bookdonger

personal space for favorite literary lines พื้นที่บำบัดตัวเอง 🙏🏼

[bookdonger @Bookdonger]

เราจะอยู่ในประเทศเหี้ยนี่ต่อไปด้วยกันค่���ทุกคน 🫠

[Call me P @pasitnat]

ตอนนี้ประเทศน่าจะเข้าข���้นที่เรียกว่าฉิบหายได้แล้วนะ

คดีโกงสอบท้องถิ่น ตัดตอน เงียบ
คดีโกง สว ตัดตอน เงียบ
คดีที่ดินต่าง ๆ ของ นกม เงียบ
คดี shuffle เงียบ
คดีบาร์โค้ด ไม่ผิด แต่อย่าทำอีก
คดีขยะอุตสาหกรรม เงียบ เอาผิดใครไม่ได้
คดีปลาหมอคางดำ เงียบ ไม่มีใครผิด
คดีนอมินี ธุรกิจสีเทา เงียบ

องค์กรอิสระไม่ทำหน้าที่ตามที่ต้องทำ

สว สส ที่มีอำนาจตอนนี้ก็ไม่สนใจประชาชน

ต้นตอมาจาก รธน ตอนนี้

��ก้ยาก แก้ไม่ได้ ประเทศไปไหนไม่รอด

ฉิบหายต่อไปนะประเทศไทย

[peung da vinci @peungda]

ตัวอย่างของการที่ถ้าเราต่อยหน้าเค้าติดกัน 99 วันแล้วหยุดต่อยวันที่ 100 เราจะกลายเป็นคนดี แต่ถ้าเราป้อนข้าวเค้าทุกวันติดกัน 99 วัน แล้ววันที่ 100 ขอให้เค้าตักข้าวกินเอง เราจะกลายเป็นคนเหี้ย 555 แต่ก็น้า นี่ก็เป็นตัวอย่างที่ดีของคำว่า ใส่ใจแต่สิ่งที่เรา control ได้และแคร์จริงๆก็พอ

[🍒 พอสอ. @iamporsor]

วงจรอุบาทว์ของ Lazy Perfectionist

อยากทำให้ออกมาดีที่สุด
↓
กลัวทำได้ไม่ดีเท่าที่คิด
↓
ผลัดวันประกันพรุ่���
↓
ใกล้วันส่ง/เดดไลน์
↓
สติแตกปั่นงานหูตาแตก
↓
ได้ผลงานกลางๆ หรือไม่ก็ไม่ได้ทำเลย แล้วมานั่งด่าตัวเองซ้ำๆ
↓
จบเป็นประสาท กินยาต่อไป

[bookdonger @Bookdonger]

ชั้นที่โตมาแบบนี้ 😭

[murmur @manaetrx]

ใจหายเลย เด็ก 8 ขวบคิดเรื่องนี้อยู่คนเดียวตั้งเป็นเดือน 🥲

- คุณแม่ชาวญี่ปุ่นเล่าว่า ปกติลูกชายอยู่ ป.2 เวลาไปซุปเปอร์ด้วยกันจะต้องวิ่งไปโซนขนมตลอด เป็นแบบนี้แทบทุกอาทิตย์

- แต่ประมาณเดือนที่ผ่านมา ลูกไม่ขอซื้อขนมอีกเลย ไปซื้อของด้วยกันก็เดินตามแม่เงียบ ๆ ตอน���รกแม่ยังคิดว่าลูกคงโตขึ้นแล้ว

- จนวันเสาร์ที่ผ่านมา ลูกไปยืนมองเยลลี่ที่เคยซื้อประจำ แม่เลยถามว่าเอาไหม ลูกตอบว่า ไม่เป็นไร แม่ก็บอกว่าวันนี้ซื้อได้นะ ลูกก็ยังบอกว่าไม่เอา

- แม่เลยถามตรง ๆ ว่าเบื่อเยลลี่แล้วเหรอ ลูกก็เงียบไปพักนึง ก่อนจะตอบเบา ๆ ว่า ช่วงนี้บ้านเราเงินไม่ค่อยพอใช่ไหม

- แม่ถึงกับงงว่าลูกรู้ได้ยังไง ลูกเลยบอกว่าได้ยินแม่คุยกับพ่อเรื่องค่ากับข้าวแพงขึ้น ค่าไฟก็สูง เดือนนี้ต้องประหยัดหน่อย แล้วลูกก็บอกว่า ถ้าไม่ซื้อขนมของผม ก็ประหยัดเงินได้ใช่ไหม

