hala daha 1923 cumhuriyeti diyor… beyefendi yıktılar onu. kaboğlu hoca veya kürtler yıkmadı, akp yıktı. koca bir rejim değişti. siz son 10 yılda bu rejim değişikliğine dair mücadelede ne yaptınız da soyut bir ilk 4 madde savunusu şovu yapıyorsunuz? kimin adamısınız açık olun.
İlk dört maddeyi de put yapmışsınız millete mama diye atıyosunuz. Sizin döneminizde boşaltıldı o maddelerin içi. Anayasanın temsil ettiği değerler bir bir parçalandıktan sonra bir kağıtta yazsa ne olur? Şimdi de sığırlar mama diye attığınızı yedi kesenizi biraz daha doldurun.
İstanbul Barosu seçimini kazanan Ümit Kocasakal: "Anayasamızın ilk dört maddesine olumluyu, olumsuzu bilmem, hiç kimse dokunamaz"
"Bizim mesleğimizi layıkıyla, yeminimize uygun bir vaziyette icra edebilmemizin bazı şartları var. Bir: 1923 Cumhuriyeti'nin taşıyıcı kolonlarının sağlam olması; bölünmez bütünlüğümüz, üniter yapımız, ulus devletimiz. İki: Cumhuriyetimiz ve onun hukuku. Üç: Hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı. Dört: Mesleki bağımsızlığımız ve onurumuz. Dolayısıyla bu vesileyle buradan sesleniyorum: Anayasamızın ilk dört maddesine olumluyu, olumsuzu bilmem, hiç kimse dokunamaz"
Genç arkadalar bilmez ama bu adamlar baroların başındayken akp otoriterliğe geçti, anayasayı ve cumhuriyeti delik deşik etti, bunlar da izlediler. Şimdi butlancılar, milliyetçiler ile ittifak kurup döndüler, cumhuriyet diyorlar. Vay halimize.
akp oyle bi kazanmis ki hani adamlae oyle bi basarmis ki turkiyede herhangi bi secim pkk teror orgutu mudur degil midir tartismasindan oteye gitmiyo..ulke koskocaman bi oguzhan ugur programina donustu..secil ben kafayi yiyorum
İstanbul Baromuzun Genel Kurulunda yaşanan istenmeyen görüntüler nedeniyle çok üzgünüz.
Baromuzun birleşmeye, birbirini anlamaya ve sonsuz bir dayanışmaya ihtiyacı var.
Mesleğimize yakışmayan bu görüntüler nedeniyle duyduğumuz üzüntüyü ifade ederken, hepimizin ortak sorumluluğunu da hatırlatmak isteriz.
Farklı düşüncelerimiz, farklı mücadele yöntemlerimiz olabilir. Ancak hepimizi bir araya getiren ortak bir mesleğimiz, ortak sorumluluklarımız ve savunmakla yükümlü olduğumuz değerlerimiz var.
Barolar ayrışmanın değil, dayanışmanın; çatışmanın değil, ortak mücadelenin adresi olmalıdır.
Ya dünya üzerinde mal baban dışında bir insan evladıyla tanışmamış bir şey görmemiş dünyayı tanıyamamış sığırın tekisin. Kes sesini artık siteyi esir aldın bomboş çürümüş fikirlerinle ya. Sg çocuk doğur istediğin gibi yetiştir mağaranda. Eşine sosyal medya verilmiş maymun gibisin
vatan olgusu basittir.
“aa benim evim var seninde evin var hadi bu evleri yabancılar almasın diye omuz omuza savaşalım”
yani vatan ne bayrak, ne din, ne dil ne de isimdir.
vatan; 2+1 ev, egea 1.6 multijettir. vatan emeklilikte rahat geçinebilmektir. gerisi boş şeyler
16 ay asteğmen olarak bedel ödemiş birisi olarak benim düşüncem bu vatandaştan çok farklı. Ama asıl problem şu... siyaset felsefesinin en temel sorunlarından birisi. Toplumun sağladığı faydalar eşit dağılmıyorsa, toplum uğruna üstlenilen ölüm riski nasıl adil dağıtılabilir? Bu muhabbet "aynı gemi içerisindeyiz" mevzusuna gelebilir. Ama aynı insandan yalnızca başka insanların mülkiyetini, ekonomik çıkarlarını veya siyasi iktidarını koruması isteniyorsa ahlaki gerekçe çok daha tartışmalıdır.
Bir devlet vatandaşından gerektiğinde ölmesini isteyebiliyorsa, o vatandaşın yaşarken insan onuruna yakışır bir hayat sürmesini sağlamak konusunda ne kadar sorumluluk üstlenmelidir?
Çünkü toplumsal sözleşme yalnızca vatandaşın devlete borçlarından oluşmuyor. Devletin de vatandaşa karşı yükümlülükleri var.
Peki, baba ocağı zaten olmayan bir adam neyi savunacak? Evi yok, ailesi yok, mülkü yok. Üstelik yaşadığı toplum ona insanca yaşayabileceği bir gelecek de sunmuyorsa, hangi gerekçeyle hayatını ortaya koyması istenebilir? Bu soruya yalnızca vatanseverlik veya şehitlik üzerinden cevap vermek yeterli değil.
insanın koloniden ayrıldığı yer tam da burası.
Toplumun hayatta kalması ile bireyin hayatta kalması her zaman aynı çıkar değil. sorgulamamız gereken asıl mesele şu: "Bir insanın kendi hayatını yaşama hakkı ile toplumun o hayattan fedakarlık isteme hakkı çatıştığında, sınırı kim belirleyecek?"
