Andrew Kaminski

#TakDlaCPK
#ReparacjeDlaPolski
#Nawrocki2025
#WonZNeotargowicą

[Andrew Kaminski @aquar67]

@R_A_Ziemkiewicz Stał(r)y ich postulat – "mądrzeją"/niemczeją. Chciejstwo w uzasadnianiu "Lebensraum". Ta sama gadka o "rdzennie niemieckich" ziemiach Europy Środ. w wywodach pseudobadaczy na grantach niem. fundacji. I tyrady o mentalnych źródłach oporu Polaków przeciw robieniu im wody z mózgu.

[Pan Cezary Krysztopa #BabiesLivesMatter @cezarykrysztopa]

Halo, @PolskaPolicja, dlaczego tam nie było wjazdu na chatę o 6.00?

[Prawo i Sprawiedliwość @pisorgpl]

‼️ To jest skandal, który w całości obciąża Tuska, Platformę Obywatelską w Warszawie, Kierwińskiego, Trzaskowskiego, Gronkiewicz-Waltz, Kidawę-Błońską i wszystkich, którzy tam zarządzają tą Platformą już od 20 lat - Wiceprezes PiS, kandydat na Premiera RP @CzarnekP.
👉 Udostępnij!

[Andrew Kaminski @aquar67]

@WolnaRadio Wcale mi ich nie żal – po tym co te "dzieci" wyprawiają w Polsce, tylko ich deportować i formować w pułki na front, za te 300 mld $ zdegradowanych przez ekipę Zełenskiego, niech szukają tej kasy, ale z Polski won!

[Olga Srokarczuk @WolnaRadio]

Bandyci od Zełesnkiego otwierają ogień do ludzi, próbujących bronić swoje dziecko przed poborem do wojska.
To już agonia tego państwa totalitarnego, stworzonego po to, aby zarabiać na śmierci swoich braci.

[Max Hübner @HubnerrMax]

Aż mnie ciary przeszły.

Czarnek o rzezi wołyńskiej:

"Jak może dojść w umyśle człowieka do takiego wykrzywienia?

Jest to możliwe, kiedy człowiek przestaje żyć PRAWDĄ, żyje całkowicie zniewolony KŁAMSTWEM i NIEWIEDZĄ o tym kim jest i do czego zmierza".

Przerażająco aktualne.

[Piotr FMW🇵🇱🇵🇱🇵🇱 @przyby_piotr]

Chwyta za serce prawda.Twardy jestem ,ale tu coś się w moim oku zakręciło.
Nie można tym zapomnieć.
Nie można zapomnieć ludobójstwa na Polakach dokonanych przez bandytów z UPA.
#RzeźWołyńska

[Olga Srokarczuk @WolnaRadio]

Totalny bandyta bije uczestników demonstracji.
Jest specjalnie traktowany przez policję.

[Andrew Kaminski @aquar67]

@WolnaRadio Skośnoki bydlak i tchórz chowający się za krawężnikami z pałą. Dawno nikt mu mordy nie obił, albo wyładowuje swą traumę przywleczoną ze wschodu.

[Daniel Obajtek @DanielObajtek]

Tusk chwali się dziś Baltic Power, z którym jego ekipa nie ma nic wspólnego.

Serdecznie zachęcam do obejrzenia całego materiału 👇

https://t.co/1XwjD2UQRg

[Paweł Usiądek @PUsiadek]

„Jestem tutaj po swoje pieniądze i swój darmowy dom. To moje marzenie.” - trudno o lepsze podsumowanie, niż to nagranie z Francji.

Zwróć uwagę na tę postawę roszczeniową. MOJE pieniądze i MÓJ darmowy dom. To kolejne przypomnienie, że masowa imigracja na taką skalę nie byłaby możliwa bez szerokiego finansowania ze strony państwa.

Oni nie przyjeżdżają na Zachód po to, by pracować.

Przyjeżdżają po subsydiowany sposób życia, który finansujesz ty. Ich realny wkład nie wynosi zero - jest ujemny.

