छैनन् । विगतका निर्वाचनहरूमा निर्वाचन आयोगले कम्तीमा पनि 'भोट कसरी हाल्ने?' भन्ने जानकारीमूलक भिडियोहरू विभिन्न मातृभाषामा प्रकाशन गर्ने गर्थ्यो । तर, यसपालि आयोगका सामाजिक सञ्जालहरू नियाल्दा त्यस्तो कुनै तत्परता देखिएन । राज्य तहबाट भाषाका लागि जुन कार्य सक्रियता हुनुपर्ने थियो, त्यो भएको देखिँदैन ।
त्यसैले, यसपालि पहिलो पटक निर्वाचनमा उम्मेदवारी दिँदै गर्दा भाषाप्रतिको मेरो अगाध प्रेमलाई व्यवहारमा उतार्ने एउटा अवसर जुर्यो । आफूले सकेको तहबाट केही गर्ने हुटहुटीका कारण मैले नेपालमा बोलिने सबै मातृभाषाहरूमा कम्तीमा आफ्नो चुनावी पर्चा उपलब्ध गराउने महत्वाकांक्षी निर्णय लिएँ ।
यस अभियानको सुरुवातमा, हामीले राष्ट्रिय जनगणना र भाषा आयोगका सामग्रीहरूलाई आधार मानी नेपालमा बोलिने १४२ भाषाहरूको प्रारम्भिक सूची तयार गर्यौँ । त्यसपछि ती भाषाहरूमा दख्खल राख्ने अनुवादकहरूको खोजी कार्य सुरु भयो । यस प्रक्रियामा भाषा आयोगको विज्ञ सूचीले ठूलो मद्दत पुर्‍यायो । साथै, सामाजिक सञ्जालमा हामीले गरेको आह्वानले पनि धेरै भाषाप्रेमी साथीहरूसँग जोडिन र उनीहरूको साथ पाउन सहज बनायो ।
यति धेरै भाषामा चुनावी पर्चा तयार पार्ने काम सोचेजस्तो सहज पक्कै थिएन । म र मेरो सचिवालयका दुई जना साथीहरू यो मिसनमा यसरी होमियौँ कि, धेरैलाई सन्देश पठाएकै कारण WhatsApp ले हाम्रो अकाउन्ट २४ घण्टाका लागि ब्लक नै गरिदियो ।
हाम्रो यो प्रयासमा प्रतिक्रियाहरू पनि विविध आए । धेरैजना आफ्नो भाषामा चुनावी पर्चा देख्न पाउने कुराले उत्साहित हुनुहुन्थ्यो । कतिपयले त भाषाप्रतिको अगाध प्रेमका कारण पारिश्रमिक समेत नलिई स्वयंसेवकका रूपमा श्रमदान गर्नुभयो । केही मानिसहरू अचम्मित पनि भए । "ललितपुरको नेवाः समुदायको मान्छेलाई हाम्रो भाषासँग के सरोकार?" भन्ने प्रश्नहरू पनि आए । कसैले त सोधे— "थोरै जनसंख्याले बोल्ने भाषामा पर्चा बनाएर के भोट आउँछ र? किन दुःख गर्नुभएको?" शायद, राजनीतिलाई केवल भोट बैंकको गणितबाट हेर्ने भाष्य विद्यमान हुँदा भाषाप्रतिको यो अनुरागी भावलाई चिन्न अप्ठ्यारो पर्यो । हाम्रो देशमा थोरै जनसंख्या हुनु भनेकै बेवास्ता गरे पनि हुने आधार मान्ने गरिन्छ, जुन दुःखद पनि छ । कोही साथीहरू अन्य दलमा आबद्ध भएकाले अनुवाद गर्न हच्किनुभयो, इन्कार पनि गर्नुभयो, जुन स्वाभाविक नै मान्नुपर्छ । कुनै राजनीतिक दलमा आबद्ध भइसकेपछि, भाषाप्रतिको साझा प्रेम वा अन्य मानवीय सम्बन्धका सूत्रहरूमा बाँधिन पनि दलीय पर्खालले बाधा पुर्‍याउने रहेछ भन्ने अनुभव गर्दा केही खिन्नता पनि पक्कै भयो । चुनावी पर्चामा प्रयोग हुने कतिपय शब्दावली प्राविधिक प्रकृतिका भएकाले अनुवादकहरूलाई निकै चुनौती भयो । अधिकांश