- แม่พูดไม่ออกเลย เด็ก 8 ขวบไม่ได้เลิกอยากกินขนม ไม่ได้โตจนไม่สนใจแล้ว แต่ที่ผ่านมาเขาแค่พยายามอดใจ เพราะคิดว่าจะช่วยพ่อแม่ประหยัดเงินได้

- แม่เลยถามอีกทีว่า จริง ๆ ยังอยากกินอยู่ไหม ลูกลังเลก่อนตอบว่า อยาก แม่เลยบอกว่า ถ้าวันไหนซื้อไม่ได้แม่จะเป็นคนบอกเอง แต่ไม่ต้องเก็บไปคิดแล้วอดทุกอย่างอยู่คนเดียว เรื่องเงินให้พ่อกับแม่จัดการเอง

- สุดท้ายวันน��้นลูกกลับไปเลือกขนม แต่เยลลี่ที่เคยกินราคา 138 เยน เขายังถามแม่เลยว่าแพงไหม แล้วเปลี่ยนไปหยิบขนมชิ้นเล็กกว่า ราคา 98 เยนแทน
พอกลับบ้านแม่ก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟัง ทั้งคู่เพิ่งรู้ว่าประโยคที่ผู้ใหญ่พูดกันเล่น ๆ ว่า เดือนนี้ตึงหน่อยนะ ลูกได้ยินแล้วเอาไปคิดจริงจังขนาดไหน เลยตกลงกันว่าต่อไปจะอธิบายเรื่องพวกนี้ให้ลูกเข้าใจ ไม่ปล่อยให้คิดและกังวลเองแล้ว

ค���อบางทีเด็กไม่ได้ไม่รู้เรื่องนะ เขาได้ยินมากกว่าที่ผู้ใหญ่คิด แล้วบางเรื่องก็เอาไปคิดไว้เองเงียบ ๆ ด้วย

[PaRin.in.Blue💙 @pa_ka]

คิดถึงโฆษณานี้เลยค่ะ เลือกเอาสักวิธี 😆

[bookdonger @Bookdonger]

@imisssunshine ตอนเล่นไม่ได้รู้สึกสนุกนะคะ รู้สึกเศร้า ๆ ด้วยซ้ำไป บางช่วงในเกมก็ relate กับชีวิตจริงเรา สำคัญเลยคือเกมทำให้เข้าใจบริบทคนบนโลกอะค่ะทุกคนมีต้นทุนไม่เหมือนกัน

[AVa @AVagggf]

พี่คนนี้มาเล่าว่า ‘แฟนผมอ้วนขึ้นแล้วก็ไม่มีแนวโน้วว่าจะยอมลดลงเลย’ โอ๊ยยยย ทำไมชั้นไม่รู้สึกโกรธ แต่เข้าใจแล้วก็เห็นใจ คือฮามาก คำพูดเค้าแบบน่ารักอ่ะ จริงๆ คือเป็น��่วงแฟนแหละ ชอบตรงที่บอกว่าบอกแฟนแล้วแฟนไม่โกรธ ไม่ว่า แล้วก็ไม่คิดอะไรเลย😂55555

[qt pie , @532am_]

ใครเป็นคนทำาาาา กุให้เลยความครีเอทีฟอะ 5555555555555555

[nox @brandnewnox]

มีคนทำเกมชื่อ 1 in 8 Billion เป็นเกมจำลองชีวิตที่ให้เราสุ่มเกิดใหม่เป็นมนุษย์หนึ่งคนบนโลก โดยใช้ข้อมูลสถิติประชากรจริง ๆ เราเลือกไม่ได้ว่าจะเกิดประเทศไหน เป็นลูกใคร หรือมีฐานะยังไง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับด��งล้วน ๆ

แล้วผมลองสุ่มดู ผมเกิดเป็น William Hill เด็กผู้ชายชาวแคนาดา เกิดที่เมืองมอนทรีออล ในเดือนสิงหาคม 2026

พ่ออายุ 36 แม่อายุ 33 เป็นลูกคนแรกของครอบครัว แถมฐานะทางบ้านยังอยู่ในกลุ่มรายได้สูงสุด 20% ของประเทศอีกด้วย 55555

