Olayın tuhaflığına bakın Clarayı yaratan adam 1 ay uğraştım diyor ama kardeşim sen farkında mısın sen şu an tanrı simulasyonu oynuyorsun. Göz boyutu, kaş yapısı, bel ölçüsü, hayalleri, ailesi, arabası... Bu karakter yaratma değil bu düpedüz bir insanın biyografisini sıfırdan kodlamak. Frankensteinın canavarını laboratuvarda değil midjourneyde üretiyoruz artık tek fark bu sefer köylüler meşaleyle kovalamıyor tam tersine dm atıp tanışalım mı yazıyorlar.
Ama asıl beyin yakan detay şu. 5 bin kişi bir piksel yığınına bağlandı. Duygusal yatırım yaptı. Belki biri gece yatarken clarayı düşündü. Belki biri storysine kalp attı ve cevap gelmeyince üzüldü. Bu insanların hisleri gerçekti ama tetikleyen şey tamamen sentetikti. Yani duygu gerçek obje sahte. Bu şu demek artık gerçeklik duyguyu doğurmuyor duygular kendi gerçekliğini yaratıyor ve bu felsefe değil bu nörobilim. Beyin zaten hiçbir zaman ekrandaki kişiyi tanımıyordu sadece piksellerin oluşturduğu dopamin patlamasını tanıyordu. Clara olsun olmasın beyin aynı kimyayı üretiyordu.
Kpop fanları ai sanıp gerçek çıkan kızları tartışıyor bir tarafta gerçek sanıp ai çıkan clara var diğer tarafta. İki grup da aynı noktada buluşuyor kimse neyin gerçek olduğunu ayırt edemiyor. Turing testi falan hikaye kaldı abi artık instagram keşfet sayfası insanlığın en büyük turing testidir ve biz topluca kalıyoruz.
Simülasyonun bugı artık gözeneklere kadar renderlanıyor