من معتقدم که نه تنها خودم، که خیلیها مثل من هنوز در مورد ۱۸ و ۱۹ دی دچار یک «لالمرگی جمعی» شدهایم و هنوز جرأت پیدا نکردهایم دربارهی اونچه که دیدیم و از سرمون گذشته حرف بزنیم.
@MoBiDikta به نظرم یادآوریش و هجوم غمی که در پی داره، بیش از توان یک انسان عادی و معمولی در جایگاه خود منه
هیچوقت یادم نمیره وقتی اینترنت وصل شد، نیم ساعت بعدش به چه حالی افتادم.
نتیجه روانیش برای من این بوده که الان زنده بودن رو یکجور توهم میبینم، چیزی کمتر و حقیرتر از واقعیت مرگ.
اینکه دنیا داره آدمها رو به سمت تولید محتوا سوق میده، بدترین خبر ممکن برای من پرایوت درونگراست
اصلا هیچجوره این مقوله تو کتم نمیره
یعنی چی که اگر میخوای رشد کنی باید بیای برینی به پرایوسی و تایم و اعصابت ://///
یکی از معضلاتی که من همیشه داشتهم بیخوابی و بدخوابی بوده
الان با یک نوع سیستم خواب به اسم دوفاز آشنا شدم که به نظرم بسیار منطقیتر و سازگارتره
چیزی که من تا سالهای اول مدرسه رفتنم تجربهش میکردم و به مرور مجبور شدم اون وقفه بیداری رو با خواب پر کنم.