Ben kendimi,niyetimi, kalbimi,neyi ne amaçla yaptığımı bildikten sonra isteyen hakkımda istediği şeyi düşünebilir.Herkesin yetindiği bir şey vardır hayatta, bana da rahat olan vicdanım yeter.
Şey gibi bir durum var ortamda , böyle Aşırı ciddi ve sert birşey oluyor, sorumlu kişiler boş bakışlar ve cümleler, herkes bi duraksama
sonraki sahne herkes sessizce dağılıyor
Sonra koca bir boşluk
Bu böyle son 5 sene falan
enteresan yani değişik
Ağlasam mı gülsem mi gibi
Hakikat, cehaletle uzlaşamaz. Elinizde hakikatin bizzat kendisi olsa bile, tercih cehalet olunca, netice ancak bağnazlık ve kötülüktür…
Ve insanın en büyük kötülükleri hep “öğrenmeyi reddetmek”ten başlar…
insanın ‘itibarı’ pekala başkalarınca iki paralık edilebilir, çünkü itibar daima başkalarının itibarıdır, başkalarının nezdinde bir itibardır.
oysa kimse kimsenin ‘haysiyetini’ elinden alamaz veya iki paralık edemez, haysiyetsizlik daima insanın kendi seçimlerinin sonucudur.
devlet derinleştikçe çukurlaşır.
çünkü aydınlıkta görünür hale gelen ortak irade karanlıkta (derinlerde) çözülür.
bir süre sonra öznellik, kişisellik ve başına-buyrukluk devlet yönetme sanatına egemen olur.
halk sonunda hak ve adaleti yasayla değil, çığlıkla arar hale gelir.