Nigdy nie osiągnęłoby to takiej skali bez gigantycznego systemu socjalnego, który to utrzymuje. Twoje podatki są zachętą.

Ty ciężko pracujesz, państwo odbiera ci pieniądze i przekazuje je im.

To ty utrzymujesz tę rzeczywistość.

Rozmawiaj o tym ze swoim rządem.
To on zabiera twoje zarobki, by wspierać masową imigrację.

Za @Rothmus

[Olga Srokarczuk @WolnaRadio]

Leszek Miller dziwi się, jak to jest możliwe, że Polska wysyła miliardy na Ukrainę i nie sprawdza, na co one idą.
Może na pomniki morderców UPA?!

[Max Hübner @HubnerrMax]

Zaczynają rozumieć, że Nawrockim nie ma żartów.
Wszyscy.

"UKRAIŃSKI NACJONALIZM wraz z NIEMIECKIM NAZIZMEM zamknęły się w symbolice CZERWONO-CZARNEJ flagi, którą Niemcy nazywały BLUT UND BODEN!

ZROBIĘ WSZYSTKO, by nie było jej w Polsce, a Parlament przyjął moją ustawę!".

[Tomasz Grzywaczewski @TomaszGrzywacz3]

W rocznicę Krwawej Niedzieli na Wołyniu chciałbym zostawić tutaj świadectwo. Opowieść pani Antoniny Tokarz, z którą miałem zaszczyt porozmawiać w 2019 r. pracując nad książką "Wymazana granica". Jeżeli uznacie, że warto, proszę podajcie dalej, żeby ten głos nie zaginął:

– Wcześniej byliśmy Polakami, a staliśmy się Lachami, którym życzy się śmierci. Jednak najpierw zniknęli Żydzi. Ten bogaty, który u nas w wiosce prowadził duży sklep, i ten biedny, który jeździł, zbierając po domach szmaty i butelki. Zniknął też młynarz i nie było już gdzie zboża mielić. Gestapo wspólnie z ukraińską policją pędziło ich do okolicznych lasów, tam kazali kopać doły i rozstrzeliwali. Wielu było takich Ukraińców, co oburzali się na tych ich policjantów albo nawet ukrywali Żydów, którym udało się uciec. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, że my będziemy następni.

Pewnego wieczoru na początku marca 1943 toku usłyszeli strzały od strony domu ich wujostwa. Tata Antoniny poszedł tam rano, a jak wrócił, przenikała go zgroza która wcisnęła mu się pod skórę, zmieniła rysy twarzy. I wtedy Antonina też zaczęła się bać. Tata wszystko opowiedział mamie. O tym, jak zobaczył razem z sąsiadami swoją siostrę Anielę leżącą w łóżku z roztrzaskaną głowę. I krew ściekającą na podłogę. Na strychu natrafili na jej męża pokłutego bagnetami. Jakby wciągnął za sobą drabinę, to może by przeżył. Usłyszeli jęki i pod plewami znaleźli całą poranioną ich córkę Marysię. Strasznie płakała, kiedy ją znosili na dół, opłukiwali z tej słomy, nakrywali pierzyną i wieźli do szpitala. Tam lekarz powiedział, że ma przestrzelone prawe ramię, biodro i udo. Dał jej zastrzyk przeciwbólowy, bo innych leków nie miał. Marysia trochę jeszcze pocierpiała, zanim umarła. Wtedy tata Antoniny razem z ukraińskim sąsiadem zbili z desek dużą trumnę i całą rodzinę w tej jednej trumnie pochowali na cmentarzu w Radziwiłłowie.

– Potem pojechali do ich domu i zaczęliśmy się modlić. W tej chacie razem z nami śmierć siedziała. Siedziała, patrzyła na nas, zębami zgrzytała. A najstraszniejsze było, że nie wiedzieliśmy, dlaczego tutaj przyszła. Oni byli prostymi ludźmi, takimi jak my. Nikomu nie wadzili, od nikogo nic nie chcieli. – Staruszka upija łyk wody z podanej przez córkę szklanki.

