Olmayacak şeylere canımı sıkmaktansa, olacak şeylere odaklanmayı tercih ettiğim için herkes beni umursamaz sanıyor. Hayır arkadaşlar, elimden gelmeyen şeylere üzülmeyi bıraktığım günden beri harika hissediyorum. Sadece bu
öyle çok inanıyorum ki. her şeyin en güzeli olacağına, her zorluğun ardında bir kolaylık olduğuna, nasip olmadıysa daha güzelinin benim için saklandığına ve nasip olan her şeyin de benim için en güzeli olduğuna o kadar çok inanıyorum ki. ve bu inanç içimi kıpır kıpır ediyor.
Mükemmel değilim ama kimseye kesinlikle rol yapmıyorum.
Olduğum gibiyim, ne fazlası, ne eksiği.
Kusurlarla varım, maskesizim.
Herkes beğensin diye değil,
hep içim rahat olsun diye yaşıyorum.
Belki eksik, yanlış. Ama sahici.
Ve sahicilik, bazen mükemmellikten daha kıymetli.
Sustuğum şeyler var,
hiç konuşamadıklarım,
hiçbir zaman konuşamayacaklarım...
İçinde kaybolduğum şehirler var,
bir de; içimde kaybolup giden insanlar...