Herkes işini ahlakıyla yapsaydı eğer babam şimdi hayatta olabilirdi. Üstelik binanın yıkılması yetmiyormuş gibi üç gün boyunca kimse gitmedi onu kurtarmaya, dondu benim babam. Benim canım gitti. Ateş düştüğü yeri yakarmış gerçekten. +
Ah benim güzel Antakya’m…
Sen üzme kendini bu kadar.
Olan bize olur,
Coğrafya kendini tazeler.
Dağılır gene kara bulutlar.
Bilirsin güneş
Bizim Hatay’ı çok sever.
Biraz sabır,
Biraz yağmur,
Biraz da zahter…
Müzik: Erol Mutlu
Content Editor: Tamer Özkal
Film seti değil, afet bölgesi!
"Annemin cenazesini film konusu yapamazlar. Biz annemizi kefensiz gömdük, kimse yoktu. Hala Hatay'da kimse yok. Zaten sağlıklı psikolojide değiliz, bir de sizin prim uğruna yaptığınız film için kahretmeyin bizi" (Münevver Dayan, kampanya imzacısı)
@antakyapedia filmin yapım ekibinin özür dilemesi için kampanya başlattı.
Destek için imzala, paylaş:
👉 https://t.co/Frtv6QlGlk
@uskudaryapim@bulentdurgun25
Hatayda sinek var .
Hatayda haşere var,
Hatayda asbest var,
Hatayda sıcak var,
Hatayda yılan var,
Hatayda hastalık var,
Hatayda su yok .
Hatayda alım gücü yok.
Hatayda insana değer yok .
Başta yerel yönetimler olmak üzere ilaçlama,kükürtleme işlemleri başlatmalısınız. #Hatay
Anlayamıyorsunuz çünkü;
* Depremden önce nüfusu 1.5M olan bir şehri köy zannedip herkesten aynı reaksiyonu bekliyorsunuz
* 5 ilçe haricindeki ilçelerin zaten cumhurcu olduğunu ve depremin bu ilçeleri etkilemediğini bilmiyorsunuz
Biz, iki ay öncesine kadar çok zengin bir aileydik çünkü babam hayattaydı. Seni ve seninle birlikte geçen tüm anılarımın olduğu Antakya’yı çok özlüyorum baba.. Çok da kızgınım Antakya’ya, seni benden aldığı için.. Hakkımızı helal etmeyeceğim babacığım, sana söz!Huzurla uyu❤️🕊️
Biz, iki ay öncesine kadar dünyanın en mutlu insanlarıydık. Arkadaşlarımızı, ailemizi, evimizi, sokaklarımızı, kültürümüzü öylesine çok seviyorduk ve bu sevginin içinde büyüdüğümüz için öylesine mutluyduk ki... varlığı için şükrettiğimiz tüm değerleri, sevdiklerimizi bir dakika içinde yitirdik. Bir gün bu değerlerin yokluğuyla mücadele etmek zorunda kalacağımızı söyleseler inanmazdık. Öyle rüya gibiydi hayatımız.