Kendi ellerimizle kendimize düşman yaratıyoruz. Her seferinde bu sefer son dememize rağmen … Ama işte insanız duygularımız var istemesekte yenik düşüyoruz.
Ben şahsen yaralarımdan yanayım. Hatalarım varsa onları kabul edip onlardan ders çıkartmaktan yanayım ki, insan ancak hataya doyduğu zaman gerçekleri görebiliyor ..
Hep öyledir.. Rabbim hayatına göre sabır verirmiş sen onu gereksiz yere harcadığın için sabrın tükenirmiş. Biz insanlar neyi doğru yerinde, yeteri kadar kullanabildik ki hep bundan kaybetmelerimiz, bitişlerimiz ...
“zamanla bahçendeki gül, kalbindeki kül olur. zaman çürümesi gerekeni çürütür, büyümesi gerekeni büyütür. yola; sözlerinin içine bakanla değil, gözlerinin içine bakanla devam et.”