Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
@EltunHaber1 Hiç alakası yok Mert Müldür evet istedi çabaladı ama daha telaşlı daha plansız daha dengesiz bir oyun oynamamıza da neden oldu, hiç de yani ruhla alakası yok bu işin
@peliniioztekin Bugün tam olarak aynı şeyi düşündüm kavuk sahibi bir insanın bu şekilde hareketlerde bulunması aşırı derecede üzdü beni, kendisine duyduğum saygıdan çok kavuğa duyduğum saygıdan dolayı
@Grande_1905 Yeter artık boş yapmayın ya Günay’ı mutlu etmek için bu takım sürekli böyle taviz mi verecek. Yarı finale çıkma maçına yedek kaleciyi koyalım mantığına kim erdiyse hesap verecek bıktık artık şu ciddiyetsizlikten ya
@esmaulkery@gusholderhaber Ekran bağımlılığını anlarım hak veririm de ama teknoloji çocuklar için en ciddi tehditlerden yorumu çok düz mantık bir yorum maalesef, şaşkınım bu mantıkla teknolojiyi yasaklayalım o zaman
Bu çocuğun geride bıraktığı manifestoyu okudum. Temelde bir reddedilme yarası ve yalnızlık var. Otizm ve cinsiyet disforisi işaretleri var.
Anaokulundan atılmış, el yazısıyla dalga geçilmiş, fiziksel olarak zorbalığa uğramış, arkadaşı yok. Çok erken yaşta toplumsal aidiyet duygusu gelişememiş. Dünyaya "ben buraya aitim" hissiyle değil, "ben buraya ait değilim ve bu onların suçu" hissiyle tutunmuş.
Bu yaralar sağlıklı telafiyle kapatılmamış. Yerine kurgusal bir üstünlük inşa edilmiş "true human," "130 IQ" "ultimate human" "better than everyone" Aşağılık duygusunun üstünlük kompleksine dönüşümünün textbook örneği. Gerçek yetersizliğin yerini kurgusal üstünlük alıyor. Erken aşırı dil gelişimi, sosyal kod okuyamama, yoğun özel ilgi alanı olarak anime gibi otizm spektrumu işaretleri var.
Sorumluluk tamamen reddedilmiş. "Loneliness is not a reason. It is pretty dumb." Yalnızlığının sebebinin kendi davranışları olduğunu kabul edemiyor, sebep-sonuç ilişkisini koparıyor. Adler'in dediği "private logic", yani birey gerçeklikle bağını koparıp kendi iç mantığında yaşamaya başlar.
Tüm olumsuz sonuçlar dış faktörlere yükleniyor Jews, kadınlar ("foids" incel jargonu), toplum. Kendi başarısızlığı dışarı projekte ediliyor ve düşman kategorileri inşa ediliyor.
Kimlik çözülmüş. "Konata is me. I love her very very much." Bu basit bir anime karakterine hayranlık değil, kimlik füzyonu. Gerçek dünyada bir benlik inşa edemediği için kurgusal bir karakterle kimliğini birleştirmiş. Gerçek insanlarla bağ kuramamanın yerine konmuş bir protez. Cinsiyet disforisi olması çok muhtemel.
Çocuk metnin içinde hala kendini iyi biri olarak görmek istiyor. "I care for animals, I care for people, I don't like violence." Aynı metinde "I want to kill you if you disagree with me" ve yahudilerin "re-educated or killed" olması gerektiği var. Parçalanmış benlik. Aynı anda iki kişi, ve ikisini birleştirememiş.
Sağlıklı insan kendini katkıyla kanıtlar. Cesareti kırılmış insan kendini yıkımla kanıtlar. İkisinin de ortak özelliği "varım, görünüyorum" demektir. Bu çocuk yıllarca görünmediğini hissetti ve varlığını kanıtlamak için seçtiği son yol yıkım oldu.
Bu tür olaylarda pattern hep aynı. Manifesto yazılır, biri görür ciddiye almaz. Aile garipleştiğini fark eder, "ergenlik" der. Okul disiplin verir, psikiyatriye sevk etmez. İnternet geçmişi kimse kontrol etmez. Radikalleşme internet erişimiyle artık 14 yaşa indi. Algoritma ve sosyal izolasyon birleşince süreç hızlandı.
@passengerdark12 Sana cevap vermek isterdim de Lotrcular zaten gerekli cevabı vermiş daha fazla bir şey yapmaya gerek yok, seni yalnızlığınla bırakıyorum