خوبی برای خودم بشم
از تنهایی متنفرم از اینکه کسی نباشه فکرا حرفای دلم ایده ها و مسخره بازیامو بهش بگم خرد میشم قلبم میشکنه فشرده میشه هر روز ولی انقدر خوبم که بازم میشینم فکر میکنم کمبود خودم کجاست! اما دیگه بسه همون بهتر این دنیا بمیره و دنیای بهتری متولد شه
نمیفهمین؟
من با این دنیا قهرم!
اینکه شماها کور و کرید ومغزای کوچیک و قلبای سیاه شدتون نمیفهمه تقصیر من نیست!تا همین الانم زیادی جنگیدم دیگه توان بیشتر جنگیدن ندارم.تسلیم شدن و نشستن با غمام سازگارتره.هیشکی که پیدا نشد اوناییم که بودن به درد نخورن شاید حداقل خودم بتونم دوست
تصمیم گرفتم تا جایی که بتونم، تصاویر و اسامی ۲۶ نفر معلم و کادر مدرسهای که در فاجعه میناب کشته شدند و همگی زن بودند رو پیدا و منتشر کنم.
رشتو به مرور تکمیل میشه.
۱۵ ساله تو آلمانم تقریبا میتونم بگم ۸۰٪ دوستای ایرانیم رو باهاشون قطع ارتباط کردم و الان با یه دوستای جدید ضد جنگ کاملا جدید آشنا شدم.
اینروبه فال نیک میگیرم برای سال جدید.
نزارین تنها بشین ما ضد جنگها بیشماریم فقط صدامون کمه.
همدیگرو پیدا کنین ودر آغوش بگیرید.
شاید باورت نشه ولی انسانها توی اون شهر به دنیا اومدن٫ زندگی کردن٫ ازدواج کردن٫ عاشق شدن٫ اشک ریختن٫ زحمت کشیدن٫ کوچه به کوچه٫ اجر به اجرش رو ساختن٫ اعتراض کردن
تو از انسان بودن چه میفهمی اخه ؟
باور کردن این دروغهاست که موجب شد فکر کنید، خامنهای که نباشه، رژیم کارش تمومه. شما هیچ شناختی از هسته سخت و نیمه سخت رژیم و تفکر شیعی ندارید. خودتون رو با این حرفها آروم میکنید.
طرف از تو تهران تو چنلش عکس اعضا رو میذاره و اکلیلی میشه قربون صدقه میره درعین حال از بمبارون و با خاک یکسان شدن شهر و کشورشم خوشحاله.این حجم از بایکوت کردن حقیقت حال بهم زنه! من دیگه حتی از دیدم لبخندای اعضا تو عکسا عصبانی میشم(کاملا میدونم ربطی به اونا نداره و شغلشونه)
بچه ها ما که تظاهرات ضد جنگ رو ترتیب دادیم.
همه کارش رو خودمون کردیم . ایمیل زدیم به شهرداری دهات، رفتیم کارتون خریدیم چوب خریدیم چسب خریدیم، عکسارو چاپ کردیم، پلاکاردها رو بردیم به مغازه ها چسبوندیم …همه اینا در عرض دو روز! فکر میکردیم ۵ نفرم نشیم ولی بالای ۳۰ نفر اومدن. از ترک و دوستای افغان و هندی و پاکستانی و حتی آلمانی!
خواستم بگم خودتون دست به کار شین منتظر نمونین، ۴ تا انسان ضدجنگ شریف پیدا کنین و جلو برین.
🌸 🇮🇷 Following an old local custom called "Gol Qaltan" women sprinkle damask rose petals over newborn babies that experience the first spring of their lives. Damqan, Semnan, Iran.