علی خامنهای تنها رهبر و ولیفقیهشان نبود. یک مرجع تقلید شیعه بود.
عراقیها ترامپ را تهدید میکردند که اگر خامنهای را بکشید منطقه به جهنم آمریکا بدل میشود و بقایای ج.ا. فلان و بهمان میکنند.
علی خامنهای کشته شد. مخالفان بر مرگ او رقصیدند و بقایای ج.ا. ناباورانه وارد گفتگو با قاتل او شدند.
مرگ خامنهای به طرز شگفتانگیزی عادی جلوه داده شد و مراجع دینی عراق، هنوز این سطح از بیخیالی بقایای حکومت در مرگ ولیامرشان را باور نکردهاند.
آنچه از ج.ا. باقی مانده حفظ حکومت را بر حفظ هر فردی مرجح میبینند حتی اگر آن فرد ولی فقیه باشد.
روزگاری خامنهای وقتی از نظام اسلامی یاد میکرد به خودش اشاره میکرد، جانشینانش چنین اعتقادی ندارند.
حالا ۱۰۰ روز است که جنازهاش بر روی زمین مانده و کسی حتی از وصیتنامهاش هم نمیپرسد.
بعید میدانم که دیکتاتور ایران،در زمان حیاتش، این همه بیخیالی پیروانش در پذیرش مرگ ولیفقیهشان را تصور کرده باشد.
در هنگام سقوط ديكتاتورىها،
تنها دو دسته از افراد برايشان باقى ميمانند!!
فاسدترين و كُند ذهنترينهای تاريخ آن كشور …
#رژیم_جنایتکار_شیعه#رژیم_فاسد_آخوندی
@Zeidabadi_Ahmad خوب الاغ جون، اینا خودشون ۴۷ ساله که میگن ما ایرانی نیستیم، حالا که جنگ شد یهو ایرانی شدن. مثل اون خمینی دجال که وقتی جنگ داشت بد پیش میرفت، یهو از اسلام در خطر است، واژه میهن اسلامی رو اختراع کرد. بقول امام دجالت ... خیلیییییییییییییی خری!!!!
مادر من کارمند وزارت فرهنگ و هنر شاهنشاهی بوده و اینکه الان هم یه اکانت عرزشی، هم یه اکانت پادشاهیخواه، با یک توییت مشترک بخوان با استفاده از مادر من، نشون بدن که سیستم اداری اون زمان فاسد بوده، تا تهش منو تخریب و تحقیر کنن، صادقانه محاله جز از اتاق فکر عرازشه از جای دیگه بیرون بیاد.
براى اينكه،
ايران ما براى هميشه سربلند باشد،
اكنون بر روى نسل نو تمركز كنيم.
فرزندان ايران را پرسشگر، كنشگر و حق جو آموزش دهيم.
آنچه آينده ايران را مى سازد؛ نسلى روشنگر و پرسشگر است.
اگر فرهنگسازى نكنيم،
هرگز آزادى براى ما ماندگار نخواهد شد.
بدانيم چه مى خواهيم.
نسل نو ايران،
انديشمندان فردا هستند.
#پاینده_ایران_و_ایرانی
#آگاهی_بنیان_رهایی_است
اگر جنگ شد و نت را قطع کردند
صدای ما باشید
پشت دست پادشاه بازی کنید
این رو هم بدونید من تا آخرین نفس سرباز شاه هستم
برای بازگشت شاهنشاه رضا پهلوی تا آخرین قطره خون میجنگم
#جاویدشاه#KingRezaPahlaviForIran
جمعی از ایرانیان مقیم ایالات متحده، شنبه ۱۶ خرداد، در اعتراض به بازداشت و اعدام معترضان در ایران، در واشینگتن دیسی تجمع کردند.
اردوان روزبه، خبرنگار ایراناینترنشنال، از محل این تجمع گزارش میدهد
شمسالواعظین، این زباله امنیتی حکومت میگوید ایران اینترنشنال دیگر قادر به تولید محتوا نیست و از همین رو مشغول برنامهسازی با جاویدنامان است.
به این کثافت مجسم میگویم که مهمترین رسالت روزنامهنگاران در این دوران، نور تاباندن به آن جنایتی است که تو و همکاران امنیتیات سعی در پوشاندنش دارید.
