یه جورایی اعتیادآوره
اینکه ساعت ۳ صبح، وقتی همه خوابن، لایههای مخفی یه کد رو بشکافی و بفهمی مشکل دقیقاً کجاست؛ انگار حقیقت فقط توی اون سایههای تاریکِ مانیتور معلوم میشه.
سالهاست وسط شلوغی مراسمها یاد گرفتم چطور خونسرد بمونم و هر اتفاقی افتاد سریع جمعش کنم؛ اما کافیه بچهها یه لیوان آب رو فرش بریزن یا سر یه اسباببازی دعوا کنن تا کل سیستم مدیریت بحرانم ☠️ یهو هنگ کنه و هیچ منطقی جواب نده
⟶
تخصص حرفهای در برابر واقعیت خونه 💀 😶🌫️ 😮
بعضی وقتها دلم میخواد فقط یه گوشه بشینم و هیچ دستور تاکتیکی ندم.
فقط تماشای توپ وقتی با رینگ برخورد میکنه و اون صدای خاصش خیلی بیشتر از برد و باخت بهم حال میده 🫠
شما هم تو کارتون یه چیزی هست که از نتیجهاش جذابتر باشه 📸🔥 نه؟
مگه میشه یه جوری با هم زندگی کنیم که هر کدوممون تهش یه تکه از آرامش طرف مقابل رو ندزدیم؟ قدیما انگار آدما بیشتر اهل کوتاه اومدن بودن، ولی الان هر کسی فقط دنبال اینه که حقش رو بگیره، حتی اگه به قیمت نابودی طرف مقابل باشه.