On 25 March, Greece does not simply mark independence.
It marks the moment it refused to disappear.
Nations do not disappear when they are conquered.
They disappear when they begin to think, speak, and remember in the language of those who conquered them.
Greece is the opposite case.
Empires did not fail to control Greece.
They failed to replace it.
Language endured.
Memory endured.
Identity endured.
And eventually, the state followed.
25 March is not only a national day.
It is a decision point in history.
Continuity over adaptation.
Memory over convenience.
Identity over survival on someone else’s terms.
This is not only a Greek story.
It is also ours.
The Jewish people did not return to history.
They refused to exit it.
Across centuries, without sovereignty, without power,
the same elements were guarded until power could be rebuilt.
In the Eastern Mediterranean, this is not heritage.
It is doctrine.
There is no margin for forgetting who you are.
Those who forget, disappear.
Those who remember, and organise power around that memory, remain.
Χρόνια πολλά, Ελλάδα.
From Israel.
Αυτός είναι ο 19χρονος παλαιστής Σαλέχ Μοχαμάντι, τον οποίο το τρομοκρατικό καθεστώς του Ιράν εκτέλεσε.
Αυτοί είναι οι μουλάδες : βάρβαροι τρομοκράτες, πρόθυμοι να σφάξουν τον ίδιο τους τον λαό για να διατηρήσουν την εξουσία τους.
Δεν υπάρχει καμία μετριοπαθής εκδοχή αυτού του καθεστώτος, όπως ισχυρίζονται οι απολογητές του στη Δύση.
➡️ Τις παράνομες εισβολές λαθρομουσουλμάνων τις είπαμε “προσφυγικές ροές”.
➡️ Τον πατριωτισμό τον εξισώσαμε με τον ναζισμό.
➡️ Το να θίγεις την παχυσαρκία το είπαμε body shaming.
➡️ Το να εξωτερικεύει, να διαφημίζει και να επιβάλει με την συμπεριφορά του ο καθένας την ανωμαλία του το είπαμε δικαιωματισμό & συμπερίληψη.
➡️ Το να σηκώνεις την Ελληνική σημαία το είπαμε φασιστικό ενώ το να ανεμίζεις την Παλαιστινιακή προοδευτικό.
➡️ Το να πεις ότι ο Πακιστανός κι ο Αφγανός παντρεύονται μικρά κορίτσια, βιάζουν γυναίκες και είναι έτοιμοι να σε σφάξουν στο όνομα του Αλλάχ το είπαμε ρατσισμό.
➡️ Είπαμε μιλιταριστικές τις παρελάσεις που τιμούν τους αγώνες για την πατρίδα και δημοκρατικές αυτές των κόκκινων φασιστών με τα καδρόνια για το Πολυτεχνείο.
➡️ Βαφτίσαμε φως τα gay pride και σκοταδισμό την Ορθόδοξη πίστη.
➡️ Κάναμε τα σχολεία χώρους εκτόνωσης των παιδιών που βγήκαν από σπίτια χωρίς όρια & αγωγή.
➡️ Κάναμε τα Πανεπιστήμια αριστερές γιάφκες.
➡️ Εξαφανίσαμε την αξιοκρατία γιατί το βόλεμα σε θέσεις δημοσίου μέσα από πολιτικά κονέ το βαφτίσαμε επιτυχία.
➡️ Την αξιολόγηση δημόσιων υπαλλήλων & υπηρεσιών, τους ελέγχους, την εφαρμογή των νόμων και των κανόνων την είπαμε χούντα.
➡️ Κάναμε ήρωες τον Γρηγορόπουλο, τον Φύσσα, τον Ζακ και τον Κουφοντίνα και ξεχάσαμε τον Κολοκοτρώνη, τον Μακρυγιάννη, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παπαφλέσσα, τον Παπάγο, τον Δαβάκη, τον Μητραλέξη και άλλους πολλούς που έχυσαν αίμα για την πατρίδα από το 1821 μέχρι το 1940.
Και κάποιοι ακόμα βλέπουν χούντες στον ξύπνιο τους και αναρωτιούνται για το χάλι της κοινωνίας και της χώρας.