โอกาสที่จะได้เกิดในแคนาดามีแค่ 0.27% ส่วนอายุขัยเฉลี่ยของผู้ชายอยู่ที่ 80.2 ปี

นี่แค่เริ่มต้นชีวิตก็ดูมีแต้มต่อกว่าคนอีกหลายพันล้านคนบนโลกละแห่ะ ๆ

หลังจา���นั้นเกมก็ให้เราใช้ชีวิต��่อไปเรื่อย ๆ เจอเหตุการณ์ต่าง ๆ และตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตด้วย

ใครอยากรู้ว่าถ้าได้เกิดใหม่อีกครั้ง ชีวิตตัวเองจะเป็นยังไง ลองเล่นดู

https://t.co/T58Tpr9e8O

[bookdonger @Bookdonger]

จากใจคนทำงานนะคะ หัวหน้าที่เป็นเจนลึกชอบงานแนว���ี้ 🥲

[เมอไลอ้อน @PhotoTardies]

เดี๋ยวนี้ใครๆก็ทำรูปทำอาร์ตเวิร์ค ด้วย AI กันหมด ตั้งแต่ร้านอาหาร งานประชุม ประชาสัมพันธ์ต่างๆ แต่ช่วย prompt ให้มันดูไม่ออกว่าใช้ AI หน่อยได้มั้ย คือแม่ค้าตามตลาดก็ยังเข้าใจว่าเขามีทรัพยากรจำกัด แต่พวกหน่วยงานใหญ่ๆ มีงบเป็นล้านๆเนี่ย ไม่รู้สึกว่าดูเสร่อเหรอ

[vousjay @vousjay]

คีธกับพบรัก ถ้าเจอกันใครจะหนุบหนับกว่ากัน😂 ไทป์หนุ่มบิ๊กบอยเจนเบต้ามากกก สานฝันเฟรมคุ่ได้เลย🫠

[jenny @rauthasdune]

เข้ามาร้านกาแฟละตอนแรกเห็นโปสเตอร์ notting hill ใหญ่เบ้อเร่อก็ยังไม่ได้คิดอะไร จนอ่านเมนูละเป็นชื่อหนังหมดเลย น่ารักอ่ะ

[Flow State @1FlowState]

The richest man I have ever seen...

[` @literaturelisa]

The older I get, the more I understand why people disappear into gardening, baking, reading, and long walks. Not because life got boring. Because peace became valuable.

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

สุดท้ายแล้วในวันนึงเราก็จะเป็นแค่ “น้อง/พี่คนนั้นอ่ะ ที่ลาออกไป ชื่อไรนะ”

ไม่มีใครจำว่าสุดท้ายเราเก่งแค่ไหน เราทิ้งงานไว้ยังไง เราสร้างอะไรไว้ให้องค์กร เราจะเป็นแค่อดีตพนง.คนนึงที่ผ่านไป
senior, team lead, manager, director = All of us are ลูกจ้าง อย่าอินเกิน อย่าเชื่อใคร อย่าทุ่มเทเกิน���ป ทุกคนแค่มาทำงานหาเงินเพื่อใ้ช้ชีวิต

[P'HOME @homelander168]

ร้านผมเพิ่งเปิดได้ 12 วัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ผมเปิดร้านกาแฟได้แค่สิบสองวัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ลูกค้าคนนั้นเขียนว่า “ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

ผมนั่งอ่านอยู่หลังเคาน์เตอร์ตั้งนาน ต���นนั้นในร้านก็ไม่มีลูกค้าสักคน เลยยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่

ก่อนเปิดร้านผมคิดภาพไว้หมดแล้วนะ ว่าตอนเย็นจะมีคนมานั่งคุยกัน มีเสียงหัวเราะ มีคนมาประจำจนจำเมนูกันได้ สุดท้ายเ��ิดมาครึ่งเดือน เสียงที่ได้ยินบ่อยสุดคือเสียงตู้เย็นตัด

แม่โทรมาถามว่าวันนี้ขายดีไหม ผมบอกยังไม่ค่อยดี

แกถามอีกว่า “เปิดเพลงบ้างหรือเปล่า ร้านกาแฟเขาต้องมีเพลงสิ”

ผมบอกเปิดแล้วแม่ แต่ลำโพงมันเสีย เปิดดังหน่อยเสียงแตก แกก็เลยบอกเอาของที่บ้านมาใช้ก่อน

