لطفا نذارین بیاینترنتی، گرونی و بیکار شدن آدمها فراموش بشه. نذارین گرداب عادیسازی رنج ما رو ببلعه. این وصل شدن با عذاب، عادی نیست. اینجا دیگه هیچچیز عادی نیست.
فکر کن اگر آخوند نبود، مردم بعد از تماشای فیلم از سینما رکس خارج میشدن و میرفتن خونه، ملوانهای سانچی برمیگشتن پیش خونوادهشون، ساختمون پلاسکو هنوز سرجاش بود، هواپیمای محیطزیستیها به کوه نمیخورد، هواپیمای اوکراینی تو کانادا فرود میاومد، بازار رشت هنوز سالم بود
عباس معروفی یه جا تو کتاب سالها�� بلوا نوشت؛
این زندگی چیزهای زیادی به من بدهکار است.
اما
مهمترینش
یک جوانیِ بدون رنج و نگرانی
در یک سرزمین آرام
است...!