Milliyetçilik, ortak kader ve dayanışma düşüncesinden uzaklaşıp yalnızca bayrak, slogan, hamaset ve itaat beklentisine indirgenirse önemli bir çelişki ortaya çıkıyor. Barış zamanında yurttaşa ortak refahtan pay vermeyen bir düzen, savaş zamanında ondan ortak kader adına hayatını isteyebilir mi? Böyle bir ortamda hepimiz aynı gemideyiz söylemi, geminin farklı bölümlerinde yaşayan insanlar için aynı anlamı taşımayabilir.
Beni en rahatsız eden de şu : Milliyetçilik bireylerin ortak çıkarlarından doğduysa, zamanla bireylerin çıkarlarını ikinci plana iten, kendi başına korunması gereken bir üst kimliğe mi dönüştü?
Kısacası bu adamı zorbalamadan önce çok uzun süre düşünmemiz ve çözmemiz gereken ayrıntılar var.
Gençler aidiyetsizleşiyor diye bas bas bağırıyoruz umursayan bir parti bile yok. Bu topraklarda koruyacak bir şeyi bulunmayan, geleceğini düşünemeyen, başını sokacak bir evi elini tutacak bir eşi olmayan milyonlarca genci milliyetçi laflarla elinizde tutamazsınız. Tutamıyorsunuz.
Vatan’ı topraktan ve mülkten bağımsız uhrevi bir konuma getirmeye çalışmanız anlaşılır çünkü elimizde hiçbir şey yok. Vatan tam olarak benim sahip olduğum toprak ve üzerindeki egemenliğimdir. Tarih boyunca da böyledir. Bugün çoğumuzun ne bir avuç toprağı ne de egemenliği var.
Bu videoya hak verilmesini çok yanlış buluyorum. Evet mutsuzuz, ikinci sınıf vatandaş gibi muamele gördüğümüzü hissediyoruz. Bir rejim altında yaşıyoruz. Gene de videodaki akıl yürütme ve kanıtlar yanıltıcıdır. Kendinizi zehirlemeyin.
Kimse bir dönüm arsa için, araba için ölmez.
Vatansızlık başınıza gelebilecek en kötü şeylerin başında yer alır. Arabanız, eviniz olmasa da vatanda yaşarsınız. Vatanınız yoksa boşlukta kalırsınız. Yasal tanımınız yok olur. Yaşamınız psikolojik bir korku ve gerilim filmine dönüşür. Göçmen ailelere sorun anlarsınız.
Gerzekliğinizi uydurduğunuz sosyal deney zırvası arkasına saklamaya çalışmanız acınası. Senin bir eğlence ürününe tetiklenip yok edilmesini istemen = düşünce özgürlüğü. İnsanların bunun aptallığını dile getirmesi = linç kültürü. Aynen aynen
Sosyal deneyimiz bitmiştir.
Sonuç: Linç kültürü > İfade özgürlüğü.
Toplumumuzun özeti budur.
“Gelin, ifade özgürlüğünü savunalım.” desek on kişi bulamayız. Ama “Gelin, birini linç edelim.” desek bin kişi koşa koşa gelir.
Fikir beyan ettiğini düşünenlerin ekseriyeti, aslında içlerinde biriktirdikleri ezilmişliği ve kini kusmaya geliyor.
Onları da bir yere kadar anlıyorum. İktidara ve yakın çevresine ses çıkaracak cesareti kendilerinde bulamadıkları için bu eksikliklerini tehlikesiz gördükleri insanlara saldırarak gidermeye çalışıyorlar. Güçlüye susup güçsüz gördüğüne saldırmayı da fikir özgürlüğü zannediyorlar.
Avukatlık mesleğine özel bir kinle saldıranlara gelirsek...
Bunların yüzde 50'sine avukat olma imkanı versek koşa koşa avukat olmak isterler. Haliyle eleştirilerinde samimi değiller.
Diğer yüzde 50'nin çoğunluğu ise ne avukatlığın ne olduğunu doğru düzgün anlamış ne de kendi içinde tutarlı bir düşünce geliştirebilmiş.
İçlerinden bazılarını çok yakından tanıyorum. Avukatlara duydukları kinin sebebini de gayet iyi biliyorum: Avukatlar onların gerçek yüzünü biliyor.
Bu durum onlarda ciddi bir rahatsızlık oluşturuyor.
Ülkede yıllardır her türlü eğlence toplumun ahlakını bozuyor gerekçesiyle cezalandırılıyor. Bunun tek yanıtı bu kadar kolay ahlakı bozulan toplumu sikeyimdir. Bizim itibar da o hesap.
Acilen bu filme müdahale edilmesi lazım. Bu bir sanat eseri değil, bir mesleğin itibarına aynı zamanda adaletin sağlıklı işleyişine saldırıdır. @barolar
Kanka siz kültürü sizin çocukluğunuzda olan şeyin hala devam edip etmemesiyle ölçmeyi ne zaman bırakırsınız takribi? Ömrünüz ve yaşadığınız hayatlar o kadar değerli değil. Sizde iz bırakmış bir şey genel toplamda hiç varolmamış olabilir.
Öyleydin ve belli ki hala salaksın be kanka. Devlet, en iyi üniversitesindeki öğrencileri karnını doyurmak için rezil işler yapmaya zorunlu bırakıyorsa o öğrenciler o devlete gelecek olamaz. Keza olmuyor da. Devletin geleceğini bok götürüyor.
@sualpzel Devlet sana bakmak zorunda mı ? Biz salak mıydık hem okuyup hem çalıştık ? Durumun iyi değilse çalışıp okuyacaksın. Bir de haklıymış gibi hala savunuyorsunuz…!
Kapital çocukların okullarda öldürülmesini değiştirmek yerine çocuğunuzun okulda öldürülebileceği ihtimalini normalleştirip size kurşun geçirmez çanta satmaya çalışacak kadar ahlaktan yoksundur