ผมลากลำโพงเก่าไปตั้งวันรุ่งขึ้น เปิดเพลงยุคเก้าศูนย์ตามที่แม่ชอบ ตอนสายมีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเข้��มา สั่งอเมริกาโนแล้วเปิดคอมทำงาน

ไม่ถึงสิบนาทีแกเดินมาถามว่า “พี่คะ ลดเสียงได้ไหม หนูต้องอ่านงาน”

ผมก็ลด

อีกพักหนึ่งแกมาอีก “ขอเบากว่านี้นิดหนึ่งได้ไหมคะ”

สุดท้ายผมปิดเลยครับ

แกยิ้ม บอก “ขอบคุณมากค่ะ” แล้วนั่งต่ออีกสามชั่วโมง

ตอนแกกลับผมยังนึกเลยว่า อย่างน้อยวันนี้มีลูกค้าคนหนึ่งที่ชอบร้านเงียบ ๆ ���องผม

สองวันต่อมาอยู่ ๆ มีนักศึกษามาสี่คน สั่งน้ำคนละแก้วแล้วแยกย้ายไปนั่งคนละมุม ทุกคนมีคอมกับหูฟัง ไม่มีใครคุยกันเลย

วันถัดมามาอีกหกคน

พอวันเสาร์ เก้าอี้แทบไม่พอ

ผมงงมากว่ารู้จักร้านจากไหน เพราะไม่ได้ซื้อโฆษณา ไม่ได้ทำโปรโมชันอะไรด้วยซ้ำ

เลยลองถามน้องคนหนึ่ง เขาหยิบโทรศัพท์ให้ดู เป็นรูปรีวิวหนึ่งดาวของผมนั่นแหละครับ มีคนแคปไปลงกลุ่มนักศึกษา แล้วเขียนแคปชันว่า

“เจอแล้ว ร้านที่ไม่ต้องคุยกับใคร”

ใต้โพสต์มีคนตอบกันเต็มเลย บางคนบอกจะมาทำรายงาน บางคนบอกจะมานั่งอ่านหนังสือ มีคนหนึ่งพิมพ์ว่า “ขอให้เจ้าของร้านรักษาความเงียบนี้ไว้ด้วย”

ผมอ่านแล้วก็ขำ คือผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้านแนวนี้เลย ลำโพงมันเสียเฉย ๆ

แต่ลูกค้าเริ่มมาจริง ๆ ผมก็เลยลองจัดโต๊ะใหม่ เอาปลั๊กพ่วงไปไว้ตรงผนัง ซื้อโคมไฟมาเพิ่มสองดวง แล้วเขียนป้ายตัวเล็ก ๆ ว่า “คุยกันได้ครับ แต่อย่าเพิ่งตะโกน”

ถึงตอนนี้ร้านผมเริ่มมีลูกค้าประจำ บางคนเจอกันแทบทุกวันแต่ไม่เคยคุยกัน จนวันหนึ่งฝนตกหนัก น้ำไหลเข้าตรงประตู น้องที่นั่งทำงานอยู่ลุกมาช่วยผมยกพรม อีกโต๊ะช่วยขยับเก้าอี้ มีคนเอาทิชชูมาเช็ดพื้น

วันนั้นผมเพิ่งได้ยินเสียงทุกคนในร้านพร้อมกันเป็นครั้งแรก

���าทิตย์ก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา มองรอบร้านแล้วหัวเราะ บอกว่า “โห คนเยอะกว่าเดิมมากเลยนะพี่”

ผมจำหน้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเคยมาช่วงร้านเปิดใหม่ วันที่ทั้งร้านมีแค่เขากับผม

ผมเริ่มคุ้น ๆ

เขาพูดต่อ “รีวิวหนึ่งดาวนั่นผมเขียนเองครับ”

ผมนี่วางผ้าเช็ดแก้วเลย

เขาบอกว่าวันนั้นพาเพื่อนมาคุยงาน แล้วพอร้านเงียบมาก ทุกคำที่พูดเหมือนดังไปทั้งร้าน เขาเกร็งจ���คุยไม่ออก เลยหงุดหงิดไปหน่อย

เขาขอโ��ษแล้วบอกว่าจะกลับไปแก้คะแนนให้

ผมบอก “แก้เถอะพี่ หนึ่งดาวมันดูไม่ค่อยดี”

