Bebeklere el sallayan, tanımadığı insanlara gülümseyen, kahve aldığı baristaya nasıl olduğunu soran, kendine çiçekler alan ve büyüklerini arayan o kız, bir gün asla aşkı bulamayacağını söylüyor… Oysa aşkın ta kendisi.
Tam yicem yemeğe geldiğim kişi dediki (kendisi şuan karşımda:) ne güzel tombul tombulsun ve bunun bir iltifat olduğuna ikna edilmeye çalışıyorum şuanda:))
Sizi seven bir erkeğin neler yapabileceğini bilseydiniz o çöl fareleri için üzülmezdiniz kızlar unutmayın evren sizden birşeyleri alıyorsa yerine daha güzellerini koymak içindir:)))
Ve bu kırılma noktalarına yaşadığın bir kayıp iş hayatın hayal kırıklıkların maddi bir sıkıntın ihanete uğraman başarın ve başarısızlığınıda eklemiş olalım+
arkadaş ilişkilerim çok iyidir ama öğrendiğim bi şey var: mezuniyet, taşınma, düğün, çocuk vb. önemli kırılımları sizden önce yaşayan arkadaşlarınızın yanında olmak için çok emek vermeyin. sıra size gelince bu insanları bulamıyorsunuz çoktan başka bi hayata geçmiş oluyorlar ve sizin onlara gösterdiğiniz özeni içtenliği görme ihtimaliniz kalmıyor. karşılıklı beklememek lazım evet ama denge bozulunca kalp kırılıyor
Sizi arzulayan binlerce insan bulabilirsiniz ama sizi zihninizle, kırılganlığınızla ve en sade halinizle sevecek insan sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Tutku çabuk tüketilir, emek ve sevgi ise nadide bir şey.
Eskiden ayıbı ortaya çıkan kişi mahçup olur, utanır, bir süre insan içine çıkamazdı. Şimdi bırakın utanmayı, bizden daha başı dik yürüyüp caka satıyorlar. Kimseden Japon’lar gibi utancından harakiri yapmasını beklemiyoruz; yüzü kızarsın yeter!
Ne acayip bir dönem…