मातृभाषाहरूमा आधुनिक राजनीति र प्रशासनका पारिभाषिक शब्दहरूको अभाव देखियो । यसले हाम्रा भाषाहरूलाई जीवन्त र समयानुकूल बनाउन अझै कति धेरै काम गर्न बाँकी रहेछ भन्ने यथार्थ महसुस गरायो । यस प्रक्रियामा अर्को ठूलो चुनौती भाषिक विज्ञहरूको प्रविधिसँगको पहुँचलाई लिएर देखियो। कतिपय भाषाहरूका विज्ञहरू पाको उमेरको हुनुभएकोले टाइप गर्ने, इमेल चलाउने वा डिजिटल डकुमेन्टमा काम गर्न उहाँहरूलाई सहज थिएन । त्यसैले, हामीले उहाँहरूले हातैले लेख्नुभएका सामग्रीहरू संकलन गरेर आफैँ टाइप गरी डिजिटल स्वरूप दियौँ । यति मात्र होइन, आफ्नै लिपि भएका भाषाहरूको हकमा युनिकोड फन्टको उपलब्धता र प्राविधिक सहायताको अभावले पनि ठूलो बाधा पुर्‍यायो । कतिपय लिपिहरू डिजिटल माध्यममा सही ढङ्गले नदेखिने समस्यासँग जुझ्दै हामीले यो कार्यलाई पूर्णता दियौँ ।
समय छोटो थियो, काम पहाडजस्तै । ३ जनाको सचिवालयले १४२ भाषाको समन्वय गर्नु, अनुवादक खोज्नु, सामग्री तयार पार्नु, त्यसलाई डिजाइन गरी सामाजिक सञ्जालमा पोस्ट गर्ने पर्चा बनाउनु, र वेबसाइटको कोडमा मिलाई अनलाइन प्रकाशन गर्नु — यो एउटा ठूलो कसरत थियो । हामीलाई सबै भाषा आउने कुरा पनि भएन, त्यसैले ओहोरो-दोहोरो गर्दै शुद्धता सुधार्न निकै समय खर्चियौँ । यसमा हाम्रो वेबसाइट व्यवस्थापन गर्ने साथीको सहयोग पनि अतुलनीय रह्यो ।
सुरुमा १४२ वटा भाषाको महत्त्वाकांक्षी लक्ष्य राखे पनि समयको चाप, अनुवादकहरूसम्मको पहुँच र सामग्रीको प्राविधिक जटिलताका कारण ७०+ भाषाहरूमा मात्र पर्चा प्रकाशन गर्न सफल भयौँ । संख्यात्मक रूपमा १४२ नपुगे पनि, यो प्रयास आफैँमा एउटा ठूलो उपलब्धि हो भन्ने मलाई लाग्छ ।
सम्भवतः नेपालको निर्वाचन इतिहासमा यस कार्यले एक ऐतिहासिक कोशेढुङ्गा कायम गरेको छ ।
यस अनुभवले मलाई धेरै पाठ सिकायो, तर मेरो मनमा एउटै दृढ संकल्प थियो — भाषाका लागि केही गरूँ । मनमा प्रश्नहरू उब्जिरहे — किन अरू कतैबाट भाषाका लागि यस्तो पहल हुँदैन? किन मातृभाषा सधैँ कम महत्वको विषय बन्छ?
भाषा मेरो लागि प्राणप्रिय विषय पनि हो । कक्षा ७ मा पढ्दै गर्दा नै मैले यसप्रति आफ्नो गहिरो अभिरुचि ठम्याइसकेको थिएँ । त्यही रुचिले गर्दा मैले भाषाविज्ञानमा स्नातक गरेँ । हाल कानूनको अध्ययन पूरा गरेपछि मेरो गन्तव्य पुनः भाषाकै संसारमा फर्काउन चाहन्छु । म भाषा, कानुन र राज्यलाई एकै सूत्रमा उनेर ओझेलमा परेका पहिचानहरूलाई न्याय दिलाउन चाहन्छु ।
भाषासँग मेरो घनिष्ठ सम्बन्ध छ ।