Antonina przymyka oczy, ale po chwili unosi się na łokciach i zaczyna opowiadać, że tej samej nocy na horyzoncie pojawiła się łuna. Trzy dni później kolejna. Rano przybiegł sąsiad ożeniony z Ukrainką. Jej rodzina ostrzegła ich, że grasują bandy wyrzynające Lachów i muszą uciekać, bo dla kobiety, jeśli nie wyrzeknie się męża, też nie będą mieli litości. Tego dnia cała rodzina Antoniny zaczęła się ukrywać. Kiedy zmierzchało, uciekali w różne miejsca. Próbowali stać się niewidoczni, niesłyszalni. Mama Antoniny chowała się u sąsiadki, tata w szopie, a ona z rodzeństwem w stodołach Ukraińców. Jedni o nich wiedzieli, inni nie. Zaczęła bać się psów. One zawsze wyczują obcego człowieka.

– Chciałam, żeby ta słoma mnie pochłonęła. Żebym się w niej rozpuściła, bo słomy nikt nie morduje. Dopiero po chwili przyszło mi do głowy, że słomę się pali i mnie też tak mogą spalić. Codziennie docierały do nas wieści, od których włosy jeżyły się na głowie. Tych dom spalono, tamtą rodzinę wymordowano. Mężczyzn, kobiety, dzieci, noworodki. Jak w upiornej loterii. Nigdy nie było wiadomo, na kogo padnie. Dzisiaj porąbiemy ciebie albo twojego sąsiada. Dowiesz się, że twój czas już nadszedł, dopiero jak przyjdziemy z siekierą. Na takiej ciuciubabce z kostuchą minął marzec i nadeszła wiosna.

Wykończyły nas te nocne wędrówki. W dzień zasypialiśmy na stojąco. Tata zgodził się, żebyśmy zostali w chacie, ale mieliśmy spać w ubraniach i butach. Wtedy mój brat Michał nagle powiedział: „Mamo, przecież to bez znaczenia, czy zostaniemy u siebie, czy pójdziemy w las, bo oni i tak nas zabiją”. Kiedy to mówił, to miał tak szeroko otwarte oczy. I najgorsze, że nie było w nich lęku, tylko całkowita rezygnacja, pogodzenia z losem. Mama zaczęła szlochać i pytać, dlaczego on tak myśli. A on zupełnie spokojnie odpowiedział: „Bo jesteśmy Polakami”.

W końcu jednej nocy banda przyszła również do ich domu. W ostatnim momencie zdążyli się ukryć na polu uprawnym. Rano przerażony sąsiad zapakował dobytek na wóz, rozpuścił zwierzęta i uciekł do Radziwiłłowa. Ojciec Antoniny wierzył jednak, że im uda się przetrwać.

– Pamiętam, jakby to było wczoraj, a może to było wczoraj. – W głosie Antoniny czuć, że traci siły, ale chce doprowadzić do końca swoją opowieść. – 31 maja 1943 roku. Ciepłe i słoneczne popołudnie. Lato już na Wołyń zaglądało. Nagle na obrzeżach wioski, nad kolonią, wykwitły czarne chmury. Wzbijały się wysoko w niebo, jakby chciały zakryć słońce. W powietrzu zadudniło od wystrzałów. Pomyśleliśmy, że kogoś mordują, ale nie mieliśmy odwagi pójść i zobaczyć. Tylko coraz szybciej wrzucaliśmy rzeczy do worków i na furmankę. Krowy oddaliśmy sąsiadom Ukraińcom, jedną tylko sobie zatrzymaliśmy. O zmierzchu przyszedł z kolonii zaprzyjaźniony Ukrainiec. Nie mógł uwierzyć, co się wydarzyło. W kółko tylko powtarzał: „Uciekajcie, uciekajcie, bo banderowcy już w biały dzień mordują. Wszystkich was ukatrupią, a my wam nie pomożemy, bo i nas zariezają”.

