Kemal Basmacı, sen binlerce eşya topladın, koca bir müze kurdun ama yanı başındaki kadının o cümlesini duymadın:“Küpemi bile fark etmedin.”
Bazen en çok seven değil, en az gören kaybeder. Videodaki o puslu hava tam olarak bu hayal kırıklığının özeti.
2021’de bebeği kuvöze alıyorlar. İnsanlıktan nasibini almamış bu vicdan yoksunu 14 dakika boyunca şiddet uyguluyor. Başına defalarca vuruyor, bacağını çekiştirirken kırıyor. Tam 5 gün kırık bacakla kalıyor, müdahale edilmiyor. Anne bebeğin doğduğunda sağlıklı olduğunu söylüyor. Herhangi bir doğumsal engel veya ciddi sağlık sorunu yokmuş. Düşük doğum ağırlığında olduğu için kuvöze alınmış. Anne baba bebeklerinin engelli olduğundan kuvözden çıktığında haberdar oluyor. 3 yıl kuvözde neler olduğunu bilmeden büyütüyorlar çocuklarını. Aile 2024’de açılan kamu davası sonucu öğreniyor yavrularının darbedildiğini. Hemşire hastane ortaklığı ile elele verilerek bir bebek engelli bırakılıyor. Ödül gibi bir 3 yıldan söz ediliyor. Bir aileye ömürlük acı bırakmanın bedeli 3 yıl deniyor. Savunmasız bir cana kastetmenin yaptırımı 3 yıl. Delirmemek işten değil.
Biz şimdi kime güveneceğiz? Kurumunun adı lekelenmesin diye personelini kayıran sağlık sistemine mi, 5 günlük yavrunun yaşam hakkını savunamayan hukuk sistemine mi?