اکانتم رو امشب کلا میبندم و بهصورت برگشتناپذیر ترک توییتر میکنم. خواستم خدافظی کنم گلهای داوودی. امیدوارم طنز، خرد و مسیرم از بین نمیره و بیشتر بهعنوان یه مکتب بهم نگاه کنید، تا یه فرد. :))
مراقب باشید. اتوبوس :*
شاید بزرگترین مزیت دوستی با من این باشه که احتمالاً فقط خوشحالیامو باهاتون تقسیم میکنم. چون غموغصههامو همیشه تنهایی تحمل میکنم؛ و نمیتونم دیگری رو بهشون راه بدم. در واقع چسناله نخواهید شنید.