بعضیها خیلی بیصدا کشته شدن. عکسهای قشنگ نداشتن. از شهرهای دور و محروم بودن. دوست یا حتی خانوادهای نداشتن که خاطراتشون رو زنده نگه داره. شاید حتی یه گوشی درست حسابی نداشتن که فیلم بگیرن یا زندگی هیچوقت تو موقعیت خاصی قرارشون نداده که بخوان ثبتش کنن.
من که میدونم نبض کون بعضیاتون داره میزنه برا گذاشتن یه استوری از لایف استایل تخمیتون ولی حداقل شرف داشته باشین و به احترام اون پدر مادری که جگر گوشه ش رواز دست داده یه چند روز درتو بزار
فکر اینکه دوماه دیگه همه چیز برگشته به حالت عادی ، در حالی خیلی از خانواده ها داغدارن بقیه در حال خوردن قهوهی ۷۰۰ تومنیِ ظهر جمعشونن قلب و مغزمو چرخ میکنه:))
اگه میخوای بدونی زندگی آیندت با یه پسر چطوریه ، به زندگی مادرش نگاه کن.
و اگه اون زندگی ای که میخواستی نبود ، در صورتی کنار بیا که بهت ثابت شه اون پسر کاملا با پدرش فرق داره.
چون زندگی تو قراره دقیقا زندگی همون مادر باشه.