Öğretmenler tatile girmiş.
Kafayı kırmak üzere olan bir grup var.
Öyle öfkeliler, öyle nefret dolular ki...
Nedenini anlamak mümkün değil.
Sanki öğretmen tatil yapmasa kendi hayatları güzelleşecek.
Sanki öğretmenin dinlendiği gün kadar kendi ömürlerinden eksilecek!
Birbirimizin üç kuruş maaşına, iznine, küçücük kazanımına göz dikmiş durumdayız.
Daha kötüsü de var.
Evde kendi çocuğuyla birkaç gün ilgilenmekten yakınan, okulların açılacağı günü iple çeken insanların öğretmenlerin tatiline öfkelenmesi...
Çocuğuna bakmak zor geliyor ama başkasının otuz çocuğa bakmasını küçümsüyor.
Bana hastasını acile getirip yatırdıktan sonra bir daha uğramayan bazı hasta yakınlarını hatırlatıyor bu durum.
Hastanın neye ihtiyacı var, nasıl, iyi mi, kötü mü diye arayıp sormayanları...
Üç gün evde bakmak istemeyenleri...
Ama hasta kaybedildiğinde feryat figan ortalığı ayağa kaldıranları...
“Benim canım! Benim ciğerim yandı!” diye bağıranları...
Çocuğun sorumluluğunu öğretmene, yaşlının sorumluluğunu hastaneye, hastanın sorumluluğunu hekime yüklemek...
Sonra da dönüp o insanların çalışma koşullarını, izinlerini, haklarını sorgulamak.
Sorumluluğu başkasına devredip haklarını da elinden almak istemek...
Ve bütün bunları yaparken kendini haklı görmek!
Öğretmen dinlenmesin, hekim kazanmasın, işçi zam almasın, emekli rahat etmesin...
Herkes sürünsün!
Herkes yanındakinin boğazına sarılıyor!
Ki merak etmeyin herkes sürünüyor!!!
Kimsenin bir eli yağda bir eli balda değil.
Biz Türkçe öğretmeniyiz; zaten dinlemesi, konuşması, yazılısı, ölçeği derken evrakın da sınavın da en ağır yükü bizim sırtımızda. Şimdi bir de oturup yüzlerce öğrencinin kâğıdını soru soru, puan puan e-Okul’a tek tek gireceğiz. Bu ne kadar zaman alır, bu veri kime ne kazandırır, öğrencinin hangi derdine derman olur? Hiçbirine. Kâğıt üstünde, ekranda süslü tablolar görünecek diye öğretmeni gece yarılarına kadar veri giriş memuru gibi ekran başına çivilemenin kime ne faydası var?
Bizim asıl derdimiz bu mu gerçekten? Sabahın köründe, sabah namazıyla saat 06.50’de derse giriyoruz. Karşımızda uykusunu alamamış, sıraya başını koyan çocuklar var; bir şeyler anlatmaya, o çocukları derse katmaya çalışıyoruz. Bir yanda LGS kaygısı, bir yanda haftalık yoğun ders yükü, diğer yanda akşam 18.00’e kadar süren ikili eğitim çilesi… Biz daha bu temel rezillikleri çözememişken, her dönem allanıp pullanan yeni bir sistemle öğretmenin sırtına yeni bir iş yükü bindirmekten başka bir şey yapılmıyor. Sahadaki gerçekler apaçık ortadayken öğretmeni sürekli kâğıtla, formla, gereksiz ekran girişleriyle oyalamak eğitimi düzeltmez; sadece ders anlatan insanı tüketir, bezdirir.
Dün sınıfta bir öğrenci, evvelsi gün kapıda bir veli, bugün okul bahçesinde bir kurşun... Geleceği emanet ettiğimiz öğretmen, her ders ziline artık bir ölüm kalım nöbeti gibi giriyor. Okullar ilim yuvası olmaktan çıktı; öğretmenin sırtına hedef tahtası asılan sahipsiz birer cehenneme döndü! Tebeşir tutan ellere namlu doğrultan bu alçaklığa ne zaman kalkan olacaksınız? Bir millet yarınını vuruyor, farkında mısınız? Artık yeter!
#Öğretmene��iddeteHayır
Manisa’nın Turgutlu ilçesindeki İnci Üzmez MTAL’de 11 öğrencimizin yaralanmasıyla sonuçlanan silahlı saldırı ve okullarımızda tırmandırılan şiddete karşı tepkimizi göstermek, meslek onurumuzu ve can güvenliğimiz sağlamak amacıyla, Merkez Yönetim Kurulumuzun aldığı karar doğrultusunda;
• 23 Eylül Çarşamba günü tüm okullarımızda derslere siyah giyinerek giriyoruz.
• 23-24-25 Eylül tarihlerinde (3 gün boyunca) tüm okullarımızda “Güvenli Okul, Sağlıklı Eğitim” kokartımızı takıyoruz.
Eylem Kararı İçin Tıklayınız
https://t.co/JaPLv3ot3Y
Kokart Çalışmasını İndirmek İçin Tıklayınız
https://t.co/Cy8AtoiJvx
Manisa Turgutlu’da İnci Üzmez Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi önünde bu sabah silahlı saldırı yaşandı. Okula gitmek için evlerinden çıkan çocuklarımız silah seslerinin ortasında kaldı. Yaralı öğrencilerimizin olduğu, can kaybı yaşandığı yönünde bilgiler geliyor.
Daha kaç öğretmenimizi, kaç öğrencimizi kaybedeceğiz? Kaç okulun önünde silah patlaması, kaç çocuğun vurulması gerekiyor ki Milli Eğitim Bakanlığı çocuklarımızın ve eğitim emekçilerinin can güvenliğini asli sorumluluğu olarak görsün?
Aylarca uyardık. Rapor hazırladık. Alanlara çıktık. Milli Eğitim Bakanlığının kapısına dayandık. “Okullar güvenli değil” dedik. “Eğitimde şiddet artık münferit olaylarla açıklanamaz” dedik. “Güvenli Okul, Sağlıklı Eğitim” talebiyle on binlerce yurttaşın imzasını Bakanlığa teslim ettik.
Öğretmenlerimiz öldürüldüğünde haykırdık. Öğrencilerimiz şiddetin hedefi olduğunda haykırdık.
Uyardık. Duymadınız.
Anlattık. Görmezden geldiniz.
Çözüm istedik. Sorumluluktan kaçtınız.
Bugün yine bir okulun önünden silah sesleri yükseliyor.
Milli Eğitim Bakanlığı artık çıkıp bu olayları “münferit” diyerek geçiştiremez. Her saldırının ardından birkaç cümlelik açıklama yayımlayıp ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam edemez.
Açıklamanın tamamını okumak için tıklayınız:
https://t.co/hRSjmTkgre
#Manisa