Λάθος ιδέες, λάθος πρότυπα, λάθος νοοτροπία, λάθος αντίληψη, λάθος όλα…
Θυμάστε τον Ιρακινό που είχε επιτεθεί σε οδηγό του μετρό και ο κ.Πλεύρης μας έλεγε ότι θα απελαθεί;
Οχι μόνο δεν απελάθηκε αλλά έκλεψε και έναν σκυλάκι από μια οικογένεια!
Ο μαγαζάτορας (Ινδός Σιχ) Harman Singh Kapoor, είναι ιδιοκτήτης του ινδικού εστιατορίου Rangrez στο Λονδίνο (περιοχή Hammersmith/Fulham Palace Road). Το εστιατόριο λειτουργούσε 16 χρόνια. Όμως ο ιδιοκτήτης είχε μια ταμπέλα στο μαγαζί του "Περήφανοι που δεν πουλάμε χαλάλ". Στην, υποτίθεται, φιλελεύθερη Αγγλία μπορείς να πουλάς ό,τι θες, να είσαι περήφανος για τις επιλογές σου και να το δηλώνεις δημοσίως. Ένα κατάστημα για vegans μπορεί να γράφει "περήφανοι που δεν πουλάμε ζωικά προϊόντα" χωρίς να θεωρηθεί αυτό πρόκληση κατά των κρεατοφάγων, και μια παρέλαση gay pride δεν θεωρείται πρόκληση εναντίον των straight.
Όμως οι μουσουλμάνοι της περιοχής αυτό το θεώρησαν... βλασφημία. Επί χρόνια τον απειλούσαν και βανδάλιζαν το μαγαζί του. Μέχρι που δεν άντεξε και ανακοίνωσε ότι το κλείνει, αναφέροντας τους λόγους που τον οδήγησαν σ' αυτή την απόφαση..
Αυτό εξόργισε ακόμα περισσότερο τους μουσουλμάνους. Τον Ιανουάριο προκάλεσαν σημαντικές φθορές και πυροβόλησαν το αυτοκίνητό του και βανδάλισαν το σπίτι του. Η οικογένειά του (συμπεριλαμβανομένων των παιδιών) αναγκάστηκε να κρυφτεί για μέρες.
Χθες (14 Μαρτίου 2026) πάνω από 100 άτομα περικύκλωσαν το μαγαζί , μπλόκαραν την είσοδο, φώναζαν, κάποιοι πέταξαν αυγά, και απειλούσαν ότι θα σκοτώσουν τον ιδιοκτήτη και θα βιάσουν τη γυναίκα και τα παιδιά του. Ο ιδιοκτήτης κάλεσε την Μητροπολιτική Αστυνομία (του Λονδίνου), για να τον προστατέψει και να συλλάβει τους τραμπούκους. Ξέχασε όμως ότι το αφεντικό της Αστυνομίας είναι ο μουσουλμάνος δήμαρχος που έχει μετατρέψει το Λονδίνο σε τριτοκοσμική χαβούζα. Πήγαν λοιπόν οι αστυνομικοί και αφού παρακολούθησαν διακριτικά όλο το μπούλινγκ των πιστών της θρησκείας της αγάπης κατά του ιδιοκτήτη, στο τέλος έκαναν το "καθήκον" τους: συνέλαβαν τον ιδιοκτήτη για την... προκλητική και ισλαμοφοβική πινακίδα!
Ενσωματωνόμαστε.
Αυτό το "πράμα" από το Σουδάν σκότωσε μια 27χρονη Αγγλίδα ανευ λόγου και αιτίας χτυπώντας τη 23 φορές με κατσαβίδι, ενώ μετά καταγράφηκε να γελάει και να χορεύει. Σκεφτείτε πόσοι τέτοιοι φτάνουν καθημερινά στην Κρήτη και σκεφτείτε τους δίπλα στα παιδιά σας.
