در مورد انتخاب وزرا:
روشهای شورایی برای انتخاب وزرا در هیچ جا نتیجه خوبی نمیده، در ایران هم که اصلا عملی نیست.
واقعیت کار وزرا این است که توان تصمیم محدودی دارند و زمانشان هم بیشتر به امور سیاسی و رفع فشارها میگذره تا تصمیمات اجرایی.
پس به نظر معیارهای ایدهآل گرایانه اگر هم شدنی باشد، لازم نیست؛ نیازمندی حداقلی برای انتخاب وزرا از نظر من اینهاست:
- بطور واقعی برای نظر مردم اصالت و اهمیت قائل باشند
- شجاع باشند و بخصوص از نهادهای نظارتی نترسند. که لازمه این نترس بودن، علاوه بر ویژگی شخصیتیشان، این است که زمینه کار مشابه در گذشته داشته باشند و شبهات مالی و اخلاقی در موردشان وحود نداشته باشه که بعدا تبدیل به پاشنه آشیل آنها نشود
- اگر تخصص کافی ندارند (که لازم هم نیست داشته باشند) ذهن باز داشته باشند و شجاعت استفاده از مشاوران مختلف از خارج حاکمیت
- شخصیت شفاف، پاسخگو و مسئولیت پذیر داشته باشند
به نظرم همینها کفایت میکند برای ایران امروز ما.
@JZarif@drpezeshkian
باز هم رای میدهم و از منتخبِ نهایی، در حد بضاعتم مطالبه میکنم. نتیجهی اقداماتِ رئیس جمهور، مهم است، اما پاسخگو ماندن از آن مهمتر است.
امیدوارم #پزشکیان بر سرِ عهد بماند.
به نامِ #پزشکیان اما به قدرتِ صندوقِ رای، رای میدهم.
نگران، اما امیدوار به آیندهای که جوانان خواهند ساخت.
در مملکتی که انتظارِ خانهدار شدن در آن به ١۶٠ سال رسیده، خرید جت شخصی را آزاد میکنید تا چه کسانی آن را بخرند؟
راستی انقلابتان؛
انقلاب مستضعفان بود دیگه؟!
اولین بار است که خواهش میکنم مطلبی از من را باز نشر فرمایید:
۳۲ ایرانی، ۳۲ هموطن، ۳۲ انسان،۳۲ بیپناه در کمپ ترک اعتیاد سوختند و خاکستر شدند و هیچ از آنها نماند. هیچ! حتی یادی یا عزایی یا اشکی …
اعتیاد بهانه جالبی برای بیاعتنایی نیست.
پ.ن: ۱۲ آبان، لنگرود