dün sahilde teyzenin biri kavun ikram etti. bizimkilere "güzel hanımlar buyrun" derken bana dönüp "sen de yi oğlum yi" demesi... teyze memelerim ekrandan ağzına giriyor???
aşırı çekici bulduğum şeyler 1: bir yazarın herhangi bir kitabını ilk kez okuyan kişinin, "x yazarla nihayet tanıştım" demesi. bakın, sadece o yazarın yazdığı bir şeyi okuyup geçmiyor. onun edebi dünyasıyla da tanışıklık/iletişim kuruyor. maşallah böyle diyen kişiye.
bu insanlara bencil bile diyemiyorum çünkü kendilerinin de farkında değiller bence, kendilik hisleri de gelişmemiş. kendi duyguları dahil her şeye yabancılar. bir ortam gergin mi, ciddi mi, neşeli mi, hiçbir koşulda hiçbirinin farkına varamazlar.
şu hayatta beni en çok öfkelendiren şey çevresel farkındalığı olmayan insanlar. mesela bu insanlar kalabalıkta nerede duracaklarını bilmez, ya yolu kapatır ya da sürekli sağındaki solundakini sıkıştırır veya çarpıp durur. alan duygusu çocuklukta oluşurken bunları pas geçmiş.
gözlemleyin, aynı insanlar belirli bir ortamda nasıl davranması gerektiğini bilmez. mesela cenazede bile yüksek sesle ya da gülerek konuşur. toplantıda telefon sesini kısmaz. uygunsuz yerlerde uygunsuz laflar eder, ortamı asla okuyamaz.
avukata vekalet vermeye geldik arkadaş için. noterliğin olduğu iş hanını otel yapmışlar. "aa ben de kendi avukatıma burada vermiştim" deyiverdim... kısa bir sessizlik, üstüne kahkaha şelalesi. türkçemiz.