Even the European Commission is now warning about Belgium’s ridiculously expensive government structure.
Belgium spends 54.4% of GDP on government expenditure, compared to 50.1% in Germany, 49.4% across the EU and just 45.2% in the Netherlands.
That’s a difference equivalent to roughly €32 BILLION a year compared to the EU average. Almost the entire annual budget deficit.
And what do people get in return?
Overlapping governments, duplicated administration, unnecessary costs and slower decision-making. Without better public services.
We’re talking about a country of barely 12 million people.
Already one of the most heavily taxed countries in the world, yet apparently still unable to afford its own government.
Maybe it’s time to question how much government we actually need.
In gans het verhaal over sterke en minder sterke schouders vergeet men wel eens de tussengroep. Je weet wel, die “hardwerkende middenklasse”. De groep die geen aanspraak maakt op de meeste sociale voordelen en ook geen trukendoos ter beschikking heeft om minder belastingen te betalen.
Dit heeft niets te maken met asociaal zijn, noch met afgunst voor mensen die veel meer hebben. Beide groepen kennen immers uitwassen, van een contraproductieve hangmatcultuur aan de ene kant, tot fiscale constructies waarbij de maatschappij doelbewust benadeeld wordt aan de andere kant.
Punt is dat die “middenklasse” altijd in het mes lijkt te lopen. Die groep slaat niets kapot, stookt geen autobanden op bij stakingenspiketten, blokkeert geen kruispunten, vlucht niet met zijn kapitaal naar de Malediven en moet op het einde van het jaar geen “kosten maken”.
Let wel, ik klaag niet. Wij zijn bij de gelukkigen die elke maand kunnen sparen en die goed kunnen leven. Ik heb wél zorgen om de toekomst van onze kinderen.
Ik reken erop dat onze beleidsmakers een weg uitzetten die perspectief biedt voor hen zonder te polariseren. We moeten besparen, dat is helder, maar doe het dan gewoon en stap over uw particratische schaduw heen. Mij boeit het spelletje zwartepietschuiven echt niet.
Probeer misschien eens uit te gaan van de grijze muizen zoals ik, in plaats van de uitzonderingen op te poken in de queeste naar de likes. Maak een sterk beleid en overtuig ons ervan dat het steek houdt.
Schuif die (nachtelijk gefabriceerde) exceltabellen even opzij en laat het gezond verstand primeren. Het voorkomt “kamelen” en andere bezoeken aan de Koning.
Plus est en vous (et nous).
ONVERANTWOORD!
Terwijl België dieper in de budgettaire afgrond zakt, spelen de linkse partners in de Arizona-regering opnieuw hun oude spelletje. Premier Bart De Wever moet vandaag naar de koning – een pijnlijke afgang – omdat er weeral geen akkoord is over de noodzakelijke 10 miljard euro aan inspanningen tegen 2029. Ondertussen lopen de tekorten op naar bedragen die eerder richting de 40 miljard gaan (!) als er niets gebeurt. Het land zit in volle crisis, de markten worden nerveus, en de “leiders” blijven steken in veto’s en retoriek.
De kern van het probleem is heel erg duidelijk: Vooruit (en medestanders die de boot afhouden) weigeren te aanvaarden dat structurele besparingen op de uitgaven onvermijdelijk zijn. In plaats daarvan komt het bekende riedeltje over “de rijken” en “de gewone mensen”. Dat is pure demagogie. Demagogie!
De staatskas is niet leeg door een gebrek aan belastingen, of nieuwe belastingen op vermogenden, maar door jaren van onhoudbare uitgaven, automatische indexeringen, stijgende rentelasten en het structurele deficit van het Belgische model. Eerdere inspanningen van tientallen miljarden hebben het tij niet gekeerd, omdat de echte taboes – sociale zekerheid, gezondheidszorggroei, migratie, ambtenarenstatuten en de communautaire structuur – onaangeroerd blijven!
De Wever probeert als staatsman als enige de realiteit onder ogen te zien en de coalitie bij de les te houden. Maar zijn “partners” blokkeren. Of moet ik “vijanden” zeggen? Het resultaat is volledige verlamming: geen meerjarenbegroting, risico op voorlopige twaalfden, en een premier die symbolisch of effectief zijn ontslag moet aanbieden. Dat is geen “evenwichtig” beleid. Het is kinderachtig onverantwoord gedrag dat het land verder in de schuldenval duwt en de welvaartsstaat op versneld onbetaalbaar maakt.
Arme @Bart_DeWever . Hij staat alleen met zijn rekenmachine terwijl anderen de schuld doorschuiven naar “de rijken” en weigeren de uitgavenkant aan te pakken. De kiezer verdient beter dan dit circus van veto’s en halfslachtige compromissen. Als de linkse partners blijven weigeren in te zien dat besparen moet, dan is de val van deze regering misschien wel de enige manier om het land te dwingen tot de nodige keuzes.