नेपाल भाषा मेरो मातृभाषा हो । तर, मातृभाषाले औपचारिक मान्यता नपाउनु, अङ्ग्रेजीलाई मात्र बौद्धिकताको कसी मान्ने सामाजिक सोच, र "राष्ट्रभाषा" को संकुचित धारणाका कारण मैले आफ्नै मातृभाषाको शिक्षाबाट वञ्चित हुनुपर्‍यो । "नेवारी टोन आउला" भन्ने डर र सामाजिक लाञ्छनाको मनोविज्ञानले हाम्रो पुस्तालाई निकै थिच्यो । तर, बाल्यकालको जिज्ञासाले मलाई आफ्नै भाषाको लिपि, व्याकरण र साहित्यको स्वाध्ययनतर्फ डोर्‍यायो । परिणामस्वरुप, आज आफ्नै मातृभाषामा मेरा कलमहरू निर्धक्क चल्छन् । नेपाली भाषा विद्यालयमा एउटा विषयका रूपमा मात्र सिकेकाले मेरो दखल मानक भाषामा बढी छ, कानूनको अध्ययनले कानूनी र औपचारिक भाषामा प्रख्खर बनायो, तर मातृभाषीहरूको जस्तो बोलीचालीको ठेट शब्दहरूको त्यति जानकारी छैन । अङ्ग्रेजी त बोर्डिङ स्कुलको उपज भइहाल्यो, तर विद्यालयका शिक्षकहरू नै गैर-मातृभाषी भएकाले अङ्ग्रेजी भाषाको बोलीमा प्रष्टता भने अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव पछि मात्र आयो । मेरो भाषिक यात्रा रोचक छ — हिन्दी फिल्म र सिरियलबाट बुझ्न थालेको हिन्दी भाषालाई पछि भारतको एक अनलाइन विद्यालयमार्फत 'इन्टरमिडिएट' तहसम्म पुरा गरेँ । बोलीमा उस्तै सुनिए पनि लिपि र पारिभाषिक शब्द फरक भएको उर्दू भाषा र नस्तलीक लिपिमा पनि शिक्षण प्राप्त गरेँ । दुई वर्ष लगातार दुई/दुई महिनाका लागि खास्ति (बौद्ध) मै बसेर मैले भोट भाषा सिकेँ, भने थाइल्यान्डमा रहँदा आधारभूत थाइ भाषामा दख्खल राख्न सक्ने भएँ । यति मात्र होइन, तामाङ, बङ्गाली, याक्थुङ, सन्थाली, चिनियाँ, प्राकृत भाषा र नेपाली सांकेतिक भाषा जस्ता भाषाहरूमा पनि मेरा केही प्रयासहरू जारी छन् ।
कानुनको अध्ययन र व्यावसायिक जिम्मेवारीका कारण भाषा सिकाईलाई उत्तिकै समय दिन नसके पनि मभित्रको भाषा-तिर्खा मेटिएको छैन । आउँदो एक दशकभित्र नेपालका सबै प्रदेशका कम्तीमा दुईवटा प्रमुख भाषाहरू सिक्ने मेरो 'बकेट लिस्ट' अझै जीवितै छ ।
ठ्याक्कै मध्यरातबाट मौन अवधि सुरु हुँदैछ । यो समय हामीले आफ्नो राजनीतिक भविष्य र लक्ष्यहरूका बारेमा शान्त भएर विचार गर्ने महत्त्वपूर्ण घडी हो । त्यसैले, मतदान गर्नुअघि एकपटक अवश्य मनन गर्नुहोला — हामी कस्तो नेतृत्व र कस्तो समाज निर्माण गर्न चाहन्छौँ?
भोलिको नतिजाले मलाई संसद्‌मा पुर्‍याउँछ वा पुर्‍याउँदैन, त्यो तपाईंहरूको हातमा छ । तर, भाषाहरूको संवर्द्धनका लागि मैले जुन संकल्प लिएको छु, त्यो सधैँ अटल रहनेछ । म सांसदको रूपमा होऊँ, कानुन व्यवसायीको रूपमा वा भाषाविज्ञको रूपमा — यस अभियानलाई म सदैव निरन्तरता दिनेछु ।
यदि तपाईं हाम्रो भाषा, संस्कृति र पहिचानका लागि काम गर्ने प्रतिनिधि चाहनुहुन्छ भने, यसपालि समानुपातिकतर्फ 'आँखा' चुनाव चिन्हमा मतदान गरी मलाई आफ्नो सेवा गर्ने अवसर दिनुहोला ।
https://t.co/STo87mMG0w
शुभ रात्री ।
#RukshanaInPolitics
#RukshanaLovesLanguages
#राजनीतिमारुक्शना