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้ารีวิว แล้วนิ่งไปพักหนึ่ง

ก่อนจะถามว่า “ถ้าผมแก้เป็นห้าดาว คนจะยิ่งมาเยอะไหม”

ผมบอกไม่รู้เหมือนกัน

เขามองโต๊ะที่แน่นเกือบทั้งร้าน แล้วพูดว่า

“งั้นพี่ช่วยหาที่นั่งให้ผมก่อน เดี๋ยวผมค่อยแก้”

ตอนนี้รีวิวเขาเป็นห้าดาวแล้วครับ แต่ข้อความยังเหมือนเ��ิมทุกคำ

“ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

แค่เติมท้ายไปว่า “แต่ถ้าอยากนั่งเงียบ ๆ ร้านนี้ดีจริง”

ส่วนลำโพงเก่าที่แม่ให้มา ผมยังวางไว้หลังเคาน์เตอร์เหมือนเดิม

ไม่ได้เปิดหรอกครับ

เมื่อวานแม่แวะมาเห็นคนเต็มร้าน แกดีใจใหญ่ ถามว่าทำไมทุกคนนั่งเงียบกันหมด

ผมบอกไม่รู้เหมือนกันแม่ แต่วันนี้กาแฟหมดตั้งแต่บ่ายสา��แล้ว

แม่เลยยิ้มแล้วกระซิบว่า “งั้นเอาลำโพงกลับบ้านก็ได้เนอะ”

ผมบอก “พูดปกติก็ได้แม่ ไม่มีใครห้าม”

ปรากฏว่าทุกโต๊ะหันมามองพร้อมกันอีกแล้วครับ

ถ้ามีคนรีวิวร้านกาแฟว่า ‘เงียบเกินไป’ สำหรับคุณ��ี่คือข้อเสียหรือข้อดีครับ? ☕

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

[bookdonger @Bookdonger]

@Ug_urisa2001 สำหรับ��ราต่างค่ะ ตัดเรื่องไม่สบายใจง่ายขึ้น งานไหนอยากทำแต่ทำไม่ไหวก็ตัด ให้คนอื่นรับผิดชอบเราไม่เข้าไปก้าวก่าย ปล่อยวางว่างานไม่เพอร์เฟ็ค โตแล้วไม่ค่อยยอมคน เริ่มซื้อของกินดีๆ หนังสือ เกม ซื้อความสุขเยอะขึ้น เพราะตอนเด็กเอาแต่ประหยัด ให้เวลากับงานอดิเรกเยอะ

[Pipob @pipob69]

Anne Carson ผู้รับรางวัลโนเบลวรรณกรรมบอกว่า วลี 'Cogito ergo sum' ซึ่งแปลว่า 'ฉันคิด ฉันจึงมีอยู่' ของเรอเน เดการ์ต นักปรัชญายุคกลาง ซึ่งคนทั่วไปเชื่อว่าเขียนอย่างนั้น ความจริงเขียนว่า 'Dubito ergo cogito, ergo sum' ซึ่งแปลว่า “ฉันสงสัย ฉันจึงคิด ฉันจึงมีอยู่” ต่า��หาก (Dubito = I doubt.)

เธอบอกว่า เธอก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้ ในขณะที่คนทั่วไปเล่าเรียนมา หรือเอาวลีนี้มาพิมพ์บนเสื้อนานแล้วว่า 'ฉันคิด ฉันจึงมีอยู่'

เหตุที่เธอยกเรื่องนี้มาพูด เธอบอกว่าเป็นเพราะ “ทุกสิ่งเริ่มต้นด้วยความสงสัย” “Everything starts with doubt.” และเสริมด้วยว่า “ความสงสัยอาจหมายถึงความลังเลก็ได้ มันก็เป็นแนวคิดเดียวกัน"

เธออาจกำลังบอกเราว่า เราควรสงสัยและควรลังเลที่จะเช���่อ อย่าไปเชื่ออะไรง่าย ๆ ให้สงสัยไว้ก่อนแบบ���ั้นมั้ง?

[KoMeaw @StionKaiju]

ก็คล้ายอยู่นะ เรียกว่าเหมือนเลยก็ว่าได้

[lazies @aharax_]

“อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ”

เนื้อเพลงสวย ดนตรีก็เริ่ด ประกอบเรื่อง Seasons Change หนัง Coming of Age ดังของไทย ตอนเด็กรู้แค่มันเพราะ แต่พอฟังแล้วโตมาเรื่อยๆ 🥺