Drogi zostały odcięte przez grasujące bandy. Okoliczne wsie płonęły. Nie zdążyliśmy wyjechać, tylko szybko ukryliśmy się na poddaszu w stodole. Siedzieliśmy tam cicho jak myszy pod miotłą. Jakby kto nas usłyszał, to jeszcze podłożyliby ogień i żywcem spalili. Miesiąc o wodzie i sucharach. Tata po nocy na palcach schodził do studni. Co jakiś czas przez ściany docierały do naszego prowizorycznego schronienia różne dźwięki. Szlochy, jęki, krzyki, strzały. Docierały zapachy. Palącego się drewna, deszczu zmieszanego z popiołem, przesiąkniętego wodą pogorzeliska. Tam nie było okien, tylko szpary między deskami. I przez te szpary można było zajrzeć do piekła. W końcu skończyło się nam jedzenie. Mieliśmy do wyboru albo umrzeć z głodu, albo wyjść i zaryzykować zadźganie, utopienie, zastrzelenie. Ja byłam już tak wycieńczona, że nie mogłam się podnieść z poduszki. To był ostatni moment.

O brzasku zaczęliśmy się żegnać z domem. Mama, siostry Bronia i Ruzia, brat Michał, wszyscy płakaliśmy. Tylko ojciec nie płakał. Twardo patrzył na pole, las, chałupę, stodołę, stajnię. Patrzył, milczał, usta zaciskał. Żegnał się z ojcowizną i sobą samym.
Antonina kończy czytać. Zapada w półsen.

Wnuk wyciąga z kieszeni schowaną w przezroczystym plastikowym puzderku małą złotą monetę. Na rewersie widnieje dwugłowy orzeł, na awersie portret cara Mikołaja II Imperatora i Samodzierżawcy Wszechrusi. Mężczyzna otwiera wieczko i delikatnie podaje babci pieniążek. Ojciec Antoniny sprzedał konie, żeby kupić cztery takie pięciorublówki. Każdemu z dzieci dał po jednej, kazał zaszyć w kołnierzyku i pilnować jak oka w głowie. Jeśli spotkaliby banderowców, to mieli się za nią wykupić od śmierci.

– Tyle było warto życie babci, mojej mamy, moje, moich dzieci. Pięć rubli od cara Mikołaja. – Mężczyzna gładzi staruszkę po dłoniach, w których skryta jest moneta. – Najbardziej boli, że przez tyle lat nie wolno nam było głośno mówić o tym, co ją spotkało. Za komuny kazano milczeć, a w już wolnej Polsce to był przez lata temat tabu. Szeptem po domach o tym rozmawiano. Chowano przeszłość w przekazywanej z pokolenia na pokolenia monecie. To niesprawiedliwie. Każdy zasługuje na to, żeby móc wykrzyczeć swoje krzywdy i by inni o nich usłyszeli.

Staruszka ponownie otwiera powieki, głaszcze monetę i obracając ją w palcach, mówi:

– Chcieliśmy, żeby tych przeklętych Ukraińców trafił szlag. A przed wojną nikomu by do głowy nie przyszło tak życzyć sąsiadowi, zięciowi, szwagrowie, koleżance z klasy albo podwórka. Nas przecież też uratowali Ukraińcy. Jakby sąsiad nie przybiegł, nie ostrzegł, to nie zdążylibyśmy się ukryć w tej stodole. Zaryzykował, bo jakby trafił na tych bandytów, to za pomoc Polakom też by mu gardło poderżnęli. Tam wtedy wszystko wypełzało z ludzi na wierzch. Jak ktoś był dobry, to stawał się szlachetny, a jak zły, to okrutny. A złość, nienawiść, wyrządzoną krzywdę dłużej się pamięta. Nikt nas nigdy nie przeprosił.

