Yol güzelse yürüyorum.
Müzik güzelse dinliyor,
Kitap güzelse okuyorum.
Muhabbet sararsa konuşuyor,
Ortam güzelse oturuyorum.
Ne dosta ne hayata küsüm.
Minimalist yanıma sarılıp kimselere çarpmadan,
Köşeden yürümeyi seviyorum.
Rain” isimli kısa filmden bir sahne. Depresyon anca böyle anlatılabilirdi.
"Bir gözyaşı düşer toprağa. Toprak anlar da insanı, insan anlamaz insanı."
Etkileyici bir anlatım...
Freud muhteşem özetlemiş: “İnsanlar yavaş yavaş inanmamayı, güvenmemeyi, sevmemeyi, kronik şüpheci olmayı öğrenir. Bu gerçekleştiğinde, artık ne yazık ki çok geçtir. İnsanların tecrübe dediği şey budur. Kalbiyle bağlantısını kaybetmiş bir insana tecrübeli denir. ”
"Olmuş olanla ve olacak olanla çok fazla ilgilisin. Dün artık tarih oldu, yarın ise bir bilmece; ama bugün sana hediyedir. Bunun kıymetini bilmek gerekir."