به کوری چشم تو و حکومتت، تا نفس باقی است برای یافتن اسناد و نامهای جانباختگان آن جنایت تلاش میکنیم و تا روز مرگ این حکومت، رهایتان نخواهیم کرد.
@milaniabbas از جاعلان شهیر روزگار بود.
خیلیها دروغ را میگویند. مرجان ساتراپی دروغ را مصور هم میکرد. تو چشم ما زل میزد و درحالیکه مردممان هنوز در خیابانها شعار میدادند، شعار و خواستهاشون رو تحریف میکرد. حقیقتا کار هر کسی نیست.
عزادار شدن شما برای فوتش عجیب نیست. ما اما عزادارش نیستیم.
بدرود
Turns out that what the regime in Iran were doing with the frozen dead bodies from the January massacres was far worse than what most of us had imagined. And even then we were Iransplained by piss pot western “influencers” and “journalists”.
Watch (if you can) ⬇️
خبر درگذشت دکتر جمشید قراچه داغی باعث تاسف و تاثر بسیار من شد، و کمبود این متفکر و مدیر بسیار برجسته را به بازماندگان او، و همینطور به جامعه مدیران درجه اول جهان تسلیت میگویم.
جمشید قراچه داغی در هنگامی که شاهنشاه فقید برنامه جهش صنعتی و مدیریتی کشور را برای رساندن ایران به بالاترین سطح ممکن جهانی در نظر داشت، برای ایفای نقش میهنی خود در این سازندگی، پست مدیریت ارشد خودش در آی بی ام آمریکا را ترک کرد و به ایران بازگشت و با تنی چند از همطرازان خود "سازمان مدیریت صنعتی ایران" را پایه گذاری کرد، و این سازمان از آن پس سهم بسزایی در جهش بی مشابه ملی بسوی آینده مورد نظر شاهنشاه ایران پیدا کرد
پس از انقلاب اسلامی، دکتر قراچه داغی به آمریکا برگشت و همزمان استاد دانشگاه ویلانووا، و مدیر عامل شرکت اینتراکت بود. و در همین دوره هم بود که مشاور مشترک نلسون ماندلا، و نیز رییس جمهور وقت دولت آفریقای جنوبی، برای کمک به گذر مسالمت آمیز از رژیم نژادپرستی بسوی سیستم دموکراتیک شد.
کتاب بسیار سرشناس او "تفکر سیستمی برای مدیریت بحران و پیچیدگی" به عنوان یک رساله اصلی جهانی تدریس میشود و مورد استفاده مراجع بین المللی است.
چه در دوران شکوفایی ایران، و چه در دوران افول کشورمان، جمشید قراچه داغی همواره به عنوان مشاوری صمیمی و وفادار با من در تماس بود، و با دید و نظر روشن و آینده نگر خود مرا در پیشبرد برنامه هایم یاری میداد، و از این بابت یادش بعنوان دوستی یکرنگ و صمیمی، همیشه با من خواهد بود.
اطمینان دارم که در آینده نزدیک و پس از پیروزی نور بر تاریکی و آزادی میهنمان، بسیاری مدیران و متفکران با ارزش دیگر، از نوع جمشید قراچه داغی، دست در دست همه ایرانیان میهن دوست، بازسازی ایران و برگشت آن به جامعه کشور های پر اعتبار جهان را سازماندهی خواهند کرد.
به امید آن روز،
فرح پهلوی
Iraanse oppositie heeft niet gegokt. Zij heeft gevochten.
“De Iraanse oppositie heeft gegokt en verloren.”
Met die woorden koos De Standaard ervoor om de strijd van miljoenen Iraniërs te beschrijven. Een strijd die duizenden levens heeft gekost. Een strijd waarvoor mannen en vrouwen zijn gefolterd, opgesloten, vermoord en geëxecuteerd. Een strijd waarvan ik zelf bijna een van de slachtoffers werd.
Toen ik 25 jaar oud was, zat ik in een Iraanse gevangenis omdat ik vrijheid eiste en mij verzette tegen het regime van de ayatollahs. Vrienden verdwenen. Medestanders werden gefolterd en vermoord. Ik kon ontsnappen. Was dat niet gelukt, dan was ik vandaag wellicht dood geweest.