Antonina Tokarz zmarła kilka miesięcy po naszej rozmowie, zimą 2020 roku.

[Dariusz Matecki @DariuszMatecki]

Kosiniak-Kamysz zdradza pamięć o ofiarach Rzezi Wołyńskiej! Nie ma zgody na zakłamywanie historii w imię poprawności politycznej i dobrych relacji budowanych na kłamstwie. Wołyń to ludobójstwo, a sprawcy mieli konkretną, ukraińską narodowość.

[Max Hübner @HubnerrMax]

Prezydent Karol Nawrocki ZAWSTYDZIŁ ukraińskie władze i wypięty do nich rząd Tuska.

"TYM, KTÓRZY MÓWIĄ O RACJI STANU CHCĘ PRZYPOMNIEĆ.

Śmierć 14-letniej Jadwigi Romanik z rąk UKRAIŃSKICH NACJONALISTÓW jest tą samą śmiercią, której doświadczają 14-letni Ukraińcy z rąk ROSYJSKICH BANDYTÓW.

Czym te śmierci się różnią?
Śmierć z wczoraj jest czymś łagodniejszym, niż śmierć z jutra?

Płacz i cierpienie rodzin? Ból? Upodlenie?

PAMIEĆ, HISTORIA I PRAWDA O LUDOBÓJSTWIE WOŁYŃSKIM KSZTAŁTUJE PRZYSZŁOŚĆ!

Jesteśmy dla przeszłości i PRZYSZŁOŚCI, która jest tutaj z nami!
DLA NASZYCH DZIECI!"

NIe mam pytań.
Tu nie ma w ogóle o czym dyskutować.

To miazga na władzach Ukrainy i Polski.

[Wojtek Hagen @WojtekHagen2]

Już czterech na pięciu Polaków uważa Tuska za zdrajcę.
Sondaże są bezlitosne.

[Max Hübner @HubnerrMax]

Wiecie jak delegacja Tuska przedstawiła Piotra Łukasiewicza, charge d'affaires Polski na Ukrainie, który oskarżył tam POLAKÓW o zbrodnie na Ukraińcach?

Jako AMBASADORA.
To bzdura, bo Prezydent Nawrocki nie podpisał jego nominacji.

I słusznie.
Jest ANTYPOLSKIM PRZEBIERAŃCEM.

[Pan Cezary Krysztopa #BabiesLivesMatter @cezarykrysztopa]

@ZelenskyyUa I po co kłamiesz? Na 26 wniosków IPN z zeszłego roku pozytywnie rozpatrzyliście TRZY. I to nie na ekshumacje, a na prace poszukiwawcze. Na większość wniosków w ogóle nie ma odpowiedzi https://t.co/WXlsGxaoCx

[Karol Nawrocki @NawrockiKn]

11 lipca 1943 roku, w piękną, słoneczną niedzielę, Polacy szli do kościołów, by prosić Boga o miłość, miłosierdzie i dobrą przyszłość dla swoich rodzin. Zamiast modlitwy spotkała ich brutalna śmierć z rąk ukraińskich sąsiadów. Narzędzia gospodarstw domowych stały się narzędziami śmierci.

Upominamy się o pamięć o ofiarach, bo skala i barbarzyństwo tej zbrodni zostały z nami głęboko po dziś dzień. Upominamy się, aby niewiedza o zaginionych nie podważyła realności świata w XXI wieku. Pamięć trwa, buduje naszą przyszłość i musi zwyciężać na naszych oczach.

Dlatego nie chcemy i nie zgodzimy się na obecność w Polsce czerwono-czarnej flagi, pod którą zamknęła się ideologia ukraińskiego nacjonalizmu, odpowiedzialna za mordowanie polskich kobiet i dzieci oraz całych rodzin, skazując ojców na patrzenie na śmierć synów, a matki na śmierć córek.

Niech Pan Bóg da wieczny pokój i spokój wszystkim ofiarom ludobójstwa wołyńskiego!