[COMUNICADO] Fin do camiño europeo do Celta.
O Celta pon fin ao seu camiño na UEFA Europa League tras caer nos cuartos de final ante o SC Freiburg.
Péchase así unha aventura europea marcada pola ilusión, o compromiso inquebrantable de todo o equipo e, sobre todo, pola fermosa comunión cunha afección que sempre estivo ao seu carón.
Volver a Europa xa foi, en si mesmo, un gran logro. Un obxectivo construído durante a pasada tempada grazas ao esforzo dun grupo que nunca deixou de crer. Esta edición da Europa League permitiunos recoller os froitos dese traballo e reencontrarnos con esas noites que fan do fútbol algo especial. Abanca Balaídos volveu brillar como nunca, toda a cidade se envorcou co equipo e o escudo do Celta percorreu cada recuncho do continente.
Hoxe remata esta travesía, pero queda o orgullo por un equipo cargado de talento Feito na Madroa que nos lembrou cada día, en cada partido, que os soños se constrúen traballando, crendo e sentíndoos con tanta forza que ninguén poida arrebatárnolos. Eles, xunto co resto dos seus compañeiros que fixeron seus os valores celestes, representaron como se merece este club, dérono todo sobre o céspede e nunca, nunca, estiveron sós.
Porque, se alguén marcou esta aventura europea, fostes vós. En cada cidade, en cada estadio, sempre houbo unha bandeira, unha bufanda, un corazón celeste ou milleiros… lembrándonos que detrás deste equipo hai unha gran familia. Acompañástesnos por toda Europa e fixestes sentir a todo o plantel o orgullo e a responsabilidade de representar o celtismo. Por todo iso, o Celta quere darvos as grazas, de corazón, porque cada desprazamento, cada xesto de apoio e cada alento foron parte fundamental deste camiño.
Hoxe péchase unha etapa, pero o vivido non remata aquí. Todo o contrario. As bases seguen estando máis fortes ca nunca, cun equipo novo, con talento e con raíces que seguirán medrando na Madroa e que representan o presente e, sobre todo, o futuro deste club. Seguiremos mirando cara adiante orgullosos do construído e convencidos de que estes piares sosterán todo o que está por vir.
Porque as noites europeas volverán. E, cando o fagan, volveremos a vivilas xuntos.
Sempre Celta! 🩵
Aquí no somos de presumir de lo que no duele, somos de cicatrices compartidas.
Ser del Celta es esa cosa rara e inexplicable que te recorre el cuerpo cuando ves a un chaval de la casa, uno que hasta ayer cruzaba el puente o recorría kilómetros para entrenar con su mochila, o que recogía las pelotas de sus ídolos en Balaídos, dejándose la piel en el césped. Hasta el último aliento.
No es solo fútbol; es ver a uno de los tuyos, a alguien que siente el escudo como si fuera el apellido de su propia madre. Porque en este equipo, los canteranos no sudan la camiseta, la honran, como si cada carrera fuera una deuda de honor con su familia y con la nuestra.
Hablemos de las derrotas, que de eso sabemos un rato. Aquí hemos llorado, claro. Todos hubiéramos tirado.
Pero hay algo jodidamente “Celta” en caer y, antes de limpiarte el barro de las rodillas, ya estar preguntando cuándo es el próximo partido. Porque nuestra victoria es no rendirse nunca. Es esa "Oliveira dos cen anos" que retumba y te pone los pelos de punta, recordándote que somos raíces, que somos tierra y que somos mar.
Y luego está él. Iago. El que nos hace creer que lo imposible es solo una opinión. El que nos enseñó que se puede ser de los mejores del mundo siendo, simplemente, uno más de nosotros. El que dijo que volveríamos.
Pase lo que pase, aunque el marcador no acompañe, aquí nadie se guarda nada. Ni en el campo, ni en la grada. Porque ser del Celta es saber que nunca quedará una gota de esfuerzo por ahorrar, porque nos va la vida en ello.
Es una herencia que no se vende, un sentimiento que no se negocia.
Es nuestra forma de decirle al mundo que, aunque a veces toque sufrir, no cambiaríamos esta bendita condena por nada del mundo.
Porque somos del Celta.
“Las cosas para que sucedan, primero hay que soñarlas”
Hoy más que nunca 🩵 ¡Hala @RCCelta !
Ayer en Balaídos una amiga perdió una bufanda muy especial, ya que la acompaña desde su infancia y tiene significado especial. Fue al terminar el partido, cerca de sus asientos en Río Alto (Fila 1 Asiento 139,137,135) en área impar. POR FAVOR, DIFUNDIR @RCCelta@MCeleste1923 🤞🏼❤️
En realidad este niño ganó el domingo, pero aún es muy pronto para que se de cuenta.
Honor para él y para todos aquellos que le han inculcado el celtismo desde tan pequeño.
Hay cantera dentro y fuera del campo.
81.054,12€ de solidariedade cos nosos montes.
Entradas, doazóns por Bizum, dereitos de TV e camisetas que se transformarán en reforestación real nas zonas máis afectadas.
Fútbol que coida. Fútbol que reconstrúe.
Galicia, GRAZAS por facelo posible 💚
#XuntosContraoLume