[newslaundry @newslaundry]

Went looking for Anupama Chopra’s Dhurandhar review? It’s gone. The Hollywood Reporter India quietly made the video private.

For context, The Hollywood Reporter India was launched by RPSG Lifestyle Media, part of the RP-Sanjiv Goenka Group, which also owns Saregama – incidentally the music label for Dhurandhar.

https://t.co/lbptkY6y0f

[sassy naagin, PhD @sassynaagin]

rt for visibility

[hawtktmoh @spreadsheetsor]

She really said haat ma column hune haru column liyera utha

[cubbykalam @cubbykalam]

u can tell shrinkhala went to an ivy league because she genuinely believes that excel sheets are the solution to real world problems

[Shramina Shrestha ❄️ 🔱 @_shramina_]

Innocent kids got shot. They got killed. It hasn't been even a month and my timeline is filled with Shrinkhala Khatiwada's good for nothing excel sheets and her proving that she's a saint. Goodness gracious!

[Dikshya @isthatdikshya]

i know all the deaths of our martyrs are on police brutality but i am curious about how there are several posts on tiktok where it seems like these young protestors were told that they would be safe if they wear their school/college uniform, who circulated this info?

[sassy naagin, PhD @sassynaagin]

first woman this... first woman that...

sabita bhandari baral was SANDEEP LAMICHHANE's lawyer.

let that sink in.

[Martin Chautari @MartinChautari]

24 August 2025/८ भदौ २०८२ (आइतबार, दिउँसो ३ बजे)
Nepal's Young Lawyer's Survey Findings: Challenges and the Way Ahead

Prajwal Raj Gyawali, Advocate
Sanju Adhikary, Assistant Professor in Economics, Kathmandu University School of Law
Samman Humagain, Advocate

[Yashica Dutt @YashicaDutt]

Nepalese New Yorkers despite making a relatively share of the South Asian population showed up big time for @ZohranKMamdani campaign. So many Nepalese folks I interviewed said they hadn't participated in elections back home but believed in campaigning for Zohran Mamdani.

[NATE @NatetionX]

No she not she’s Vietnamese

[Yashada @Yashadaaa]

The recent event at @SouthAsianUni where I was encircled by Right Wing extremist goons & then beaten up,touched inappropriately by Ratan Singh, isn't an isolated event. Fr last 1 year I've been sending mails to the administration about how they've made me feel unsafe(1/n)

[queerbeat @queerbeat_media]

In desi porn, as in real life, caste often determines which bodies are considered sexy & worthy of pride.

@queersprings explores the world of desi gay porn and its association with caste pride & shame in this gripping column. Check out these excerpts: 1/n
https://t.co/VAhDXIXBJZ

[zahra @redroIa]

bipasha basu in dhoom 2, 2006

[EMSC @LastQuake]

#Earthquake (#भूकंप) possibly felt 54 sec ago in #India. Felt it? Tell us via:
📱https://t.co/QMSpuj6Z2H
🌐https://t.co/AXvOM7I4Th
🖥https://t.co/wPtMW5ND1t
⚠ Automatic crowdsourced detection, not seismically verified yet. More info soon!

[Gurkirat Singh @singh_17__]

TLDR : I was blackmailed by a guy whom I called over from Grindr, he duped me 10k, wrote down whatever happened with me in these past few days and how I felt so far.... an FIR has been filed for the same, but barely things have moved forward.(1/3)

[αdil @ixadilx]

legend once said:

[Ankit Khadgi @ankitkhadgi]

From examining the inherent biases in agenda-setting to exposing the blatant Brahminism in queer spaces—shaping who is heard, what is discussed, and who is considered desirable—I unpack how casteism continues to permeate South Asian queer spaces.

[Ankit Khadgi @ankitkhadgi]

Read my piece for @gaysifamily , where I critique the contemporary queer movement in South Asia through the lens of caste.

https://t.co/SHNIUUqXDI