Okullarda doğru düzgün spor yok; müzik yok, yabancı dil yok, resim yok, tiyatro yok. Eleştiri yok, edebiyat yok. Doğayla, tarihle, toplumla kurulan sahici bağlar yok. Yerine, leş gibi bir sınav düzeni, yalancı ilişki ağı ve eşitsizliğin rutin hali var.
Kasıtlı olarak fakirleştirilmiş ve eğitimsizleştirilmiş toplumlarda öfke de ahlaksızlık da şiddet de tavan yapar.
Sorunu başka yerde aramak vakit kaybıdır.