ONVERANTWOORD.
#Regering #Begroting #Crisis #Leiders
Spearheaded by @DavidKlaveren & with co-authors @stats_research, Patrick Serruys, @benvancalster our new article in Stat in Med provides a minimal-assumption way to estimate the relationship between survival probability and a continuous variable: https://t.co/J0CYCd2QLz #Statistics
Griet Vandermassen heeft het nu, alvast volgens de Hate Review van de Belgische vzw Forbidden Colours, ook officieel tot TERF geschopt. Dat is niet iets om blij van te worden, integendeel. De morele grandstanding en biofobie die hiertoe leiden maken een gezond debat over gender onmogelijk.
https://t.co/2oYQC26mf8
My speech at the UN Human Rights Council:
I grew up in Yemen. I know how our Arab rulers teach us to blame all of our troubles on the Jews. But our problem in the Middle East is not Israel.
It is our Islamist dictatorships that brutalize our people, then offer us Israel as a scapegoat.
🔥 RARE MOMENT OF TRUTH AT UNITED NATIONS: As world leaders used the UN podium to condemn Israel, we invited courageous Yemeni journalist @JustLuai to tell the truth: “Our problem in the Middle East is neither Israel nor the Jews. It is the Islamist dictatorships.”
Dear West,
It's not racist to have a rational immigration policy.
___________________________________________________
00:55 - 60,000 people broke into Ceuta, Spain
05:39 - Why only the extremes speak up
06:32 - Humans are hardware, culture is software
10:49 - Designing a sane immigration system
19:35 - Counterargument 1: They just want a better life 20:59 - Counterargument 2: They're desperate
21:38 - Counterargument 3: They're fleeing a climate crisis
22:07 - Counterargument 4: Rich countries should absorb them
22:35 - Counterargument 5: Europe needs the workers 22:51 - Counterargument 6: Diversity is a strength
23:37 - Counterargument 7: Immigrants built this country
24:05 - Counterargument 8: Ceuta isn't really Spain 24:36 - Counterargument 9: Colonialism did this
26:32 - What every argument leaves out
27:24 - Western civilization is worth protecting
Wat die honours-programma's aan de universiteit betreft (artikel in DS, link onderaan), vroeger ging het anders: wie een buitengewone interesse of aanleg had, ging op eigen houtje extra boeken lezen. Die had daar de sturende hand van een extra college of een extra docent niet voor nodig. Nu moet er blijkbaar een heel programma omheen gebouwd worden. Het laat zich raden wat er zal gebeuren: studenten zullen koste wat kost in dat programma willen geraken, ook als ze zelf in het middelmatige segment zitten. Met de gebruikelijke red-queen-effecten. De cv-waarde zal onderhevig zijn aan de wet van Goodhart.
(Als de universiteit te gemakkelijk is voor sterke studenten, kun je trouwens ook de universiteit selectiever maken. Dat is eigenlijk efficiënter. De massificatie van het academisch onderwijs is niet altijd een goede zaak.)
https://t.co/ESMUCsc5Qg
@5_utr I see that in my own institution indeed (clinical research). The incentive structure focuses on easy, small, retrospective studies, the value of which is severely overestimated. Many studies generate negative knowledge: we know less after the study than before.
In American medicine, research is the price of admission but rarely a viable career. Trainees are told it's essential for competitive medical school and residency positions. As faculty, they confront scarce protected time, billing-driven productivity metrics, low grant-funding rates, long funding cycles, and salary-cap gaps their institutions are asked to absorb, just as family and financial obligations grow. Pragmatic clinical research is poorly supported, especially outside well-resourced centers. The incentives favor delivering costly care over improving it.
Even gevraagd welke Islamitische gezangen precies werden aangeheven tijdens de eucharistieviering voor de plechtige opening van het academiejaar (KULeuven).
Nou, als dit klopt, is het niet bepaald oecumenisch. Het kan die KULeuven-mensen blijkbaar niet veel schelen. "Zing maar iets in het Arabisch, whatever." Anderen kan het meer schelen.
Are you interested in pursuing a PhD fellowship in trials methods research in adaptive and platform trials? Interested in developing new methods and statistical implementation tools? Do you have a strong mathematical or/and statistical background?
@CharlieWalsham_ When it comes to academic research, academia keeps undervaluing methodology, which is paradoxical because it is the single most important aspect of research. That also plays a role in the ability to find some study that confirms prior beliefs.
We've got 2 online IPD meta-analysis training courses this Autumn, with places still available - one is a general introduction about doing IPDMA projects (the whole process, not just the stats bit) & the other is about the statistical modelling aspects 👇
https://t.co/3vsuNzAKNn