Kısaca neden yazdığımı anlatmaya çalıştım. Kuyu ve tabutluklarda tutsak edilenlerin sesine karışması dileğiyle! Mekânlarını açtıkları için @nohutkitabevi emekçilerine çok teşekkürler. Açlık grevindeki @Basaranaksu_’ya ve duvarların ardında tutulanlara selam olsun. Dayanışmayla!
büyük anlamlara, hedeflere, ideallere saplanmak acımasızcaymış. var olabilmenin kendisi zaten çok kocaman bir şey. illa her dersten pekiyi almaya gerek yokmuş yani, hayatın bi hal çaresine bakabilmek için.
bipoların depresyonundan sonra küçük şeylerin ne kadar büyük olduğunu anladım. birinin gözüne bakabilmenin, duş alabilmenin, saçını örebilmenin, sadece mevcut olabilmenin. kendine merhamet etmeyi öğretiyor insana. yaşamak hiç kolay şey değil.
geçen sene bu zamanlarda delirmeye başlamıştım. çok pırıltılı zamanlardı. bi yanım delirmeyi özlüyo. erkeklerin namaz kıldığı anda camiyi basıp yere uzanmıştım. mükemmeldi. kendimi zorla karakola götürtmüştüm… hayatımda sıkıcı olmadığım tek dönemdi.
bazen asıl neden ya da varış noktası filan değilsindir.
bir vesile, bir uğrak yeri ya da bir hancı filansındır çoğu zaman.
fani dünyada çok az şeyin ömrü ölüme kadar dayanır. ama hiç sıkıntı yok. sonluluğun kabulu, kavuşmaları da vedaları da sahici kılar.
İzmir Doğançay Mahallesi’nde ormanlık alanda başlayıp yerleşim yerlerine kadar ilerleyen yangında evleri tamamen kül olan Öktem ailesi ile konuştum.
Deutsche Welle’de.
Kimsenin yasını, acısını, hafızasını küçümsemek değil niyetim ama ne kadar farklı dünyalarımız. Ne kadar ayrı iki ülkenin çocuklarıyız. Yasımız ayrı, keyfimiz ayrı, öfkemiz ayrı. Hal böyle olunca arkadaşlıklarımız da ayrışıyor bir noktada. Dün hafızadan bahsedince yazıp++
içimdeki şaka canavarı çıktı. ben stand up yapıp aşırı yakışıklı ve solcu ve harika ses tonlu erkekleri tavlamak istiyorum sahneden. ama altıma sıçacağım için bu asla olmıcak
çeteleşmek istiyorum diyodum bugün cinoş ben ve kampüsün köpekleri müthiş bi çete olduk. bi tane hırsız köpek su şişemizi çaldı ve kulaklığımı da çalmaya kalktı. eşkiya.