Η Ευρώπη γράφει τη δική της δυστοπία. Στη βόρεια Αγγλία, δημοτικά συμβούλια των Εργατικών έδωσαν οδηγίες σε σχολεία να προσέχουν ακόμη και τις παιδικές ζωγραφιές - γιατί μπορεί να θεωρηθούν «ειδωλολατρικές» ή «βλάσφημες» σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο της Σαρία! Και το πιο εξοργιστικό είναι ότι όλα αυτά παρουσιάζονται ως “πρόοδος”.
ΤΑ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ ΚΑΙ ΚΤΗΝΩΔΗ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΟΘΩΜΑΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΑΝ ΓΙΑ ΣΧΕΔΟΝ 400 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ
Η ελευθερία που απολαμβάνουμε σήμερα πληρώθηκε με αίμα και πόνο. Ας μη γελιόμαστε με αφηγήματα περί ειδυλλιακής συνύπαρξης που προσβάλλουν τη μνήμη των προγόνων μας. Η μελέτη της εθνικής μας ιστορίας δεν είναι προαιρετική· είναι η μόνη μας ασπίδα απέναντι στην επανάληψη των ίδιων τραγικών λαθών.
-Το βασανιστήριο με το τσιγκέλι
Το τσιγκέλι για πολλά χρόνια χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς ως εργαλείο βασανισμού και εκτελέσεων. Το τσιγκέλι κατασκευαζόταν με χοντρά μαδέρια και έμοιαζε με πύργο. Πάνω του κρέμονταν τσιγκέλια διαφόρου μήκους που κρέμονταν με την μύτη προς τα πάνω. Οι κρατούμενοι, συνήθως ραγιάδες, ήταν γυμνοί με δεμένα σφιχτά τα χέρια και τα πόδια και με την βοήθεια των σκοινιών τους άφηναν πάνω στην μύτη από τα τσιγκέλια. Πολλές φορές ο αργός θάνατος ερχόταν ύστερα από τρεις ημέρες.
-Ουρά αλόγου
Έβαζαν σιγά σιγά ουρά αλόγου στον πρωκτό του θύματος και την τραβούσαν απότομα. Λόγω της μορφής της ουράς, βγαίνοντας έβγαζε και αρκετά κρέατα από το θύμα. Η ίδια πρακτική εφαρμοζόταν και στον οισοφάγο.
-Βαρέλι
Έβαζαν τον ραγιά σε βαρέλι ή σε προκατασκευασμένο λάκκο και τον έβαζαν να φάει πάρα πολύ. Το θύμα μη μπορώντας να αφοδεύσει, άρχιζε εντέλει να αφοδεύει μέσα στο βαρέλι ή στον λάκκο όπου βρισκόταν και τότε άρχιζε να σαπίζει και ο ίδιος.
-Κλείσιμο σε σπηλιά και κάπνισμα
Έκλειναν έναν ή περισσότερους ενόχους σε σπηλιά και ακολούθως διασφάλιζαν τον θάνατο τους δια της πρόκλησης καπνού μέσα στην σπηλιά.
-Βγάλσιμο ματιών με πυρακτωμένα σίδερα
-Σπάσιμο χεριών και ποδιών και ρίξιμο καυτού ξυδιού στα μάτια
-Αναμονή μέσα σε λάκκο με αλάτι
Το θύμα αφηνόταν για μέρες μέσα σε ένα λάκκο με υγρό αλάτι και ακολούθως τον έριχναν σε κρύο νερό. Αυτό προκαλούσε πρήξιμο των κυττάρων και σοκ.
-Δέρμα καμήλας
Έβαζαν δεμένο τον ένοχο κάτω από τον ήλιο και του έβγαζαν τα μαλλιά. Ακολούθως έλιωναν πάνω στο κρανίο του δέρμα καμήλας ή κατσίκας που κολλούσε εκεί. Καθώς μετά οι τρίχες του δεν μπορούσαν να βγουν, στρέφονταν προς τα μέσα του κρανίου και όταν έφταναν στον εγκέφαλο, επερχόταν και ο θάνατος.