Een gok?
Een gok is iets wat je doet aan een speeltafel. Dat is geen gok. Dat is moed. Dat is opoffering. Dat is verzet tegen een islamitische tirannie.
Wat de dappere Iraniërs recent in de straten van heel Iran deden, toen er in twee nachten 40.000 werden vermoord, was geen gok. Ze wisten het, en toch zijn ze opnieuw de straat opgegaan. Sommigen hebben zelfs met hun eigen bloed, in de laatste seconden van hun leven, op een muur geschreven dat zij Iran zouden bevrijden.
Elke dag, nog steeds, vinden executies plaats. Elke dag worden gezinnen verscheurd. Toch lees ik in dergelijke analyses nauwelijks empathie voor de slachtoffers, nauwelijks begrip voor de omvang van hun strijd.
Alsof de doden slechts pionnen zijn op een schaakbord.
Maar de strijd van de Iraniërs gaat over veel meer dan Iran alleen.
Een vrij en democratisch Iran zou niet alleen vrijheid brengen aan meer dan negentig miljoen mensen. Het zou ook een bron van stabiliteit worden in een regio die decennialang gegijzeld werd door oorlog, extremisme en staatsgeweld.
Een vrij Iran betekent minder conflicten, minder regionale dreiging, minder gedwongen migratie en meer economische samenwerking. Het betekent vrije handel, veilige energieroutes en een betrouwbare partner voor de democratische wereld.
De strijd van de Iraniërs is daarom niet alleen hun strijd.
Het is ook een strijd voor de waarden waarop het Westen zegt gebouwd te zijn: vrijheid, democratie, mensenrechten en menselijke waardigheid.
De Iraanse oppositie heeft niet gisteren besloten om zich te verzetten.
Mijn generatie begon al in 1999.
Daarna kwamen 2009, 2017, 2019, 2022 en opnieuw de opstanden van vandaag.
Keer op keer gingen miljoenen Iraniërs de straat op.
Keer op keer riepen zij dat zij hun land wilden bevrijden van de ayatollahs.
Keer op keer staken zij hun hand uit naar hun bondgenoten in het Westen, op zoek naar steun, begrip en solidariteit.
Want uiteindelijk zitten wij in hetzelfde schip. De toekomst van Iran en die van het Westen zijn nauwer met elkaar verbonden dan velen willen erkennen.
Daarom vergissen degenen zich die denken dat wij verloren hebben.
Nee. Wij hebben geleden. Wij hebben gebloed. Wij hebben onze doden begraven. Maar wij hebben niet verloren.
De geschiedenis leert dat geen enkele dictatuur eeuwig standhoudt. Geen enkel regime kan voor altijd regeren tegen de wil van zijn eigen bevolking.
Wij gaan winnen.
Met de steun van het Westen of zonder die steun.
Vandaag ben ik niet alleen een trotse Iraniër. Ik ben ook een trotse Vlaming. Al meer dan een kwarteeuw leef ik in Vlaanderen. Elke dag ontmoet ik mensen die begrijpen waarom deze strijd belangrijk is. Mensen die weten dat de vrijheid van Iran geen verre droom is, maar een zaak die ook hun veiligheid, hun welvaart en hun toekomst raakt.
Zij minimaliseren ons lijden niet. Zij kijken niet weg. Zij begrijpen dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is en zij steunen me.
En daarom blijf ik vechten.
Voor Iran. Voor Vlaanderen. Voor het Westen.
Het regime in Teheran mag geloven dat het de tijd aan zijn kant heeft.
Dat heeft het niet.
De toekomst behoort toe aan de mensen die weigeren zich neer te leggen bij tirannie. En die toekomst komt dichterbij dan velen denken.
@destandaard@dsopinie
Iranian diaspora rally in Stockholm, raising Iran’s Lion and Sun flag and portraits of His Majesty, Iran’s exiled Shah and National Leader of the Lion and Sun Revolution, Reza Shah Pahlavi II [@PahlaviReza].
The fight continues until the end of the Islamist occupation of Iran.