Gün batımına bırakıyorum sıkıntılarımı. Gün gibi ortada olan, gün gibi batıyor derine. Sırtımı dönüp yürüyorum, çoktan sırtımı dönmem gereken her şeye.
Arkamda kalan her şeyi son gücüme kadar yanımda tutmaya çabalama, gücüm kalmayınca da bir daha asla dönüp arkaya bakmama gibi, ufak bir ortayı bulamama sorunum var.