-Φάλαγγα – ραβδισμοί
«Είδα έναν Αρβανίτη στρατιώτη να υποβάλλεται στην τιμωρία του φάλαγγα. Τον είχαν ξαπλώσει ανάσκελα στο δρόμο, κρατούσαν το δοκάρι από τις δύο άκρες και δύο άλλοι τον χτυπούσαν στα πέλματα με μικρά ραβδιά. Επειδή η τιμωρία δεν ήταν βαρειά δεν είχαν αφαιρέσει τα παπούτσια του. Ο στρατιώτης έβγαζε σπαραχτικά ουρλιαχτά και διάφορες κραυγές «μπό, μπό, μπό» που επαναλαμβάνονταν με απίστευτη ταχύτητα. Αλλά τα φοβερά ξεφωνητά πόνου δεν ενοχλούσαν διόλου τον μπουλούκμπαση που καθόταν σε μία πέτρα και παρακολουθούσε αδιάφορος και ανέκφραστος τα βασανιστήρια καπνίζοντας το τσιμπούκι του. Μόλις συμπληρώθηκαν 100 χτυπήματα τον άφησαν». (Μαρτυρία Άγγλου περιηγητή).
Ο μοναχός Urbano de Rarigi έγραφε για τη μέθοδο αυτή τον 17οαιώνα: «Αυτό το άτυχο νησί [Σύρος] κατατυραννείται από τους κουρσάρους, Φράγκους και Τούρκους…. Οι Τούρκοι αποκαλούν τους νησιώτες «τσαουσάν» (λαγούς) επειδή τρέχουν πανικόβλητοι μόλις αντικρίσουν πλεούμενο. Όσους αιχμαλωτίζουν, τους βασανίζουν με φάλαγγα για να μαρτυρήσουν που έχουν κρύψει τα χρήματά τους».
👇
Τελευταία η Τουρκική προπαγάνδα προσπαθεί να παρουσιάσει την Οθωμανική αυτοκρατορία ως ένα πολιτισμένο κράτος, που ανεκτικό προς τους κατακτημένους βοηθούσε στην ανάπτυξη και την ευζωία τους. Εκείνοι όμως ήταν αχάριστοι και επαναστάτησαν!
Ορίστε περιγραφές από Ευρωπαίους περιηγητές που περιγράφουν μέρος από την Τουρκική βαρβαρότητα!
-Παλούκωμα
Ο Άγγλος περιηγητής Henry Blount to 1636 είδε στις πλατείες των χωριών και πόλεων της Θράκης το σύμβολο της τουρκικής τυραννίας: «Άκουσα πολλούς Τούρκους να καυχώνται ότι έχουν θεϊκή εντολή να διοικούν τα άλλα έθνη με σιδηράν ράβδον. Σε πολλές περιοχές της Τουρκίας, Σκλαβουνία, Βοσνία, Ουγγαρία, Μακεδονία και Θράκη, ο θηριώδης αυτός λαός τοποθετεί σε δημόσια μέρη ένα σιδεροπάλουκο για τρομοκρατία».
Στην Κωνσταντινούπολη του 18ου αιώνα, ο Γάλλος περιηγητής Pitton de Tournefort παρακολούθησε το παλούκωμα: «Ξαπλώνουν μπρούμυτα το θύμα αφού του δέσουν τα χέρια πίσω, βάζουν στη ράχη του ένα σαμάρι γαϊδάρου και κάθονται πάνω δυο βοηθοί του δημίου για να το ακινητοποιήσουν εντελώς. Ένας άλλος του κρατάει με τα δυο χέρια το κεφάλι κολλημένο στη γη. Τέταρτος βοηθός του δημίου σχίζει με ένα ψαλίδι το πίσω μέρος του βρακιού του θύματος. Τότε ο δήμιος μπήγει το παλούκι, μια ξύλινη σούβλα όσο πιο βαθιά μπορεί. Ύστερα παίρνει ένα ξύλινο σφυρί και χτυπάει το παλούκι ώσπου η μυτερή άκρη να βγει στο στήθος. Ανασηκώνουν έπειτα ορθό το παλούκι και το καρφώνουν στο χώμα. Κι όσο βασανίζεται ο δύστυχος οι τούρκοι τον περιγελούν, τον μυκτηρίζουν και τον καλούν να γίνει μουσουλμάνος».
