denedin. her seye ragmen ve tüm gücünle. olur mu olmaz mi bilmiyorsun. tek bildigin sey cabaladigin. görmezden gelme bunu. küçük de görme. elinden bu kadari geldi diye kendini harap etme. sana önce sen lazimsin. baris aynada gördügünle.
“ben bu kadarım, dünya da bu kadar” diye kabul edince her şey nasıl da hafifliyor ve serinliyor ya. ellerimizi yakamızdan çekelim de oraya çiçeklerin iliştiğini seyredelim nihayet.
hayat bazen insanı geri çekilmeye zorlar ama geri çekilmek her zaman vazgeçmek değildir. dinlenir, toparlanır, eksiklerini tamamlar ve yeniden yürürsün.
Kalben bir konserinde diyor ki; “hayatta hiç yaralanmayacaksınız demeyi çok isterdim, kimseyi yaralamayacaksınız demeyi de, ama ikisi de olacak, önemli olan yaralarınızı gören yaralarınızı öpen, yaralarınızı iyileştirme gücü olmasa da yanınız da olan insanlarla çevrelenmenizdir”