aymah

خیال پرداز

[aymah @ayshid_sunmoon]

تو را نشد ؛
می روم که خویش را فراموش کنم...

[تک مصرع @TakMesra]

در پی آن‌همه خون،
که بر این خاک چکید
ننگ‌مان باد این جان
شرم‌مان باد این نان
ما نشستیم و تماشا کردیم!
#فریدون_مشیری

[فلات ایران @IranianPlateau]

رد ستارگان بر آسمان دشت لار، دماوند

عکس از عماد نعمت‌اللهی

[تک مصرع @TakMesra]

رنجِ دانستن دمار از جان انسان می‌کشد
خوش به حال بی‌خیالان، جاهلان، خوش باوران

[تک مصرع @TakMesra]

صاحب هنر نگیرد بر بی هنر بهانه

#سعدی

[Yalda Alaei @yalda_alaei]

جمهوری اسلامی ننگ بشریته. لکه سیاهی در تاریخ دنیاست. #مهسا_امینی #IRGCterrorists

[تک مصرع @TakMesra]

که اهل درد می‌داند دلیل قامتِ خم را

#جواد_الماسی

[فلات ایران @IranianPlateau]

برای شروین، پسر ایران؛ رقص طلوع خورشید بر قله‌ی دماوند.

عکس‌ از حسین صدقی
#GRAMMYs

[Shervin Hajipour @HajipourShervin]

ما بُردیم🤍🎵

[•moon mad• @iMoonmad7]

این قصه
از اونجایی قشنگ شد
که ماه ؛ قصه ی خورشید و شروع کرد...!

[نشر ماهی @Mahipub]

دموکراسی مسئله‌ی همه یا هیچ نیست، بلکه مبارزه‌ای است دائم برای آن‌که مردم در کل بتوانند حرف آخر را در زمینه‌ی امور مربوط به دولت بزنند.

– «فلسفه‌ی سیاسی»، دیوید میلر –

[OuriapA @gh0lch0magh]

ما را غم‌ تو برد به سودا تو را که برد؟
#سید_محمد_حسینی
#مهسا_امینی

[OuriapA @gh0lch0magh]

خیلی درد داره کشورت رو نفت و گاز خوابیده باشه و وضعیت مردمت این باشه.
#مهسا_امینی

[واگویه‌های ایرانی @IranianQuotes]

پارچه‌ای که تاروپودش بپوسد هیچ‌جوره وصله‌پینه نمی‌شود؛ هر بار که سوزن را برای دوختن فرو می‌کنی از هم می‌پاشد.

گشنگی؛ اثر کتایون سنگستانی

[•moon mad• @iMoonmad7]

واقعا دهه ۴۰ و ۵۰ ادمای عجیبی ان
میگم پاشید اصفهان و با پهپاد زدن
جنگ شده
پتورو کشید روسرش گفت
هروقت تهران با موشک‌زدن بیدارم کن =/

[آن؛ @monadchannel]

«سلامٌ لأرضٍ خُلقت للسلام
و ما رأت یوماً سلاما.»
سلام بر زمینی که برای صلح آفریده شد
و هیچ روزی رویِ صلح ندید.

- محمود درویش.

[آن؛ @monadchannel]

:۲۰/۷/۸۴
«ترس توی دلم جولان می‌دهد، مثل باد می‌وزد، مثل موج لنگر برمی‌دارد، از این سر به آن سر تاب می‌خورد و مسیرش را می‌لرزاند. به خیابان، آدم‌ها، و چیزها نگاه می‌کنم، همه معنای دیگری پیدا کرده‌اند و انگار دارند چیز دیگری می‌شوند. نمی‌دانم چه چیز.»

- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.

[آن؛ @monadchannel]

«بدرود عزیز من، هرچه باداباد، ما به دوست‌ داشتن همدیگر ادامه می‌دهیم. مگر نه؟»

- از نامه‌های فرانتس کافکا به فلیسه.
#ازبه