Ο γνωστός Γάλλος περιηγητής Pouqueville ιστορεί και το τραγικό τέλος του αρματωλού Θύμιου Βλαχάβα από τη Θεσσαλία, ύστερα από τον άτυχο ξεσηκωμό του 1808. Τον είδε στα Γιάννενα δεμένο πάνω σ’ ένα στύλο στην αυλή του Αλή πασά «πιο γαλήνιος από τον τύραννο που απολάμβανε το μαρτύριό του με κοίταζε με βλέμμα ατάραχο λες και ήθελε να με κρατήσει μάρτυρα στο θρίαμβο της υπέρτατης ώρας του. Δέχτηκε χωρίς να βογγίξει και χωρίς να παραπονεθεί τα χτυπήματα του δημίου. Και τα μέλη του που σύρονταν στους γιαννιώτικους δρόμους έδειχναν στους έντρομους Έλληνες τα λείψανα του τελευταίου καπετάνιου της Θεσσαλίας».
-Κόψιμο του χεριού
Το 1764 στάλθηκε στην Ελλάδα αποστολή ερευνητών με επικεφαλής τον νεαρό αρχαιολόγο Richard Chandler. Ο Chandler καταγράφει ότι βλέπει και ότι ακούει: για τα ήθη και έθιμα των Ελλήνων, την ενδυμασία, τη διοίκηση, την οικονομία, τις παραδόσεις και δεισιδαιμονίες, την ψυχαγωγία και μεταξύ άλλων παρατηρεί: «Αλλά όσο πιο πολύ καταπιέζονται [οι Έλληνες] τόσο πιο ευλύγιστοι γίνονται. Η ανάμνηση του φάλαγγα και των εξευτελισμών αλλά και η τιμωρία που περιμένει όποιον θα τολμήσει να σηκώσει χέρι στον αφέντη του, δηλαδή το κόψιμο του χεριού του, εξηγεί τη στάση τους μπροστά στον Τούρκο. Μ’ όλα αυτά ο χαρακτήρας τους είναι ανήσυχος και οι ραδιουργίες δίνουν και παίρνουν, με αποτέλεσμα να είναι πάντοτε διαιρεμένοι».
-Αλυσοδεμένοι
Το 1739 ο Άγγλος περιηγητής Richard Pococke ταξίδεψε στην Ελλάδα και μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, διασχίζοντας το φαράγγι της Σαμαριάς, έφτασε στα Χανιά. Στο δρόμο είδε έξη – εφτά Έλληνες «με βαρειές αλυσίδες στο λαιμό», τιμωρία γιατί δεν πλήρωναν τον καθιερωμένο φόρο για τα όπλα τους, μισή κορώνα. Ισχυρίζονταν όλοι ότι δεν είχαν όπλα.
-Το κεφάλι στα σκέλια του
To 1810 o Βρετανός αρχαιολάτρης John Hobhouse είδε στην Πόλη έναν κρεμασμένο 'Ελληνα. Το κορμί ήταν σκεπασμένο αλλά τα πόδια και τα χέρια ακάλυπτα. Φαίνονταν τα σημάδια από τα βασανιστήρια, κάψιμο και χτυπήματα. Το κεφάλι του κρεμασμένου είχε τοποθετηθεί ανάμεσα στα σκέλια του. Ήταν η έσχατη εκδήλωση εξευτελισμού που εφαρμοζόταν μόνο στους ραγιάδες.
