Hareketli bir hayata dair hiç özlemim olmadı. Evimde sevdiklerimle özenle hazırlanmış soframızda yemek yemek, film izlemek,kahve içmek, yarım bıraktığım kitapları bitirmek ve bolca gülmek istiyorum sadece.
Ve ölüm, hayatın en büyük gerçeği. Kimin son kez karşımıza çıkacağını, kimin sesini son kez duyacağımızı bilmiyoruz. Bu yüzden kırmadan, incitmeden, değer bilerek yaşamak en güzeli.
Bugün öğrencilerimden bir tanesi kocaman sarılıp daha sonra ise “öğretmenim annemin kokusu gibisin ” dedi 🥹 Nasıl tarif etsem şu duygunun güzelliğini 💖