John Steinbeck’in Gazap Üzümleri’nde geçen “İnsan alıştığı gürültüyü bile arar.” cümlesi, insanın kendine bile itiraf edemediği bir gerçeği yüzüne vurur: Bazen bizi yoran şeylerden değil, onlarsız kalmaktan korkarız. Çünkü alıştığımız kaos, bilmediğimiz huzurdan daha tanıdıktır.
Zehirli bir ortam, verdiğiniz aşırı tepkileri ve öfke patlamalarını karakterinizin bir parçası olduğuna inandırabilir. Ta ki kendinizi güvende hissettiğiniz bir ortamda, aslında ne kadar sakin biri olduğunuzu fark edene kadar.
*Eckhart Tolle*
Bakın abartısız söylüyorum tam bir sene aynı şey aynı kişi için dua ettim. Her namazdan sonra her teheccütte..
Dünyasını bile geçmiş ahiretini güzelleştirmek için dua ederdim. Peki sonra ne mi oldu?
Dünyamı başıma yıktı gitti.
gabriel garcia marquez hayatının sonlarında, demansın zihnini artık büyük ölçüde kuşattığı bir dönemde, kendi kitaplarını yeniden okumaya başlamış. bir gün raftan yüzyıllık yalnızlığı alıp okuduktan sonra oğluna dönüp: “bütün bunları nasıl uydurdum?” demiş..