-Η ταπείνωση του ραγιά
Στο Άργος ένας Βρετανός περιηγητής ο Hughes, έφιππος με Τούρκο συνοδό, βρέθηκε μπροστά σε ένα φορτωμένο με φρύγανα γάιδαρο ο οποίος έπιανε τη μέση του δρόμου. Ενώ οι ταξιδιώτες παραμέρισαν να περάσει ο γάιδαρος, ο Τούρκος συνοδός θεωρούσε υποτιμητικό να παραμερίσει για να περάσει το ζώο ενός ραγιά και έτσι έπεσε καταπάνω του, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει στον 'Ελληνα που ακολουθούσε το φορτωμένο γάιδαρο του. Χίμηξε πάνω του και με το ρόπαλό του τον χτύπησε επανειλημμένα στο κεφάλι. Αίματα άρχισαν να τρέχουν. Ο δύστυχος όμως Έλληνας δεν τόλμησε ούτε να σκούξει ούτε να διαμαρτυρηθεί. Ήξερε ως ραγιάς πως στην παραμικρή εκδήλωση δυσαρέσκειας ο Τούρκος τα τραβούσε το σπαθί ή την πιστόλα του.
👇
ΑΠΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ.....
Μετά από επίσκεψη σε σχολεία της Ιταλίας (Erasmus), η σύγκριση με την ελληνική πραγματικότητα είναι σοκαριστική. Ρώτησα τους Ιταλούς συναδέλφους πώς καταφέρνουν τέτοια υποδειγματική πειθαρχία. Η απάντηση ήταν μια γροθιά στο στομάχι της δικής μας νοοτροπίας:
🇮🇹 Τι ισχύει στην Ιταλία (Το μοντέλο της ευθύνης):
Η διαγωγή είναι βαθμός (Voto in Condotta): Η συμπεριφορά αξιολογείται με 10. Αν ένας μαθητής πάρει κάτω από 6 (ή 5 ανάλογα τη βαθμίδα), μένει στην ίδια τάξη αυτόματα, ακόμα και αν έχει 20 στα Μαθηματικά.
Η επανάληψη τάξης δεν είναι ταμπού: Η "bocciatura" (το να μείνεις στάσιμος) θεωρείται δίκαιη συνέπεια της ασέβειας προς το σύνολο.
Προστασία της πλειοψηφίας: Το δικαίωμα του ενός να κάνει φασαρία σταματά εκεί που ξεκινά το δικαίωμα των 25 άλλων να κάνουν μάθημα.
🇬🇷 Τι ισχύει στην Ελλάδα (Το μοντέλο της ασυδοσίας):
Η διαγωγή είναι διακοσμητική: Ο χαρακτηρισμός της διαγωγής δεν έχει καμία απολύτως επίπτωση στην προαγωγή του μαθητή. Είναι ένας "τύπος" χωρίς ουσία.
Ασυλία στη συμπεριφορά: Μια μικρή μειοψηφία μαθητών μπορεί να διαλύει καθημερινά το μάθημα, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία πραγματική συνέπεια που να τους σταματά.
Φόβος για την ποινή: Έχουμε βαφτίσει την πειθαρχία "αυταρχισμό" και αφήνουμε τους εκπαιδευτικούς αβοήθητους απέναντι στην επιθετικότητα.
Το συμπέρασμα είναι απλό:
Όσο στην Ελλάδα η κακή διαγωγή δεν "κοστίζει" τίποτα στον μαθητή, η κατάσταση θα χειροτερεύει. Στην Ιταλία κατάλαβαν ότι αν δεν σεβαστείς τους κανόνες του σχολείου, δεν είσαι έτοιμος να προχωρήσεις στην επόμενη τάξη.
Εμείς πότε θα αποφασίσουμε να προστατέψουμε το δημόσιο σχολείο και τους μαθητές που θέλουν να μάθουν;
Οι Σκοπιανοί,που επέλεξαν ελληνικό όνομα για τη χώρα τους,έχουν Έλληνες ήρωες,έχουν κατακλέψει την ελληνική Ιστορία,στόλισαν τις πλατείες με ελληνικά αγάλματα και τη σημαία τους με ελληνικά σύμβολα,αυτοί που μιλούν βουλγαρικα,λένε ότι οι αρχαίοι Έλληνες αντέγραφαν τους Αιγύπτιους
The Iranian women’s national football team refused to sing the anthem of the Islamic Regime. Tonight. At the opening match of the Asian Cup. In front of the entire world.
So, to all liberal Western women:
Watch and learn.
THIS is what real feminism looks like.